ks. Adam Wiśniewski

Pod koniec życia przeszedł wiele chorób; od dawna niedomagało mu już serce. Miał problemy z oczami i bardzo złośliwym nowotworem z przerzutami. Poddał się wówczas, jak sam pisał w liście, całkowicie woli Bożej; zgodził się na śmierć, ale modlił się do MB Różańcowej przez przyczynę śp. ks. Michała Kordeckiego o zdrowie i możliwość dalszej służby trędowatym. Jednak wola Pana była inna. Przez ostatnie dni był już nieprzytomny. Lekarze mogli jedynie uśmierzać mu ból.

Tak też zmarł 31 lipca 1987 o godz. 12.30 i 1 sierpnia został pochowany wśród trędowatych, których do końca umiłował. Pozostał w Indiach, jak chciał, wśród biednych i chorych. Liturgii pogrzebowej przewodniczył bp Raipur Philip Ekka. Grób ks. Adama znajduje się obok wybudowanego przez niego kościoła pw. bł. Marii Teresy Ledóchowskiej na terenie Ośrodka Rehabilitacji Trędowatych w Jeevodayi.

Telegram o śmierci ks. Adama przesłali do Warszawy pallotyni hinduscy i bp Ekka. W Warszawie msza pogrzebowa została odprawiona 4 sierpnia w kościele Chrystusa Króla. Koncelebrowało ją prawie 50 kapłanów z różnych domów pallotyńskich w Polsce pod przewodnictwem prowincjała ks. Czesława Parzyszka, który też wygłosił homilię, ukazującą życie i działalność ks. Adama. We mszy wzięli udział bracia, alumni i nowicjusze. Podobna msza została odprawiona w Poznaniu i Ołtarzewie.

Ksiądz Wiśniewski poświęcił się całkowicie trędowatym, służąc im ofiarnie do końca życia. Tej idei i pracy był wierny, choć nie zawsze to dobrze rozumiano. Musiał o nie walczyć i przebijać się sam. Zdobywanie funduszy dla najbiedniejszych kosztowało go wiele trudu i upokorzeń, ale znosił je ze spokojem, w imię miłości, której pozostał wierny. Od 25 lat służby trędowatym nie miał żadnych wakacji i urlopów. Nie odwiedził Polski, choć o niej pamiętał. Wszystkie swe oszczędności i ofiary, które otrzymywał, przeznaczał na budowę "domu dla trędowatych". Dla nich stał się za św. Pawłem Apostołem "wszystkim dla wszystkich". Uderzało szczególnie jego zaangażowanie w pracy. Podczas odwiedzin gości nie zostawiał trędowatych, ale dalej zajmował się nimi i opowiadał o nich tak, jakby odwiedzający razem z nim pracowali od dawna.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Modlitwa do św. Augustyna Litania do św. Augustyna Modlitwa do św. Joanny Jugan Modlitwa do bł. Alfonsa Marii Mazurka Modlitwa do św. Joachimy de Vedruna Modlitwa do św. Junipera Serry

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna