br. Stefan Olczyk

Jako kandydat na brata rozpoczął 17 sierpnia 1966 nowicjat w Ząbkowicach Śląskich. Już 8 września przyjął sutannę z rąk ks. prowincjała Stanisława Martuszewskiego (zm. 2013). Tam też, na jego ręce, złożył 8 września 1968 pierwszą konsekrację, a wieczną - cztery lata później w Ołtarzewie - na ręce ks. Jana Pałygi.

Szlak działalności apostolskiej br. Stefana w Stowarzyszeniu prowadził przez Ząbkowice Śląskie (1968-69), Ołtarzew (1969-70), Poznań (1970-71), Ołtarzew (1971-73), Ząbkowice (1973-76), Chełmno (1976), Otwock (1976-81), Częstochowę (1981), Kielce (1981-83), Otwock (1983-85), Częstochowę (1985-91), Kielce Karczówkę (1991-2002) i Kielce ul. Fosforytowa (2002-16). Podejmował różne prace apostolskie, ale głównie był ogrodnikiem, zakrystianem i furtianem. Od 1991 związał się na stałe z Kielcami, gdzie wykonywał różne prace w wielu dziedzinach życia domowego i w parafii (np. zbieranie tacy, pomoc w udzielaniu Komunii św. itp.).

W ostatnich kilkunastu latach życia cierpiał na różne choroby. Dawały one znać o sobie coraz bardziej. Niedomagał już na serce i staw biodrowy. Po ostatniej operacji stawu biodrowego zmuszony był zamieszkać od 16 lutego 2016 w Pallotyńskim Domu Opieki im. św. Wincentego we Wrzosowie k. Radomia. Na tydzień przed śmiercią przewieziono go do szpitala w Radomiu, gdzie zmarł 9 listopada 2016 o godz. 21.30. Ostatnia diagnoza lekarza stwierdzała niewydolność krążenia. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 12 listopada w kościele parafialnym pw. św. Wincentego Pallottiego w Kielcach, przy ul. Fosforytowej 6. Przewodniczył im ks. Józef Lasak, pierwszy radca Stowarzyszenia. Kazanie wygłosił ks. prowincjał Zenon Hanas. W uroczystościach uczestniczyło ok. 40 kapłanów, współbraci zmarłego jak i okolicznych księży diecezjalnych, a także rodzina zmarłego i wierni. Został pochowany na Cmentarzu Nowym w Kielcach, w kwaterze pallotyńskiej. Ceremonie pogrzebowe na cmentarzu poprowadził ks. Zygmunt Rutkowski, rektor i proboszcz z Kielc.

Brat Stefan był człowiekiem oddanym Bogu i Stowarzyszeniu. odznaczał się obowiązkowością, ofiarnością i zatroskaniem o sprawy Stowarzyszenia we wszystkich domach, w których przebywał. Zawsze dużo się modlił o powołania i starał się zachęcać młodych ludzi do wstąpienia do Stowarzyszenia. Z natury był już pogodny i radosny, pozytywnie nastawiony do życia. W kontaktach z innymi przejawiał spontaniczną życzliwość i serdeczność, z charakterystycznym dla niego słowem "Serdeńko". Do końca życia pozostał człowiekiem skromnym i ubogim.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Modlitwa do św. Augustyna Litania do św. Augustyna Modlitwa do św. Joanny Jugan Modlitwa do bł. Alfonsa Marii Mazurka Modlitwa do św. Joachimy de Vedruna Modlitwa do św. Junipera Serry

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna