br. Stefan Olczyk

Jako kandydat na brata rozpoczął 17 sierpnia 1966 nowicjat w Ząbkowicach Śląskich. Już 8 września przyjął sutannę z rąk ks. prowincjała Stanisława Martuszewskiego (zm. 2013). Tam też, na jego ręce, złożył 8 września 1968 pierwszą konsekrację, a wieczną - cztery lata później w Ołtarzewie - na ręce ks. Jana Pałygi.

Szlak działalności apostolskiej br. Stefana w Stowarzyszeniu prowadził przez Ząbkowice Śląskie (1968-69), Ołtarzew (1969-70), Poznań (1970-71), Ołtarzew (1971-73), Ząbkowice (1973-76), Chełmno (1976), Otwock (1976-81), Częstochowę (1981), Kielce (1981-83), Otwock (1983-85), Częstochowę (1985-91), Kielce Karczówkę (1991-2002) i Kielce ul. Fosforytowa (2002-16). Podejmował różne prace apostolskie, ale głównie był ogrodnikiem, zakrystianem i furtianem. Od 1991 związał się na stałe z Kielcami, gdzie wykonywał różne prace w wielu dziedzinach życia domowego i w parafii (np. zbieranie tacy, pomoc w udzielaniu Komunii św. itp.).

W ostatnich kilkunastu latach życia cierpiał na różne choroby. Dawały one znać o sobie coraz bardziej. Niedomagał już na serce i staw biodrowy. Po ostatniej operacji stawu biodrowego zmuszony był zamieszkać od 16 lutego 2016 w Pallotyńskim Domu Opieki im. św. Wincentego we Wrzosowie k. Radomia. Na tydzień przed śmiercią przewieziono go do szpitala w Radomiu, gdzie zmarł 9 listopada 2016 o godz. 21.30. Ostatnia diagnoza lekarza stwierdzała niewydolność krążenia. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 12 listopada w kościele parafialnym pw. św. Wincentego Pallottiego w Kielcach, przy ul. Fosforytowej 6. Przewodniczył im ks. Józef Lasak, pierwszy radca Stowarzyszenia. Kazanie wygłosił ks. prowincjał Zenon Hanas. W uroczystościach uczestniczyło ok. 40 kapłanów, współbraci zmarłego jak i okolicznych księży diecezjalnych, a także rodzina zmarłego i wierni. Został pochowany na Cmentarzu Nowym w Kielcach, w kwaterze pallotyńskiej. Ceremonie pogrzebowe na cmentarzu poprowadził ks. Zygmunt Rutkowski, rektor i proboszcz z Kielc.

Brat Stefan był człowiekiem oddanym Bogu i Stowarzyszeniu. odznaczał się obowiązkowością, ofiarnością i zatroskaniem o sprawy Stowarzyszenia we wszystkich domach, w których przebywał. Zawsze dużo się modlił o powołania i starał się zachęcać młodych ludzi do wstąpienia do Stowarzyszenia. Z natury był już pogodny i radosny, pozytywnie nastawiony do życia. W kontaktach z innymi przejawiał spontaniczną życzliwość i serdeczność, z charakterystycznym dla niego słowem "Serdeńko". Do końca życia pozostał człowiekiem skromnym i ubogim.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do bł. ks. Jerzego Popiełuszki - dzień 4 Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 8 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do bł. Honorata Koźmińskiego Test wiedzy o bł. Honoracie Koźmińskim Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna