ks. Stanisław Kuraciński

Pierwszą profesję złożył 1 lipca 1953 w Otwocku na ręce ks. Józefa Wróbla, a wieczną 1 VII 1957 w Rucianem-Nidzie na ręce ks. Franciszka Bogdana. Po odbyciu studiów filozoficznych w Otwocku (1953-55) przeniósł się do Ołtarzewa, by kontynuować studia teologiczne (1955-59). Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1959 w Ołtarzewie z rąk bpa Zygmunta Choromańskiego.

W 1974 został sekretarzem ds. misji w Polskiej Prowincji Stowarzyszenia i funkcję tę pełnił przez 32 lata aż do dnia śmierci, mieszkając zarówno w Otwocku, jak i Ząbkach przy ul. Wilczej 8. Ten ostatni dom został założony przez niego w latach 1976-78. W międzyczasie pełnił także funkcję rektora w Ząbkach (1978-84), radcy prowincjalnego - przez kolejne kadencje i był członkiem agend i instytucji doradczych, działających przy Zarządzie Prowincjalnym. Pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego ds. misji przy Zarządzie Generalnym. Uczestniczył w kapitułach generalnych i różnych spotkaniach międzynarodowych. Należał do kościelnej Komisji ds. Apostolstwa Świeckich. Był też współorganizatorem drukarni i wydawnictwa Pallottinum II (oficjalnie zatwierdzone w lipcu 1985), przekształconego później w wydawnictwo Apostolicum (1993); pełnił w nim funkcję dyrektora wydawnictwa (1984-93). Ksiądz Stanisław utworzył domy formacji misyjnej w Konstancinie-Jeziornie (Centrum Animacji Misyjnej otwarte 31 maja 1994), Świętej Katarzynie ("Wieczernik" 1992, od 2000 Ośrodek Duszpasterstwa Młodzieżowego i Pallotyński Ośrodek Duszpasterstwa Powołań "Apostoł", a następnie dom rekolekcyjny) i we Wrzosowie, które służą jako pallotyńskie domy rekolekcyjne.

Był głównym organizatorem pallotyńskich misji w Brazylii, Rwandzie, Kongu, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Korei Południowej, Papui-Nowej Gwinei, Wenezueli i Kolumbii. Osobiście odwiedzał pallotyńskie misje lub badał możliwości podjęcia konkretnych misji przez polską prowincję. Angażował się również w organizowanie pomocy katolikom w krajach byłego Związku Radzieckiego.

Szczególnie pielęgnował nabożeństwo do MB Fatimskiej, dlatego często udawał się w pielgrzymkach do Fatimy. Tam pewnego razu od siostry Łucji dos Santos otrzymał jej różaniec, na którym się często modlił, i przechowywał go jak relikwię. Dzięki jego inicjatywie powstało sanktuarium maryjne w Dowbyszu na Ukrainie, dla którego w 1990 sprowadził z Fatimy figurę Matki Bożej. Był też odpowiedzialny za organizację peregrynacji po Polsce figurki MB Fatimskiej w latach 1995-96 i doprowadził do skutku taką peregrynację w Rosji i Kazachstanie (1996-97). Przyczynił się też do powstania Sanktuarium MB Fatimskiej w Odessie, ofiarując tam figurę Maryi. Troszczył się o Sanktuarium Matki Bożej w Kibeho w Rwandzie i MB Pokoju w Yamoussoukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej.

W uroczystościach pogrzebowych 27 lutego wzięło udział 6 biskupów, ponad 220 księży i wielka liczba ludzi bliskich zmarłemu. Przed rozpoczęciem liturgii pogrzebowej przybył kard. Józef Glemp, który odmówił z wiernymi za zmarłego dziesiątek różańca i wspomniał jego zasługi. Mszy pogrzebowej przewodniczył nuncjusz apostolski w Polsce, abp Józef Kowalczyk, a homilię wygłosił przybyły z Rzymu abp Henryk Hoser, sekretarz pomocniczy Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych. Współkoncelebrowali bpi: Antoni Pacyfik Dydycz z Drohiczyna, Alojzy Orszulik i Józef Zawitkowski z Łowicza oraz Marcjan Trofimiak z Łucka. Został pochowany na ołtarzewskim cmentarzu, w kwaterze pallotyńskiej obok grobu ks. Henryka Cabały, misjonarza.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna