św. Aleksander Sauli - Święci

(1534 - 1594)

Martyrologium Rzymskie wspomina 11 października św. Aleksandra Sauliego, zwanego, "aniołem stróżem apostołem Korsyki". Urodzony w rodzinie szlacheckiej w Mediolanie, ukończył studia w Padwie i powróciwszy do rodzinnego miasta wstąpił do barnabitów. Był zafascynowany pismami świętych Tomasza z Akwinu i Bonawentury.

W 1566 r. został wyświęcony na księdza. Kontynuował studia w Pavii, które uwieńczył doktoratem. Później został profesorem i dziekanem wydziału filozofii. Nie zaprzestawał pracy duszpasterskiej, udzielając się zwłaszcza na ambonie i w konfesjonale. W 33. roku życia został generałem barnabitów. Wydany przez niego szczegółowy regulamin dla nowicjuszy obowiązuje do dzisiaj. Święty Karol Boromeusz, arcybiskup Mediolanu wybrał go na swojego spowiednika. Był również kierownikiem duchowym kard. Mikołaja Sfondrati, późniejszego papieża Grzegorza XIV.

W 1570 r. został biskupem bardzo zaniedbanej pod, względem duchowym diecezji w Aleria na Korsyce. Szybko wprowadzał w życie uchwały Soboru Trydenckiego. Zbudował seminarium, katedrę i dom kurii. Przede wszystkim, jednak ożywił na wyspie wiarę. Sam żył jak najskromniejszy mnich. W 1591 r. został biskupem Pavii. Zmarł podczas wizytacji jednej z parafii. Przy agonii prosił spowiednika, aby czytał mu Mękę Pańską.

Papież Benedykt XIV beatyfikował go w 1742 r, zaś do katalogu świętych Kościoła katolickiego wpisał go św. Pius X w 1904 r.

Modlitwa do św. Aleksandra Sauli

Wojciech Świątkiewicz Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 10 października 2010

Wasze komentarze: aleksander: 29.12.2011, 17:14 jestemzjedn nich Andre: 19.10.2010, 03:29 Andre: 18.10.2010, 13:48 Jezus do Św. Faustyny: Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, że żaden nie ujdzie ręki Mojej. Jeżeli uciekają przed miłosiernym Sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję [się] w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiając ich samym sobie i daję im czego pragną.(Dz 1728) Autor: Treść: Nowości św. Piotr Chryzolog Modlitwa do św. Piotra Chryzologa "Kto weseli się z szatanem, nie będzie królował z Chrystusem" Nazwano go "Chryzologiem" czyli "Złotoustym" Kodeks przyjaźni Dwaj przyjaciele Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna