św. Stanisław Kazimierczyk

Urodził się w 1433 r. w krakowskiej rodzinie mieszczańskiej zamieszkałej na Kazimierzu. Jego ojciec Maciej był tkaczem, a przez wiele lat przewodniczył sądom miejskim. Matka Jadwiga znana była z wielkiej pobożności i należała do Bractwa Najświętszego Sakramentu. Stanisław wzrastał w rodzinie głęboko religijnej, która związana była z najbliższą jej świątynią - kościołem Bożego Ciała pod duszpasterską opieką kanoników regularnych laterańskich. Stanisław kształcił się najpierw w szkole przyklasztornej, a następnie w Akademii Krakowskiej, gdzie zgłębiał logikę, gramatykę, fizykę, astronomię i muzykę, a wreszcie teologię, którą uwieńczył doktoratem.

Miał 23 lata, gdy wstąpił do kanoników regularnych. Już podczas nowicjatu dał się poznać jako osoba niezwykle odpowiedzialna, sumienna i pracowita, a przy tym pełna pokory i pracowitości. W dwa lata później przyjął święcenia kapłańskie. Początkowo był wychowawcą młodzieży zakonnej, a po pięciu latach objął funkcję kaznodziei i spowiednika w kościele Bożego Ciała. Ksiądz Stanisław Kazi-mierczyk był znakomitym kaznodzieją; homilie głosił w języku polskim i niemieckim. Był prawdziwym apostołem Eucharystii, podkreślał Jej zbawienną wartość. Nauczał prawd wiary, a każdego dnia wiele godzin spędzał w konfesjonale. Wiele czasu poświęcał chorym i biednym, z którymi dzielił się nawet własnym pożywieniem. Nigdy nie faworyzował wiernych wpływowych i bogatych. Był autorem pism z dziedziny teologii moralnej i biblistyki.

Był także wielkim czcicielem Matki Bożej. Według tradycji pewnego razu ukazała mu się Najświętsza Maryja Panna z Dzieciątkiem Jezus na rękach, ze św. Stanisławem i zastępem aniołów, zapowiadając, że czeka go "sowita nagroda".

Odszedł do Boga w wieku 56 lat, najprawdopodobniej wskutek wyczerpania i rygorystycznych postów. Trwający wiele wieków kult Stanisława Kazimierczyka potwierdził Jan Paweł II podczas beatyfikacji 18 kwietnia 1993 r. w Rzymie. "Stanisław z Kazimierza: żarliwy czciciel Eucharystii, nauczyciel i obrońca prawdy ewangelicznej, wychowawca, przewodnik po drogach życia duchowego, opiekun ubogich. Pamięć o świętości sługi Bożego żyje i owocuje do dzisiaj" - mówił wtedy Jan Paweł II.

Do obecnej kanonizacji zatwierdzono cud trwałego uzdrowienia z ropnia oczodołu starosty oświęcimskiego Piotra Komorowskiego, który miał miejsce w 1617 r.

Wojciech Świątkiewicz

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 17 października 2010

Wasze komentarze:

Agnieszka: 15.01.2015, 06:13  Święty Stanisławie,proszę, wstaw się za moim synkiem Piotrusiem i upros dla niego łaskę uzdrowienia z ciężkiej i nieuleczalnej choroby.  danuta: 26.09.2012, 03:48  sw.stanislawie prosze wstaw sie za moja rodzine oby pokoj i milosc zajrzala do domu .Prosze goraca o blogodlawienstwo biznesu mojego syna .;Bede sie modlic do ciebie nieustannie.Ulecz wzrok wnuczka mojego kuzyna.,jezeli taka jest wola Boga.  mirek984: 18.02.2012, 15:56  sw.Stanislawie,upros uBoga laske uzdrowienia dla ks. Hermanna....Amen  Piotr: 02.01.2011, 16:19  Św Stanisławie proszę cię uproś mi łaskę zdrowia dla moich oczu u pana naszego Jezusa Chrystusa i jego najukochańszej Matki.  magdzia: 07.11.2010, 19:52  Sw.Stanisławie proszę Ciebie o szybkie zawarcie trwałego związku małżeńskiego mojego z michałem Sw.z lubina  wujek Zenek: 20.10.2010, 15:15  Św Stanisławie Sołtysie zwanym kazimierczykiem,Tobie powierzam Daniela-prosząc z Nim i za Nim.Przywróć Mu wzrok .Uproś Tą łaskę u Pana dawcy wszelkich łask za przemożnym wstawienictwem MB Cudownej Lekarki.Zdrowaś Maryjo ,łaski pełna ,Pan z Tobą ,błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego,Jezus.Świeta Maryjo,Matko Boża,modl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej .Amen.  Andre: 19.10.2010, 20:51   Jezus do Św. Faustyny: Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, że żaden nie ujdzie ręki Mojej. Jeżeli uciekają przed miłosiernym Sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję [się] w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiając ich samym sobie i daję im czego pragną.(Dz 1728)

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna