Wytchnienia, spokoju, refleksji wśród parkowej zieleni prócz Ani poszukuje wielu pielgrzymów odwiedzających Sanktuarium Maryjne w Lichemu. Rodziny modlące się na ławkach okalających niewielki stawek, starsza pani szepcząca słowa różańca w cieniu lipy, utrudzeni pielgrzymi nucący maryjne pieśni w altankach otoczonych iglakami - ten widok w Licheniu to codzienność. I właśnie dla takich momentów, dla takich ludzi przeznaczony jest każdy skrawek zielonych płuc Sanktuarium, bo miejsc, gdzie można ze spokojem się zaszyć i pomodlić, jest w Licheniu wiele.

To święte miejsce słynie bowiem z aranżacji zieleni. Harmonia i porządek przykuwają uwagę pielgrzymów. Najlepiej widać to z wieży bazyliki mniejszej, z wysokości blisko 100 metrów.

Precyzyjne klomby, usystematyzowana kolorystyka, z gustem dobrane gatunki drzew i kwiatów to wszystko sprawia wrażenie, jakbyśmy patrzyli nie na żywy organizm, ale na sanktuaryjną makietę. Ale to tylko złudzenie - parkowa aranżacja Sanktuarium to wynik pracy ludzkich rąk, które w ten sposób chwalą Pana Boga.

Domeną licheńskiej zieleni są róże. Pielgrzymi dotykają różanych kielichów, wąchają, zachwycają się nimi. Co bardziej dociekliwi wkładają nawet ręce w klomby, by sprawdzić czy kwiaty są podlane. Zawsze są! Bo praca nad utrzymaniem zieleni zaczyna się w Sanktuarium bardzo wcześnie. Taka dbałość o szatę roślinną wzbudza szacunek u pielgrzymów. Zewsząd słychać słowa uznania.