Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Kościół San Salvatore in Onda w Rzymie

     Kościół pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela znajduje się przy via dei Pettinari, w rzymskiej dzielnicy Regola. Później dodano "in onda", "na falach", ze względu na częste wylewy Tybru.

     Został zbudowany na przełomie XI i XII wieku, prawdopodobnie przez mnichów z opactwa Farta. Pierwszą wzmiankę o nim znajdujemy w bulli papieża Honoriusza II z 1127 roku. Od 1404 roku kościół i przyległe zabudowania klasztorne były w posiadaniu franciszkanów konwentualnych. Mieszkali tu ich przełożeni generalni. W roku 1844 papież Grzegorz XVI oddał świątynię i klasztor Wincentemu Pallottiemu dla nowo założonej wspólnoty Apostolstwa Katolickiego. Kościół był w bardzo złym stanie. Wincenty Pallotti zaczął jego renowację; była ona prowadzona także po jego śmierci. W roku 1878 kościół został odrestaurowany po raz drugi w stylu neorenesansowym, a w 1984 roku gruntownie odremontowany.

     Wnętrze kościoła o powierzchni 300 m2, przypominające wyglądem trzynawową bazylikę, jest podzielone dwoma szeregami dwunastu kolumn pochodzących z budowli starorzymskich. Na łukach łączących kolumny przedstawieni są aniołowie trzymający girlandy kwiatów. Ponad łukami, na gzymsie, Alessandro Palombi umieścił sceny z męki Jezusa Chrystusa. Na ścianach nawy głównej, tuż pod sufitem, między oknami, widnieją malowidła Filippa Prosperi przedstawiające postacie ze Starego Testamentu: Noego, Józefa, Dawida, Salomona, Jozuego, Aarona, Izaaka.

     Zwieńczeniem nawy głównej jest sufit kasetonowy, którego czerwono-niebieskie tło jest udekorowane rozetami i arabeskami.

     Ściany w nawach bocznych przypominają płytki granitu. Na ciemnoniebieskich sklepieniach naw bocznych namalowane są gwiazdy. W punkcie centralnym każdego sklepienia znajdują się herby rodziny Cassettów.

     W kościele jest 10 okien, na które nałożona jest krystaliczna polichromia, a jedno duże okno w fasadzie kościoła oświetla chór, na którym znajdują się organy wykonane przez lamburriniego.

     Na ścianach naw bocznych zawieszone są stacje Drogi Krzyżowej, dzieło Cassarottiego. Konfesjonały w kościele San Salvatore in Onda zostały wykonane na polecenie św. Wincentego Pallottiego.

     Małe podwójne schody w przedsionku wykonane w XIX wieku z drewna prowadzą do wnętrza kościoła. Przy drzwiach bocznych znajdują się stare marmurowe kropielnice.

     Figura Matki Bożej Bolesnej wykonana na polecenie Pallottiego. Liczne wota świadczą o czci, jaką jest otaczana.

     Ołtarz pod wezwaniem św. Józefa i świętych Kośmy i Damiana, został wykonany według projektu Gaetano Morichiniego, którego św. Wincenty Pallotti nazywał architektem Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego; obraz jest dziełem malarza Alessandro Massimiliana Seitza (1811-1888).

     W centrum nawy środkowej ołtarz główny, wykonany przez architekta Carminiego. Nad nim wznosi się bogato dekorowany baldachim, osadzony na czterech kolumnach, wykonany w stylu Vitulano. Na wewnętrznej stronie ołtarza znajdują się płaskorzeźby i obrazy, przedstawiające czterech Ewangelistów, wykonane przez Prospera Piatti. Od 1950 roku pod ołtarzem głównym w artystycznie wykonanym sarkofagu, który jest dziełem Arnalda Brandizziego, spoczywa ciało św. Wincentego Pallottiego ubranego w szaty kapłańskie.

     Absydę zdobi fresk Filipa Prosperi przedstawiający Przemienienie Pańskie; Chrystus w śnieżnobiałej szacie z promieniejącym obliczem rozmawia z Mojżeszem i Eliaszem. Nieco niżej, we wnęce wyłożonej białym marmurem, znajduje się obraz Królowej Apostołów. Po bokach na pozłacanym tle Cesare Mariani namalował Piotra i Pawła, nad nimi zaś małe wyobrażenia św. Jana Nepomucena i Filipa Nereusza.

     Dalej znajduje się ołtarz pod wezwaniem św. Aleksego. W miejscu centralnym na polecenie Pallottiego w rok 1845 została umieszczona płaskorzeźba nieznanego autora z XIX wieku. Przedstawia ona Matkę Boską otoczoną aniołami, św. Aleksego i inne osoby (m.in. ojca św. Aleksego).

     Skromna tablica przypominająca miejsce, gdzie przez sto lat znajdował się grób św. Wincentego Pallottiego.      Figura Dzieciątka Jezus, którą Pallotti dawał wiernym do ucałowania w ostatni dzień uroczystości epifanijnych.

     Figura Jezusa Ecce Homo wykonana na polecenie Pallottiego przez Benedetta Agrizziego, ucznia Antonia Canovy.

     Z korytarza biegnącego wzdłuż lewej nawy bocznej kościoła San Salwatore in Onda wchodziło się do domu franciszkanów konwentualnych, w którym była siedziba przełożonych generalnych. Mieszkali tutaj także przyszli papieże, Sykstus IV i Sykstus V.

     Z korytarza schodzi się do krypty pod ołtarzem głównym. Można tu zobaczyć podstawy pierwszych kolumn, które świadczą o tym, że poziom kościoła został podniesiony, celem ochrony przed wylewami Tybru. Jest to małe pomieszczenie, którego sklepienie wspiera się na dwóch marmurowych kolumnach. Głowica starej kolumny służy jako ołtarz. Wiszący nad nim krzyż jest dziełem Maxa Fallera.

     Korytarz prowadzi do zakrystii, a schody marmurowe do starego domu i do pokoju św. Wincentego Pallottiego. Idąc tymi schodami, można zobaczyć portrety przyjaciół i współpracowników Pallottiego: Jakuba Salvatiego, Elżbiety Sanny, Bernarda Marii Clausi, św. Kaspra del Bufalo, kard. Luigi Lambruschiniego, a ponadto duży krucyfiks wykonany na polecenie Pallottiego oraz tablicę z 1765 roku upamiętniającą dwóch papieży franciszkańskich, Sykstusa IV i Sykstusa V.

Ks. Jan Kupka SAC

Miejsca Święte nr 37


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej