Ku czci Serca jezusowego

Kaplicę położoną na stoku przy drodze Oswalda Balzera, prowadzącej z Zakopanego do Morskiego Oka, ufundowała rodzina Uznańskich. Budowę jej, zgodnie ze szkicami Witkiewicza, rozpoczęto w 1904 r., a poświęcenia dokonał w 1908 r. proboszcz parafii w Poroninie, który też postarał się o płaskorzeźbę Serca Pana Jezusa do głównego ołtarza.

Kaplica jest doskonale wpisana w krajobraz, kryta gontami, o wysokiej kamiennej podmurówce. Od swego powstania jest obiektem podziwu zarówno przyjeżdżających pod Tatry turystów, jak również miejscowych górali - mistrzów ciesielki. Nazywana jest Witkiewiczowską, bowiem każdy jej szczegół na zewnątrz i wewnątrz i prawdopodobnie także witraże przedstawiające Orła Polski, Matkę Boską Częstochowską i Ostrobramską oraz Pogoń Litewską zaprojektował autor "Na przełęczy". Jedynie dziełem innego wspaniałego twórcy z Dębna - Józefa Janosa są dwa małe ołtarze i rzeźba Chrystusa Frasobliwego znajdująca się w szczycie nad wejściem.

W ciągu lat zmieniali się opiekunowie kaplicy. Po fundatorach i parafii w Poroninie byli nimi: księża marianie, kapelan sióstr urszulanek w Jaszczurówce-Borach i księża misjonarze. Obecnie pieczę nad jednym z najcenniejszych zabytków budownictwa drewnianego znów sprawują marianie, którzy w pobliskiej Cyrhli wybudowali piękny kościół pw. Bożego Miłosierdzia. Oni też otworzyli w 1988 r. w krypcie pod kaplicą Galerię Sztuki Ludowej, organizując corocznie wystawy malarstwa na szkle podhalańskich twórców. W odprawianej w kaplicy w każdą niedzielę i święta Mszy św. uczestniczą okoliczni mieszkańcy i odpoczywający w górach turyści. Zawsze pamiętają o obchodzonym tutaj uroczyście czerwcowym odpuście ku czci Serca Pana Jezusa.