Historia tego łaskami słynącego obrazu sięga 1674 r., kiedy to pobożny włodarz dworski Jakub Trojańczyk kupił na odpuście obraz przedstawiający Świętą Rodzinę: Jezusa, Maryję i Józefa, spożywających wieczerzę przy rodzinnym stole. Trojańczyk umieścił obraz na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i często podczas pracy przed nim się modlił. Rychło zaczęły dziać się nadprzyrodzone zjawiska, a wieczorami i nocą nad stodołą widoczna była niezwykła jasność. Zaczęli przybywać do tego miejsca pielgrzymi, polecając się opiece Świętej Rodziny i otrzymując liczne łaski.

Ówczesny biskup poznański wyznaczył specjalną komisję, która zbadała okoliczności zjawisk i prawdziwości cudów. W1676 r. wybudowano drewnianą kaplicę opierając główny ołtarz o słup, na którym wisiał wizerunek Świętej Rodziny, a 10 lat później sprowadzono tu zakonników, reformatów. W 1764 r. Kapituła Watykańska na podstawie spisanych cudów i nadzwyczajnych łask uznała obraz za cudowny, a wkrótce potem, w 1767 r., w urczystość Zielonych Świąt, biskup warmiński Ignacy Krasicki dokonał uroczystej koronacji cudownego obrazu.

Sława cudownego wizerunku rozeszła się szeroko, liczne rzesze pielgrzymów przybywały do sanktuarium, zwłaszcza w uroczystości maryjne (głównie w Zielone Świątki i 2 sierpnia - w święto Matki Bożej Anielskiej), wypraszając potrzebne łaski, dziękując za otrzymane dary i składając hołd Miedniewickiej Pani w świętorodzinnym obrazie. Najwięcej darów otrzymywały tutaj rodziny, najwięcej łask wypraszały matki swoim dzieciom. Powstało wiele pieśni, pięknych modlitw i litanii do Matki Bożej Miedniewickiej w podzięce za nieustającą pomoc i opiekę.

Matko Boża Świętorodzinna
Matko Boża Pocieszenia
Matko Boża Miłosierdzia
Matko Boża Dobroci (...)
Panno można, Mazowiecka Pani,
która wszystko możesz i zawsze zwyciężasz,
spraw, by moja rodzina,
parafia i cała Ojczyzna
były rzeczywistym królestwem
Twego Syna i Twoim (...)
Ty jesteś wzorem pokory
wzorem wielkiej cierpliwości
niepojętej ofiarności
- czego nam tak często brak (...)
Daj choć trochę swej radości
swego piękna, życzliwości
- rodzinom, gdzie tego brak (...)

Modlitwę Kościoła wspierają siostry klaryski, których klasztor znajduje się przy sanktuarium, powierzonym w 1966 r. opiece OO. Franciszkanów. Fundacja Zakonu Św. Klary w Miedniewicach powstała jako wotum dziękczynne franciszkańskiej Prowincji Matki Bożej Niepokalanej za kanonizację o. Maksymiliana Marii Kolbego. Siostry przybyły tu z klasztoru w Starym Sączu. 8 grudnia 1986 r., w święto Niepokalanego Poczęcia NMP, nastąpiło wprowadzenie klarysek do klasztoru i zamknięcie klauzury. Nieustanną modlitwą, połączoną z pracą, ofiarą i pokutą, siostry klauzurowe wynagradzają Bogu za grzechy świata, a jednocześnie wypraszają miłosierdzie i łaski Boże dla ludzi najbardziej potrzebujących pomocy. Siostry modlą się z wszystkimi, którzy polecają się opiece Matce Najświętszej: Maryjo, Miedniewieka Pani, U tronu Boga wstawiaj się za nami.