Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Wybór Najwyższego uczynił z Jerozolimy "podnóżek stóp Jego", obszar święty

Żydzi ukochali ten skrawek ziemi, bo wybrał go sam Jahwe

Nazwa Jerozolima pojawia się po raz pierwszy w polowie trzeciego tysiąclecia na tabliczkach z Ebla. Jednak ludzie żyli tu już wcześniej.

Pierwsi osadnicy, zamieszkujący wzgórze Ofel - najstarszą część obecnego miasta - pozostawili po sobie narzędzia i wyroby ceramiczne. Wybrali właśnie to miejsce, bo obok Ofelu było źródło, zwane Gihoń.

Od praojca

Jerozolima pojawia się już w życiu patriarchy Abrahama, i to dwukrotnie. Najpierw dochodzi w niej do spotkania z kapłanem Melchizedechem, któremu protoplasta Izraela składa ofiarę (Rdz 14,18-20), a potem tu właśnie, na górze Moria, składany jest w ofierze Abrahamowy syn Izaak (Rdz 22). Księga Kronik identyfikuje tę górę z miejscem, na którym stanęła świątynia Salomona (2 Krn 3,1). To utożsamienie przyjęła cała Tradycja.

Od czasów zdobycia jej przez króla Dawida na 1000 lat przed Chrystusem, Jerozolima stanowiła miasto o szczególnie doniosłym znaczeniu dla Izraela. Była przez wieki ważnym ośrodkiem administracyjnym, politycznym, handlowym, kulturalnym, naukowym, lecz nade wszystko pozostawała miejscem, ku któremu wznosiły się oczy pobożnych Żydów - centrum kultu.

W judaistycznej tradycji myślenia o mieście zadziwia niezwykłość przywiązania do niego. Poczucie więzi z Syjonem nie wynika jednak z przyczyn geograficznych czy historycznych. Racją, dla której ukochano ten skrawek ziemi, jest fascynująca tajemnica obecności jedynego Boga Jahwe przebywającego w jerozolimskiej świątyni. To właśnie wybór Najwyższego uczynił z Jerozolimy "podnóżek stóp Jego", obszar święty. Ten zwykły w fizycznym wymiarze gród stał się miejscem ważnych zdarzeń zbawczego planu.

Nazwy

Widzenie miasta Dawidowego ulegało przez wieki pewnym ewolucjom. Warto przytoczyć tu trzy terminy wywołujące tak wiele znaczeń, a stanowiące dla autorów biblijnych, szczególnie dla proroków Izajasza i Ezechiela, trzon wszelkich refleksji o nim. Są to określenia: Niebieskie Jeruzalem, Miasto (Iz 66,6) i Miasto Święte (Iz 52,1). Również we współczesnym określeniu arabskim Jerozolima jest el - Kuds, czyli święta.

Ogółem Pismo Święte Starego Testamentu wymienia Jerozolimę ponad 800 razy.

Geografia

Miasto leży na 33,47 stopniu szerokości północnej i 35,14 stopniu długości wschodniej. Znajduje się 30 km od rzeki Jordan, ok. 760 m nad poziomem Morza Śródziemnego, od którego oddalone jest o 53 km.

Od północy styka się bezpośrednio z łańcuchami górskimi, z innych stron dzielą je od gór doliny: od wschodu oddziela Jerozolimę od Góry Oliwnej Dolina Cedronu, zwana inaczej Doliną Jozafata, a od zachodu i południa dolina Hinnon albo Gehenna. Przez środek miasta z północy na południe rozciąga się dolina nazwana przez Józefa Flawiusza Tyropeon, która dzieli je na dwie nierównej wysokości części.

Syjon

W części wschodniej, na odcinku południowym (Ofel, 725 m) znajdowała się twierdza Jebuzytów, Syjon, miasto Dawidowe. Na północ od Ofelu - wciąż we wschodniej części miasta - leżała Moria (744 m), na której Salomon zbudował świątynię. Wreszcie na północ rozciągała się nowa dzielnica, zwana Bezeta.

W części zachodniej, na wprost Ofelu, była dzielnica, którą Józef Flawiusz nazywa Zamkiem, a chrześcijanie nazwali tak jak jebuzycką twierdzę - Syjonem.

Kolejne mury

Dzisiejsze położenie Starego Miasta otoczonego murami niezupełnie pokrywa się z miastem biblijnym. Pewne wyobrażenie o rozwoju miejscowości dają nam Stary Testament i Józef Flawiusz.

Jerozolima, jako miasto obronne, od najdawniejszych czasów otoczona była murem, który wyznaczał jej granice. Początkowo obszar miejski ograniczał się, o czym była już mowa, do wzgórza Ofel i miał 40 tys. m2. Za Salomona Jerozolima rozbudowana została w kierunku północnym. Mury objęły wzgórze Moria. Zmiany linii północnych murów dokonał król Ezechiasz, który postawił tzw. drugi mur (2 Krn 32,5). Mury zburzone przez Nabuchodonozora odbudowuje po ok. 150 latach Nehemiasz. Z powodu niewielkiej liczby mieszkańców ów przywódca zmniejszył obszar miasta.

Dalsza zmiana ma miejsce za Ma- chabeuszów. Prawdopodobnie Jonatan włącza tereny zachodnie. Następnym budowniczym murów był Herod. Jego wnuk Agrypa I w roku 42 podjął budowę tzw. trzeciego muru. Po upadku II powstania żydowskiego (135 roku) cesarz Hadrian zniszczył resztki murów herodiańskich i wzniósł nowe, przesuwając obszar miasta w kierunku północnym.

Większość współczesnych murów Jerozolimy zbudowana została przez Solimana Wspaniałego w latach 1541-42. Stanowiły one rekonstrukcję dawnych murów Hadriana.

Ks. BOGDAN PONIŻY



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa o wstawiennictwo bł. Kardynała Stefana WyszyńskiegoModlitwa o wstawiennictwo bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Medytacje Prymasa TysiącleciaMedytacje Prymasa Tysiąclecia

Modlitwa do św. Germana z ParyżaModlitwa do św. Germana z Paryża

Ks. Stanisław BernackiKs. Stanisław Bernacki

Nie tylko dla prawosławnychNie tylko dla prawosławnych

Niestrawność (dyspepsja) czynnościowaNiestrawność (dyspepsja) czynnościowa

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna

 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej