Tu, w Nazarecie czuje się to w sposób szczególny. Przy potężnej Bazylice Zwiastowania podświadomie szuka się miejsca dla niego. Szuka się jego obecności. I znajdzie się ją, ale nawet w tym architektonicznym wymiarze także na dalszym planie, jakby w tle.

"Miasto Nazaret (...) położone jest na górze i posiada wiele budowli z kamienia. W jego obrębie są również dwa bardzo wielkie kościoły; jeden w centrum miasta osadzony jest na dwóch łukach, gdzie ongiś znajdował się dom, w którym Pan nasz i Zbawiciel był wychowywany" - pisał w 670 roku opat Arkulf.

To właśnie obecny kościół św. Józefa w Nazarecie. Wystarczy od bazyliki przejść przez dziedziniec przy klasztorze franciszkańskim, by dojść do niewielkiej, w porównaniu z bazyliką, świątyni posadowionej według tradycji na miejscu, gdzie ongiś znajdował się dom i warsztat cieśli Józefa z Nazaretu, syna Jakuba, z rodu Dawida.

Z Ewangelii wiemy, że Józef był przy narodzinach Jezusa, że otoczył opieką rodzinę podczas ucieczki do Egiptu, że gdy udał się do Jerozolimy na święto Paschy, szukał 12-letniego Jezusa, który tymczasem nauczał w świątyni. Tutaj też ślad św. Józefa się urywa. Gdy Jezus ukończył 12 lat i 1 dzień stał się według ówczesnej tradycji żydowskiej dorosłym. Nie potrzebował już opiekuna. Nie wiadomo, kiedy święty Józef zmarł. Pewnie nie doczekał ani śmierci, ani Zmartwychwstania Jezusa.

W ikonografii rzadko występuje sam. Zazwyczaj przedstawiana jest cała Święta Rodzina albo św. Józef z Jezusem. Tak jest także w Nazarecie, choć tu znaleźć można witraż ukazujący scenę, w której we śnie objawia mu się anioł. Obecny kościół św. Józefa zbudowano w 1911 roku, według planów kościoła z czasów krzyżowców, po wyburzeniu kościółka z 1858 roku. To, że obecne mury wznoszą się na tych z czasów krucjat wyraźnie widać w krypcie. Na niższych poziomach natrafiono na wykutą w skale cysternę na wodę, zbiorniki na ziarno, schody wiodące do groty... Gdy zamieszkała tu Święta Rodzina Nazaret był niewiele znaczącym, małym miasteczkiem. Historia dopiero się dlań zaczynała...