Drugie pod względem liczby odwiedzających miejsce pielgrzymkowe współczesnej Francji związane jest z siostrą wizytką Małgorzatą Marią Alacoque, która na świat przyszła w 1647 roku w Lautheceour. Młodość jej naznaczyły cierpienia fizyczne i moralne. Już wówczas nie były jej obce doznania mistyczne. Małgorzata Maria Alacoąue wstąpiła do klasztoru Wizytek w Paray-le-Monial 20 czerwca 1671 roku, a habit zakonny przyjęła 25 sierpnia tegoż samego roku. 27 grudnia 1673 roku Jezus powiedział jej, że serce Jego płonie miłością do ludzi. Ona zaś została wybrana, aby roztaczać wśród nich płomienie miłosierdzia, którego to Serce nie mogło pomieścić. Młoda zakonnica miała jeszcze dwa objawienia Najświętszego Serca: w roku 1674 i w czerwcu 1675 roku. Jezus ukazał się świętej z pięcioma ranami, nakazując przyjmowanie komunii w każdy pierwszy piątek miesiąca i godzinne leżenie krzyżem w intencji grzeszników.

Małgorzata Maria Alacoque wiele wycierpiała od swoich współtowarzyszek. Była jednak duchowo wspierana przez świętego Klaudiusza la Colombiere.

W roku 1684, po dokonaniu ostatecznego wewnętrznego oczyszczenia, została dopuszczona do mistycznych zaślubin z Chrystusem. Od tej chwili rozpoczęła pracę apostolską celem rozpowszechnienia nabożeństwa do Serca Jezusa. Było to szczególnym jej zadaniem jako wychowawczyni nowicjuszek. Również jej klasztor ofiarował się Bożemu Sercu w 1686 roku, zaś w 1688 roku zbudowano kaplicę poświęconą Najświętszemu Sercu.

Święta zmarła w wieku czterdziestu trzech lat 17 października 1690 roku.

Małgorzata Maria Alacoque została beatyfikowana w roku 1804, a wyniesiona na ołtarze 13 maja 1920 roku. W wyniku objawień, mimo pewnych kontrowersji co do rozumienia samego symbolu, rozwinął się kult Najświętszego Serca Jezusowego, szerzony przez ojców jezuitów, którzy stali się jego wielkimi rzecznikami.

W1856 roku papież Pius IX wprowadził oficjalnie do kalendarza liturgicznego święto Serca Jezusowego.

Dzisiejsza bazylika Sacre Coeur była wpierw opackim kościołem Notre Dame. Kościół jest zmniejszoną wersją nie zachowanego kościoła opackiego w Cluny. Bazylika Serca Jezusowego jest typowym przykładem sztuki romańsldej. Urzeka w niej niezwykle harmonijna architektura.

Warto wiedzieć!

• Bardzo popularna stała się w okresie między drugą potową XIX wieku a II Soborem Watykańskim praktyka osobistego i rodzinnego poświęcania się Sercu Jezusowemu. W encyklice Leona XIII Annum sacrum z 1899 roku papież poświęcił Sercu Jezusowemu cały rodzaj ludzkd.
• Święta Małgorzata Maria Alacoque spisywała treść swoich objawień, jednak na wyraźne polecenie siostry przełożonej wszystkie osobiste pisma świętej zostały zniszczone. Treść objawień jednak zapisywał święty Klaudiusz la Colombiere, który przez okres osiemnastu miesięcy był spowiednikiem świętej. Jego zakonne życie, pełne trudnych różnorakich prób i bolesnych doświadczeń, nie wyłączając uwięzienia na obczyźnie, gdzie stracił zdrowie i nabawił się postępującej gruźlicy, w całości rozwijało się w duchu wynagradzania Sercu Jezusa.
• Świętej Małgorzacie Marii Alacoąue Jezus ukazywał się zazwyczaj w obecności Najświętszego Sakramentu lub po przyjęciu Komunii świętej. Pierwsze i trzecie wielkie objawienia miały miejsce również przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Również w momencie przyjmowania Komunii świętej podczas Mszy świętej celebrowanej przez św. Klaudiusza la Colombiere.