Okręt na horyzoncie

Tragiczne losy były udziałem również proboszczów parafii w Wołkowyi. Ich życiorysy zostały wplecione zarówno w historię obozów koncentracyjnych (ks. Jan Siuzdak, za pomoc udzielaną żołnierzom przedostającym się przez Węgry do armii na Zachodzie, wywieziony został do Oświęcimia, a później stracony w Dachau; obecnie rozpoczęły się starania o jego beatyfikację), jak i partyzanckich walk z bandami UPA. Jednak nie tylko wojna była dla tutejszych kapłanów okresem cierpień, trudów, wyrzeczeń i walk. Również po jej zakończeniu, dla tych, którzy obejmowali probostwo w parafii Wołkowyja, był to okres wielkich zmagań z niezwykle trudną rzeczywistością, obfitującą w liczne niewygody, utrudnienia, nakazy i zakazy ze strony ówczesnych władz. Kilka lat trwały te zmagania. Dopiero w latach siedemdziesiątych otrzymano pozwolenie na budowę kościoła. Powstał on według harmonizującego z nadsolińskim pejzażem oryginalnego projektu w kształcie żaglówki oraz dzięki ofiarności i wielkiemu zaangażowaniu tutejszych parafian. Patronem kościoła został obrany męczennik II wojny światowej - św. Maksymilian Kolbe.

Nad kościółkiem, niczym maszt nad okrętem, góruje dzwonnica. To ona pierwsza wyłania się z otoczenia, po czym powoli jak okręt zza horyzontu ukazuje nam się cała świątynia. Przyjaźnie spogląda na przybysza i serdecznie zaprasza. Jej oryginalne, nietypowe wnętrze przyciąga uwagę, ciekawi, ale równocześnie sprzyja skupieniu, a wrażenia i odczucia, jakie wywołuje, sprawiają, że zawsze, kiedy jesteśmy w okolicy, mamy ochotę wstąpić tu choć na chwilę.

Sześć kościołów

• Bukowiec, pw. bł. Karoliny Kózkówny;
• Terka, pw. Matki Bożej Szkaplerznej;
• Zawóz, pw. NMP Matki Kościoła;
• Rajskie, pw. św. Rafała Kalinowskiego;
• Werlas, pw. bł. Achillesa Puchały;
• Werlas - Cypel Soliński - kaplica letnia pw. św. Jana z Dukli.