Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czy chcesz być doskonały?

     Uzasadnieniem ubóstwa zakonnego jest styl życia obrany przez Jezusa.

     Rzekł Jezus: Jeśli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj majętności twoje, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, a przyszedłszy, naśladuj mię (Mt 19,21).

     W odpowiedzi na pytanie bogatego młodzieńca o to, jak można osiągnąć zbawienie, Jezus wskazał na Dekalog (Mt 19,18n). Młodzieniec, który przestrzegał przykazań od swojej młodości, chciał czegoś więcej - chciał już na ziemi osiągnąć doskonałość. Wtedy Jezus zaproponował mu ubóstwo i własny styl życia, jako środek w dążeniu do doskonałości. Dlatego współczesna teologia życia zakonnego uważa dobrowolne ubóstwo za znak naśladowania Chrystusa, bo dzięki niemu Łczestniczy się w ubóstwie Chrystusa, który będąc bogaty, dla nas stał się ubogi, aby nas oim ubóstwem ubogacić (PC 13).

     Jeśli chcesz być doskonałym - mówi Jezus - daj swój majątek ubogim i naśladuj Mnie, żyjąc ubogo. W tym poleceniu zawiera się najprostsza - biblijna - definicja ślubu ubóstwa. Kto pozbędzie się wszystkiego i całą ufność złoży w Bogu, będzie mógł odnieść do siebie słowa: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem ich jest królestwo niebieskie (Mt 5, 3).

     W dziejach Kościoła wielu ludzi, którzy chcieli już tu na ziemi poczuć wolność Królestwa Bożego, wprowadzało w życie rady ewangeliczne. Teologia wyliczała zawsze trzy podstawowe rady ewangeliczne, do których przestrzegania zakonnicy zobowiązują się ślubami. Są nimi: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo.

     Zakonnik, ślubując ubóstwo, chce żyć tak jak Chrystus, który nic nie posiadał na własność (por. Łk 9,58). Tym samym zrzeka się osobistego prawa do rozporządzania dobrami materialnymi i podporządkowuje się w tej sferze prawu zakonnemu i decyzjom przełożonych. Nie martwi się o to, co będzie jadł, ani co będzie pił, ani w co się przyodzieje (por. Mt 6,25). W ten sposób zakonnik świadczy, że tylko w Bogu pokładając nadzieję, Królestwo Boże stawia ponad wszelkie dobra i całkowicie oddaje się Bogu (KZP 61).

     Przez prawdziwie ubogie życie zakonnik staje się znakiem, dla świata, który zwłaszcza dzisiaj - obiera przede wszystkim wartości materialne, jako cel istnienia. Ewangeliczne ubóstwo przeciwstawia się z mocą bałwochwalczemu kultowi mamony i staje się proroczym wołaniem skierowanym do społeczeństwa, które żyjąc w wielu częściach świata w dobrobycie, jest wystawione na niebezpieczeństwo utraty poczucia umiaru i świadomości istotnej wartości rzeczy (VC 90).

     Na wzór wspólnoty Apostołów, zakonnicy posiadają dobra materialne jako wspólnota. Tak więc cokolwiek zyskuje zakonnik [...]przekazuje każdy do kasy wspólnej, radośnie dzieli się z braćmi i nie szuka poza życiem wspólnym wygód ni pomocy (KZP 66).

     Ważnym aspektem ubóstwa zakonnego, jest współuczestniczenie w trudach życia ludzi biednych, poprzez starania podejmowane o polepszenie ich sytuacji. Świadectwo życia ubogiego winno łączyć się ze szczególnym umiłowaniem ubogich i wyrażać się zwłaszcza przez dzielenie z najbiedniejszymi ich warunków życia. Niemało jest wspólnot, które żyją i działają wśród ubogich i odepchniętych przez społeczeństwo, dzielą ich życie doświadczając tych samych cierpień, problemów i zagrożeń (VC 90).

     Wreszcie ubóstwo zakonne nakłada na zakonników obowiązek pracy: Niech wszyscy, każdy w swoim obowiązku, uważają się za podległych powszechnemu prawu pracy, a gdy tym sposobem zdobywają środki konieczne do swego utrzymania i do prowadzenia swoich dzieł, niech odrzucą wszelką nadmierną troskę, a powierzą się Opatrzności Ojca niebieskiego (PC 13). Dzięki praktykowaniu ubóstwa zgodnie z wielowiekową Tradycją Kościoła, zakonnicy już tu na ziemi, w sposób pełniejszy uczestniczą w dziele Jezusa Chrystusa. Dzięki temu życie konsekrowane ma udział w skrajnym ubóstwie, jakie obrał Chrystus, i spełnia swoje specyficzne zadania w zbawczej tajemnicy Jego Wcielenia i Jego odkupieńczej śmierci (VC 90).

     Zastosowane skróty:
     PC - Sobór Watykański II, Perfectae caritatis
     VC - Jan Paweł II, Vita Consecrata
     KZP - Konstytucje Zakonu Szkół Pobożnych
     Cytaty bliblijne pochodzą z: Biblia to jest całe Pismo Święte
     Starego i Nowego Testamentu, Warszawa 1974.

kl. Adam Langhammer SP
eSPe nr 58


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej