Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Czym jest kierownictwo duchowe?

     Podstawowym faktem, na którym się opiera kierownictwo duchowe w Kościele Katolickim jest rzeczywistość działania Ducha Świętego w duszy ludzkiej. Duch Święty, który jako dusza Kościoła kształtuje cały Kościół na podobieństwo Chrystusa, ten sam Duch Święty formuje również każdego wiernego według pewnej myśli miłości, która jest Jego tajemnicą. Wypełniając tę myśl, chrześcijanin odnajduje swą własną osobowość w znaczeniu najistotniejszym i ostatecznym i staje się tym, czym ma być na wieki w wielkim Misterium Dei.

     Każdy człowiek ma w ten sposób zostać wychowany przez samego Boga, przeprowadzony przez to życie Jego drogami, przewyższającymi ludzkie zrozumienie naturalne i doprowadzony do swego ostatecznego nadprzyrodzonego celu, którym jest posiadanie Boga w społeczności triumfującego Kościoła. Kierownictwo duchowne jest współpracą z żywym Bogiem w realizacji tej Jego myśli w ludziach. Tu leży zasadnicza różnica między katolickim pojęciem kierownictwa duchowego a świeckim pojęciem wychowania czy wyrobienia charakteru. Zadaniem kierownika duchowego, jako ludzkiego przewodnika, jest zapewnić ze strony powierzonej sobie duszy wierność tej Bożej myśli. W kierownictwie duchowym chrześcijan nie chodzi o nic mniej ale też i o nic więcej.

     Czy kierownictwo duchowe jest konieczne?

     Stanowisko tradycji ascetycznej Kościoła bardzo silnie przemawia za koniecznością kierownictwa duchowego dla osiągnięcia doskonałości. Leon XIII, Testem benevolentiae (1899) przeciwko amerykanizmowi mówi: "Według ogólnego prawa, że Opatrzność Boża ludzi przeważnie przez ludzi zbawia, i Bóg prowadzi powołanych do wyższych stopni świętości też przez ludzi. Dochodzi do tego, że ci, którzy dążą do doskonałości, właśnie dlatego, że idą drogą niewydeptaną przez innych, więcej są na błąd narażeni i dlatego więcej niż inni potrzebują nauczyciela i przewodnika... To jest to, co stale w Kościele było praktykowane: to jest nauka, do której się jednomyślnie przyznają wszyscy, którzy w ciągu wieków odznaczyli się wiedzą i świętością. Kto to odrzuca, naraża się niewątpliwie na niebezpieczeństwo".

     Konieczność tę należy uznać za moralną a nie absolutną. Duch Święty może uzupełnić brak kierownika i czyni to dla dusz, które są go pozbawione bez własnej winy, choć pragną poddać się kierownictwu. Nie wszystkie dusze mają jednakową potrzebę kierownictwa. Bywają dusze bardzo proste i przejrzyste, mające bardzo mało problemów. Takie dusze mniej potrzebują kierownika od innych. Potrzeba kierownika jest w ciągu rozwoju jednej i tej samej duszy nie zawsze jednakowa. Bywają momenty, kiedy ta potrzeba jest bardziej paląca niż w innych. W każdym razie należy uważać, że kierownictwo duchowe jest normalna drogą, którą Bóg prowadzi ludzi do doskonałości.

     Przedmiot kierownictwa duchowego

     Co jest przedmiotem kierownictwa duchowego? Przedmiotem bezpośrednim jest samo życie duchowe, ale dalszym przedmiotem jest wszystko, co na to życie duchowe wpływa, rozwijająco, jako okazja, jako zagrożenie itp., rzeczy doczesne należą do przedmiotu w miarę stosunku do rzeczy duchowych.

     Trzeba uważać, by nie wchodzić zanadto na teren rzeczy doczesnych by kierownik nie chciał decydować o studiach, o mieszkaniu, o ożenku itd. ... Są dusze, które się temu bardzo chętnie poddają, a nawet cieszą się, że kto inny za nie myśli i za nie decyduje, ale taka postawa kierownika prowadzi do podwójnego zła: do przeładowania samego kapłana mnóstwem spraw, które do niego nie należą i do których brak mu potrzebnej łaski stanu, a z drugiej strony taki kierownik wychowuje typy niesamodzielne, popychadła niezdolne do życia, słowem ludzi o osobowości umniejszonej i okaleczałej. Trzeba kierować ku samodzielności, wyrabiać ludzi samodzielnych i z inicjatywą.


Piotr Rostworowski OSB,
Kierownictwo duchowe. Kilka zasad i wskazówek, Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC


   

Wasze komentarze:
 człowiek: 01.08.2009, 09:29
 Ruch oporu,odnowa życia tak ważna ,pomaga nam narodzić się na nowo,doświadczyć pragnienia naszej duszy,tak nie wiele serc otwiera się na moc Ducha Świętego a przecież to Duch Święty potrafi w pełni otworzyć nasze serca na BOŻY świat,pomoże nam poznać tajemnice wiary.Współczesnym świecie gdzie pierwsze miejsce zajmują dobra materialne i sami świadomie kaleczymy umysły młodych ludzi dozwalając na wszystko co zepsute i złe,ciężko będzie nam przywołać moc Ducha Świętego,ponieważ zagłuszą nasze wołanie(często pełne pychy )odgłosy naszego ciała ,zakochanego w grzeszności tego świata.Jedynym lekarstwem na odnowę naszego życia jest podarowany nam krzyż CHRYSTUSA im częściej go dźwigamy tym częściej szukamy pomocy Ducha Świętego ,tym bardziej pragniemy przemieniać swe życie,wszystkie marności tego świata nagle stają się dla nas wielkim ciężarem,plecakiem pełnym grzechu próbujemy opróżniać nasz plecak z nikłej marności tego świata i właśnie wtedy gdy zaczniemy wyrzucać zło ,nasz plecak napełni się dobrem i nasza pięlgrzymka do domu Bożego zacznie się napełniać mądrością ducha świętego i doświadczymy (już tu na ziemi )wielkiej tajemnicy BOŻEGO istnienia.Otwórzmy się na moc Ducha Świętego,siejmy dobro ,uczmy młodych siać dobro a żniwo nasze złotym kłosem rozpromieni mroki ciemności i rozweseli ,(często)smutne oblicze CHRYSTUSA.
(1)


Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej