Wspólnoty Jerozolimskie

Pustelnia w sercu miasta

Od kiedy 18 kwietnia 2010 r. zamieszkali w stolicy, popularny "malbork" - jak warszawiacy nazywają budynek kościelny przy ul. Łazienkowskiej 14 - zmienił się w Jerycho. Tak nieformalnie nazywają go mieszkańcy - bracia i siostry ze Wspólnot Jerozolimskich. Sam zaś znajdujący się tam kościół zmienił oficjalnie wezwanie z Matki Bożej Jasnogórskiej na Matki Bożej Jerozolimskiej. - Mury Jerycha zostały zburzone - przypominam, podziwiając wraz z s. Joanną, przełożoną polskich sióstr jerozolimskich, prace, jakie zostały tu wykonane od 2005 r.. Wtedy właśnie kard. Józef Glemp powierzył to miejsce Wspólnotom Jerozolimskim. - Naszego Jerycha nie trzeba zdobywać. Jego mury są otwarte dla wszystkich od rana do wieczora. Każdego, kto chce przyjść, zapraszamy! Pan Bóg tu na wszystkich czeka - odpowiada s. Joanna.

PRACA, MODLITWA I ŻYCIE

Po śniadaniu wszyscy bracia i siostry, którzy znaleźli już w stolicy zatrudnienie, ruszają w miasto. Jeśli to możliwe - w swoich habitach: ciemnogranatowych dla braci i błękitnych dla sióstr. Wtedy można ich spotkać na przystankach autobusowych Rozbratu. Pracują jednak tylko na pół etatu, by mieć czas i na pracę, i na modlitwę, i na życie wspólnotowe. - Chcemy służyć Warszawie normalną pracą miedzy ludźmi, ale także poprzez świadectwo naszej codziennej obecności miedzy nimi - mówi brat Benedykt z Czech, ód 11 lat członek Wspólnot, przełożony braci w Polsce. - Zaraz po południu wszyscy na nowo zbierają się w kościele na oficjum południowe. Po modlitwie wspólny obiad i rekreacja. Od 14.30 każdy ma czas na lectio dwinc^w swoim pokoju. Po południu są zajęcia wspólnotowe, czyli różne służby: sprzątanie, kuchnia itd. Potem nieszpory i Msza Święta, a po kolacji w zależności od dnia tygodnia: we wtorek i sobotę - próba śpiewu, w środę - kapituła (narada mieszkańców domu - przyp. RM), w czwartek - adoracja, w piątek - czas wolny, a w niedzielę - różnie przeżywany czas wspólnotowy. Wyjątkiem jest poniedziałek, kiedy cały dzień mamy czas pustyni - samotności i ciszy, odpoczynku i modlitwy - relacjonuje plan dnia brat Benedykt. Ten sam rytm modlitwy i życia charakteryzuje domy Wspólnot we wszystkich krajach.

PÓŁKI Z RESZTEK

Po kuchni sióstr krząta się Sylwia, 33-latka z Warszawy, która jest na stażu wspólnotowym. - Dlaczego tu jestem? Bo mi się tu podoba - mówi nieco skrępowana. - Dobrze się tu czuję. Chciałabym w życiu robić coś głębszego. Pociąga mnie życie monastyczne - dodaje. Na jednym z balkonów dwie mniszki z zacięciem piłują darowane przez kogoś deski, z których zrobią półki do szafek. W części klasztoru zajmowanej przez braci brat Dariusz, benedyktyn z Tyńca, który także zastanawia się nad swoim miejscem we Wspólnotach, również robi półki z resztek drewna. W kuchni Paweł, magister teologii po warszawskiej PAT, robi obiad dla braci. Jest. - Poznałem Wspólnoty dzięki „Źródłu na pustyni miast" - książce będącej regułą Wspólnot Jerozolimskich, napisanej przez ich założyciela Pierre'a Marie Delfieux. Ta książka, słowo Boże i liturgia przyprowadziły mnie tutaj, i jestem - mówi.

Z CZYM DO WARSZAWY

Dlatego -jak mówią - szybko nawiązali kontakt z parafią Matki Bożej Częstochowskiej przy ul. Zagórnej, na terenie której leży ich klasztor. - Mimo że jesteśmy tutaj niespełna trzy miesiące, udało się nam się już poprowadzić jedną ze stacji procesji Bożego Ciała. Bracia pomagają - o ile księża w parafii wyrażą taką potrzebę - posługą kapłańską. To najczęściej pomoc przy spowiedzi lub celebrowanie Mszy Świętej niedzielnej.

- Od września ruszamy z propozycjami grup modlitewnych dla mieszkańców Warszawy - mówi s. Joanna. - Jesteśmy wezwani do Warszawy po to, żeby modlić się z miastem i za miasto, żeby przez otwarty kościół pomóc ludziom trwać w Bogu właśnie przez naszą modlitewną obecność, prowadzenie duchowe i spowiedź. Pasterze tutejszej diecezji - jak zadeklarowali - właśnie na to liczą, i mamy jasne sygnały, że ludzie szukają miejsc takich jak nasze. Dlatego kościół jest otwarty od godz. 6 do 20.30. Ci, którzy na naszą liturgię przychodzą, wiedzą, że można być nie tylko na Mszy Świętej, ale przyjść wcześniej albo zostać później i modlić się. I tak robią. To dla nich szkoła.

- Nie mamy jeszcze tłumów na jutrzni i nieszporach, ale przychodzi coraz więcej osób. Osoby w różnym wieku, ale głównie młodzi - dodaje brat Benedykt. Szkoda tylko, że kierowane do władz miasta od 2005 r. prośby o ekrany przeciwdźwiękowe, które odgrodziłyby Jerycho od hałasu Trasy Łazienkowskiej, do dziś pozostają bez odpowiedzi.

SZUKAMY PRACY

KROCZYĆ ZE WSPÓLNOTAMI

Liturgia Wspólnot Jerozolimskich (poranne i wieczorne oficja poprzedzone są półgodzinną modlitwą w ciszy)

• wtorek-sobota: jutrznia: 7.00 (w soboty 8.00); oficjum południowe: 12.30; nieszpory i Eucharystia: 18.00
• niedziela: oficjum Zmartwychwstania: 8.00; Eucharystia: 11.00; nieszpory: 18.30

Możliwość spowiedzi lub rozmowy duchowej (przy prawym wejściu do kościoła)

• wtorek-sobota: 15.00-17.00
• niedziela: 9.30-10.20

Radek Molenda

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 29 sierpień 2010

Wasze komentarze:

tomek: 05.11.2012, 11:14  Na emocjach?U mnie we wspólnotach emocje opadają,a pojawia się spokój w sercu...Byłaś kiedyś na adoracji?Jeżeli nie ,to polecam...A skąd Twoje emocje?Może należało by to rozeznać ? Pozdrawiam Cię...  magda: 05.02.2012, 09:37  super... piękne życie niby... tylko ciekwe, że to bazuje na EMOCJACH... kadydatów brak :) nikt naśladować nie chce? Chodzę co jakiś czas do nich i jakos sie zminilo zesztywialo osłabło jakby to czepanie użyło... jakby to było wyprawą na księżyc

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna