Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła

Zaczęło się od maleńkiej grupki dziewcząt z Sodalicji Mariańskiej, w czasie okupacji niemieckiej. Dwudziestoletnia Maria Okońska oraz kilka jej koleżanek postanowiły oddać życie Bogu, aby poświęcić się wychowaniu polskich dziewcząt. Pragnęły, by Polska stała się jak najszybciej rzeczywistym królestwem Chrystusa Króla. Jako Przewodniczkę, Matkę i Opiekunkę na tej drodze obrały Najświętszą Maryję Pannę, Królową Polski. Dzieło to miało się nazywać "Miasto Dziewcząt".

26 sierpnia 1942 r. zebrały się po raz pierwszy w Szymanowie u sióstr Niepokalanek, podczas zorganizowanego przez nie, w warunkach okupacyjnych, obozu dla sodalisek. W nocy odbyło się to pierwsze zebranie. Policzyły się, ile ich jest, a stwierdzając, że osiem, nazwały się "Ósemką" i przyjęły jako program duchowy Osiem Błogosławieństw. Zdawałoby się, że program ten został wybrany dość przypadkowo. Jednak był w tym zamysł Boży, gdyż "Ósemka" postanowiła apostołować w świecie, a więc z Maryją i przez Maryję głosić Boga "całem światu", iść między ludzi, aby im nieść Boga i zachęcać do osiągania najbardziej godnej pożądania szansy życiowej, to znaczy świętości. Świętość pojmowały jako chrześcijaństwo w pełni dojrzałe, konsekwentnie ewangeliczne, aż do heroicznego wymiaru Ośmiu Błogosławieństw; chrześcijaństwo takie, które wniesie swoje wartości w życie społeczne.

Będąc w Szymanowie poznały s. Szczęsną Sulatycką. Opowiada o tym spotkaniu Maria Okońska w swoich zapiskach: "Jednego dnia Siostra Szczęsna pokazała nam list Ojca Maksymiliana Kolbego, pisany z Niepokalanowa. W liście był taki dopisek: "A może, Droga Siostro, powstanie kiedyś Niepokalanów żeński?" Gdy powiedziałyśmy Siostrze o "Mieście Dziewcząt" i naszym ukochaniu Matki Bożej, była pewna, że to my właśnie jesteśmy tym "żeńskim Niepokalanowem", żeńskim odłamem idei Ojca Kolbego. Można pod pewnym względem powiedzieć, że to jest prawda. Matka Boża prowadzi nas innymi drogami, ale istota jest ta sama".

1 listopada "Ósemka" poznała ks. Stefana Wyszyńskiego, profesora nauk społecznych, który kapelano- wał w Laskach w Zakładzie dla Ociemniałych. Ks. Wyszyński zainteresował się społecznym programem "Ósemki", a "Ósemka" rozpoznała w nim tego człowieka, jedynego, który będzie Ojcem tworzącej się wspólnoty. Tak też się stało. Od początku istnienia Instytutu i przez wszystkie lata służby prymasowskiej do samej śmierci pozostał wierny podjętemu zadaniu. Był ojcem, mistrzem duchowym, przewodnikiem i narzędziem Opatrzności Bożej dla Instytutu.

Koleje życia młodego Zespołu potoczyły się inaczej, niż Maria Okońska się spodziewała. Jednak we wszystkich okolicznościach grupka jej pozostała wierna wyznaczonej linii - szerzeniu Królestwa Bożego pod opieką Maryi Jasnogórskiej, Królowej Polski i Matki Kościoła. Oddając się w niewolę Maryi (za św. Ludwikiem Grignionem de Mont- fort) i za narzędzie (za św. Maksymilianem Kolbem) oraz oddając się Jej za Kościół (za Kardynałem Wyszyńskim), z Maryją, w Maryi i przez Maryję prowadzą swoje apostolstwo i służą Kościołowi.

Tak było już w Powstaniu Warszawskim, gdy za zgodą władz powstańczych jako żołnierze AK podjęły akcję apostolską, pod nazwą "Nowa Mobilizacja Walczącej Warszawy" i zgodnie z jej programem krzepiły ludność cywilną wspólną modlitwą, kontaktowaniem poszczególnych schronów z kapłanami, rozdawaniem obrazków i medalików z Matką Bożą. Trwały z ludźmi do końca Powstania, aż do wyjścia z Warszawy. 13 października 1944 r. dotarły na Jasną Górę, aby Maryi Jasnogórskiej zdać sprawę z powstańczej służby i u Niej odbyć do końca pierwszy nowicjat w Instytucie.

Wraz z nominacją ks. Wyszyńskiego na biskupa lubelskiego, a potem Prymasa Polski - uwaga Zespołu coraz bardziej kierowała się ku sprawom Kościoła jako całości. Maryjność Instytutu stawała się coraz bardziej eklezjalna, kościelna, a służba apostolska wyrażała się przez niesienie pomocy Kościołowi i mobilizowanie tej pomocy - modlitwy i ofiary - i skupianie jej przy Maryi, Jasnogórskiej Królowej Polski, "danej jako Pomoc ku obronie Narodu naszego". Ta forma pomocy Kościołowi stała się szczególnie aktualna po pamiętnych słowach Prymasa Polski: "Wszystko postawiłem na Marję", i po jego uwięzieniu.

W tym czasie Ósemka liczyła około 20 osób i coraz mocniej angażowała się w pracę na Jasnej Górze. Po uwolnieniu Księdza Prymasa podjęła tę pracę w liczniejszej grupie, współdziałając z Komisją Maryjną Episkopatu i z paulinami w maryjnym programie Prymasa Polski i Episkopatu, który wyrażał się przez Wielką Nowennę i wszystkim, co się z nią wiązało. Uwieńczeniem tej pracy był udział w polskim Milenium, a zwłaszcza w oddaniu Polski w macierzyńską niewolę Maryi Matki Kościoła za wolność Kościoła w Polsce i w świecie. Wielkie dzieła w Kościele i w Polsce: obranie Polaka Papieżem, odzyskana wolność i suwerenność Polski oraz wyzwalanie się innych narodów, Instytut odczytuje jako owoc zawierzenia Maryi przez Prymasa Polski.

Instytut Pomocnic został zatwierdzony kanonicznie 26 sierpnia 1988 r., a w grudniu tego samego roku zostały zatwierdzone jego Ustawy, dostosowane do nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego, który mówi o Instytutach Świeckich w kanonach 710- 730. Odtąd Instytut tworzy już oficjalnie nową rodzinę duchową w Kościele, która przyjmuje kandydatki po maturze, pragnące na tej drodze i w takiej szkole duchowej oddać Bogu swoje życie. Na czym polega ta szkoła duchowa? Odpowiada na to Kardynał Wyszyński: "Wszystkie zakony są w Kościele i dla Kościoła... Natomiast połączenie maryjności z eklezjalnością, jak my to czynimy w naszym Instytucie - w ogóle nie jest spotykane i właśnie to może być naszą specjalnością" (Do Instytutu 26 II 1979).

Instytut liczy obecnie 100 członkiń. Pracuje na Jasnej Górze; w wydawnictwie dzieł Prymasa Tysiąclecia w Warszawie; w Rodzinie Rodzin; w dziele Pomocników Maryi Matki Kościoła; w katechizacji, w zawodach świeckich oraz na placówkach zagranicznych: w Rzymie, w Indiach i w Szwajcarii. Wszędzie gdzie jest służy Bogu, w duchu "włączenia się w macierzyńskie zadanie Maryi wobec Chrystusa żyjącego w Kościele" (sformułowanie Kard. Wyszyńskiego), oddając się Jej w niewolę, za narzędzie pomocy Kościołowi i za Kościół.

Tą duchowością Instytut pragnie się dzielić ze wszystkimi, gdyż każdy może się włączać w macierzyńskie zadanie Maryi wobec Kościoła.

Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej, Matki Kościoła,
ul. Świerkowa 4, 03-052 Warszawa 99, Choszczówka).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna