Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
W Kościele domowym

     Jak dobrze przeżyć Triduum Paschalne w rodzinie, zwłaszcza w sytuacji gdy w naszych obecnych warunkach Wielki Piątek i Wielka Sobota są dla wielu osób dniami pracy?

     Oto kilka praktycznych rad i sugestii zaczerpniętych od ks. Franciszka Blachnickiego:

     Triduum Paschalne zaczyna się od zawiązania wspólnoty odkupio-nej rodziny dzieci Bożych w ramach wieczornej mszy Wieczerzy Pańskiej. Dlatego też Wielki Czwartek, zgodnie z najdawniejszą tradycją, powinien być przeżywany w każdej wspólnocie lokalnej jako dzień pojednania. To pojednanie, będące warunkiem owocnej spowiedzi wielkanocnej, powinno dokonać się najpierw w łonie rodziny, aby mogła ona przeżywać w Eucharystii tego wieczoru swoją pełną jedność.

     Należy dążyć do tego, aby wszyscy członkowie rodziny odbyli swoją spowiedź wielkanocną przed rozpoczęciem Triduum Paschalnego. O ile to możliwe cała rodzina powinna uczestniczyć sakramentalnie we Mszy św. Wieczerzy Pańskiej, gdyż Wielki Czwartek jest najstosowniejszym dniem rodzinnej Komunii św.

     Kolejnym warunkiem owocnego przeżycia Triduum Paschalnego w rodzinie chrześcijańskiej będzie ukończenie zasadniczych porządków przedświątecznych przed mszą wieczorną Wielkiego Czwartku. To pozwoli, mimo pracy zawodowej, w pewnym stopniu przeżyć całe Triduum Paschalne jako dni świąteczne.

     W związku z przeżyciem Wielkiego Czwartku jako dnia pojedna-nia i miłości społecznej, przygotowujemy rodzinną agapę, urządzoną na sposób wieczerzy wigilijnej. Po powrocie z uroczystej Mszy Wieczerzy Pańskiej rodzina gromadzi się przy stole nakrytym białym obrusem ze świecami. Na początku wieczerzy ojciec rodziny lub ktoś inny czyta fragmenty z mowy pożegnalnej Chrystusa w Wieczerniku według Ewangelii św. Jana. Podczas dalszego ciągu wieczerzy można słuchać poważnej muzyki religijnej z płyty lub taśmy. Ojciec rodziny może w tym dniu usługiwać do stołu. Wieczerza może się zakończyć odczytaniem modlitwy arcykapłańskiej Chrystusa (zakończenie mowy pożegnalnej - J 17).

     Przeżywając Misterium Męki Śmierci Chrystusa przyozdabiamy krzyż, o ile to możliwe staramy się wziąć udział w nabożeństwie Drogi Krzyżowej i Liturgii Męki Pańskiej.

     Staramy się, by w Wigilii Paschalnej wzięli udział, w miarę możności, wszyscy członkowie rodziny, z wyjątkiem małych dzieci. Pamiętając o odnowieniu przyrzeczeń Chrztu Świętego, które dokonuje się podczas Wigilii Paschalnej do kościoła przynosimy przystrojone świece (najlepiej swoje chrzcielne), które są "świadkami" naszego życia wiary i modlitwy.

     W niedzielę rano (po procesji rezurekcyjnej, jeżeli miała miejsce rano, w oderwaniu od Wigilii Paschalnej) rodzina zasiada do świątecznej agapy ("święcone"). Na stole znajduje się piękna, paschalna świeca - "paschał rodzinny", którą zapala ją ojciec ze słowami "Światło Chrystusa" - wszyscy odpowiadają: "Bogu niech będą dzięki". Śpiewamy pieśń wielkanocną. Przed rozpoczęciem śniadania gospodarz domu odmawia modlitwę, np:

     Boże, w dniu dzisiejszym pokonana została śmierć i otworzone zostały bramy wieczności przez Twojego Jednorodzonego Syna. Spraw, abyśmy wraz z Nim szczęśliwi zasiedli kiedyś do uczty niebieskiej w Twoim Królestwie. Prosimy Cię, Zmartwychwstały Panie, daj nam tu zebranym razem przy stole - w naszej rodzinie i w gronie przyjaciół - z wiarą przeżywać Twoją obecność podczas naszego świątecznego posiłku w dzień Twego zwycięstwa. Prosimy Cię, abyśmy mogli radować się z udziału w Twoim życiu i zmartwychwstaniu teraz i w wieczności. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

     Dobrze byłoby też przeczytać na głos fragment z Ewangelii według św. Łukasza 24,36-43. W wielu oazowych rodzinach i wspólnotach rozbrzmiewa śpiew modlitwy przed posiłkiem:

     Panie Jezu Chryste, zasiądź między nami,
     udziel nam radości Twego zmartwychwstania,
     niech się okażemy Twoimi uczniami,
     a stół nasz niech będzie znakiem pojednania.

     Śniadanie wielkanocne kończymy modlitwą, np.:

     Dziękujemy Ci, Panie Boże, za posiłek, który spożyliśmy, za wszystkie Twoje dobrodziejstwa okazywane ludziom, za radość dnia dzisiejszego oraz za miłość, która nas zgromadziła w Twoje Imię. Chwalimy Cię, Boże, przez zmartwychwstałego Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Alleluja.

     Zadbajmy i w tym roku o nasz świąteczny stół, nie zapominając o pięknych tradycjach i o ludziach potrzebujących naszej pomocy. Współodczuwając z ubogimi pamiętajmy o złożeniu daru ołtarza dla biednych w ramach Mszy św. wielkoczwartkowej.


Grażyna Miąsik



Sugestie ks. Franciszka Blachnickiego, na których opiera się ten tekst,
ukazały się w liście "Domowy Kościół" nr 13 (styczeń-luty 1978).

Grażyna Miąsik - należy do Centralnej Diakonii Jedności Ruchu Światło-Życie,
pełni posługę w Centrum Ruchu na Kopiej Górce w Krościenku,
odpowiedzialna za Centralną Diakonię Oaz Rekolekcyjnych.


Tekst pochodzi z pisma
Ruchu Światło-Życie "Wieczernik" nr 163


   


Różaniec Różaniec
abp Grzegorz Ryś
Jeśli szukasz głębokich rozważań tajemnic różańcowych, dobrze trafiłeś. Przedstawiamy Ci osobiste, oparte na słowie Bożym rozważania abp. Grzegorza Rysia. Myśli duchownego skupiają się tutaj wokół poszczególnych tajemnic czterech części Różańca.... » zobacz więcej


Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej