Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Koszyk ze święconką

     Wielką Sobotę poświęcony koszyk z jadłem od stuleci zawierał sześć podstawowych darów: jajko, sól, chleb, chrzan, wędlina i ciasto. Ich ilość uzależniona była od liczebności rodziny, bowiem podczas dzielenia na śniadaniu Wielkanocnej Niedzieli dla wszystkich musiało starczyć.

     Dobór tych darów, dokonany przez tradycję, nie jest przypadkowy, każdy z nich symbolizuje coś istotnego.

     Jajko, to dowód odradzającego się życia, symbol zwyciężonej śmierci. Święcono je chętnie również dlatego, że dawniej nie było spożywane w Wielkim Poście.

     Sól, życiodajna substancja, posiadała zdolność odstraszania złych mocy. To także oczyszczenie, samo sedno istnienia. Stąd zapewne twierdzenie o "soli ziemi".

     Chleb, we wszystkich kulturach ludzkości znamionował pokarm niezbędny do życia, dobrobyt i pomyślność. W Kościele katolickim jest symbolem nad symbolami - przedstawia Ciało Chrystusa.

     Chrzan jest z kolei starym ludowym znamieniem wszelkiej siły i fizycznej krzepy.

     Wędlina, to zdrowie i płodność, a także dostatek, bo przecież niegdyś nie każdego stać było na ten szczególny pokarm.

     Ciasto, a szczególnie wielkanocna baba była symbolem doskonałości i umiejętności. Nie zawsze udawała się taka baba, a wówczas nieudany wypiek był dla gospodyni wielką kompromitacją.

     Współczesne uzupełnienia wielkanocnego koszyka są już dodatkami bez znaczenia, trochę dla snobizmu, z nieświadomości, a często z powodu lekceważenia.

R. L.
Pielgrzym, nr 139


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej