Od-dawanie

Półtoraroczny Antoni nie mówi"da", tylko"odda". Oddać An-tosiowi należy jogurt, który w pośpiechu próbuje zjeść mama, książeczkę, którą akurat wziął do czytania Grześ, korale, które Ludwika nałożyła na szyję, piłkę do kosza Jeremiego, którą właściciel właśnie kozłuje, zawartość Wit-kowego piórnika. Oddaj! Różnica niby mała, ale starsze rodzeństwo rys. Jeremi Moiak, 6 lat znakomicie ją wychwytuje. - Mamo - śmieje się Ludwika, gdy braciszek kolejny raz w ciągu godziny zwraca się do niej z jakimś roszczeniem - Antoś myśli, że to do niego należy! Co do większości dóbr znajdujących się w naszym posiadaniu mamy przeświadczenie, że do nas należą. Mój grzebień, moja bluzka, moje buty. Mój kubek herbaty i mój komputer w pracy. Moje pieniądze, mieszkanie. Moja racja, moje miejsce, mój czas. Moje dziecko. Mój mąż, moja żona. Moje życie. Mój Bóg.

Tym, co moje, mogę swobodnie dysponować. Jeśli zechcę - zachować to tylko dla siebie albo komuś to lub z tego dać. Rozlegające się raz po raz od pewnego czasu - i zapewne już niedługo - pod naszym dachem dziecięce ponaglenie"oddaj!" wytrąca mnie z owego błogiego poczucia. Budzi niepokój. Może jednak nie"moje"? Może nie do końca, nie w całości albo tylko czasowo? I może o to idzie, by nie dawać, ale właśnie oddawać: od siebie - drugiemu?

Lidia Molak

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 24 października 2010

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna