Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Problematyka masonerii współczesnej

Wolnomularstwo, popularnie nazywane masonerią, stanowiło w historii Kościoła oraz Prawa Kanonicznego problematykę, której Stolica Apostolska poświęciła niemal sześćset dokumentów. Liczne dekrety, instrukcje, encykliki w sposób stanowczy potępiały i nadal zakazują przynależności katolików do tej Instytucji. W ostatnich wiekach wolnomularstwo regularne, prawowite i nieregularne, które odstąpiło od pierwotnych zasad Instytucji, zostało potępione przez wielu papieży w licznych dokumentach. Od momentu powstania współczesnej masonerii spekulatywnej w r. 1717, papieże jako pierwsi zasygnalizowali niebezpieczeństwo i potępili błędy.

Kodeks Prawa Kanonicznego (KPK) z r. 1917 w kan. 2335 pod karą ekskomuniki zarezerwowanej dla Stolicy Apostolskiej, potępił przynależność do sekty masońskiej oraz organizacji, które działały przeciwko Kościołowi lub władzy świeckiej. Cenzura latae sententiae po wejściu w życie KPK z r. 1917 była bodźcem do licznych pytań skierowanych do Kongregacji Doktryny Wiaiy (byłego Sw. Oficjum) przez biskupów diecezjalnych oraz osoby prywatne.

Wiele osób żywiło nadzieję na zmianę ustawodawstwa prawnego z rozpoczęciem Soboru Ekumenicznego Watykańskiego II. Nieliczne propozycje nadesłane przez biskupów do komisji centralnej spowodowały, że tematyka wolnomularstwa nie była rozpatrywana w trakcie Soboru. Jedynie sporadyczne wystąpienia biskupa meksykańskiego miały na celu zmianę ustawodawstwa oraz kar KPK z r. 1917. Zaraz po Soborze Watykańskim II rozpoczęto nieoficjalny dialog z przedstawicielami masonerii. W 1. 1974-1980 zainicjowano prowadzone na wysokim poziomie rozmowy pomiędzy Konferencją Episkopatu Niemiec oraz przedstawicielami masonerii, w czasie których przeanalizowano rytuały trzech stopni uniwersalnych dla wolno- mularzy (czeladnik, towarzysz oraz mistrz). Rezultatem sześcioletniej pracy stała się Deklaracja, iż niemożliwa jest równoczesna przynależność do masonerii i Kościoła katolickiego.

Rewizja KPK z r. 1917 rozpoczęta po Soborze Watykańskim II, dialog Konferencji Episkopatu Niemiec oraz List zarezerwowany Kongregacji Doktryny Wiary w sprawie masonerii, rozesłany do Przewodniczących Episkopatów różnych krajów, który stał się listem publicznym, zmusił Kongregację do zastosowania wykładni autentycznej kan. 2335, na którą oczekiwano sześćdziesiąt cztery lata od wejścia w życie KPK z r. 1917. Schematy nowego KPK nie wspominały o masonerii, jak to czyni kan. 2335, dlatego w dniach od 20 do 29 października 1981 r. Papieska Komisja ds. Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego poświęciła tematyce Quinta ąuaestio specialis.

1. Powstanie masonerii współczesnej

Określenie "masoneria" lub "wolnomularstwo" jest pochodzenia francuskiego, wywodzi się od słowa "maszun", "massoune mestre", przeszczepionego do Anglii przez Normanów, gdzie przekształciło się w "freemason". Aby lepiej zrozumieć złożoną problematykę Instytucji, korzystne jest dokonanie licznych rozróżnień wolnomularstwa Uniwersalnego. Podstawowe rozróżnienie obejmuje, moim zdaniem, fazę przedzałożeniową i założeniową. W okresie przedzałożeniowym wyłoniło się wolnomularstwo operatywne, odpowiedzialne za budowę katedr, bazylik, kościołów; w okresie założeniowym rozwinęło się wolnomularstwo współczesne zwane spekulaty wnym.

24 czerwca 1717 r. w święto św. Jana Chrzciciela, wolnomularze londyńscy ustanowili Wielką Lożę Anglii, Wielką Lożę Matkę świata, powstałą w wyniku połączenia 4 lóż londyńskich. Powstanie Wielkiej Loży Londynu, jednoczącej masonów zwanych Moderns, wpłynęło na pierwszy podział z powodu wprowadzenia deizmu.

20 września 1721 r. Wielka Loża powierza prezbiteriańskiemu pastorowi J.Andersonowi zadanie zreformowania dawnych konstytucji. Pragnę podkreślić, bez zgłębiania istoty problemu dotyczącego konstytucji, zawierającej przepisy wydane przez Wielką Lożę, że "starożytne teksty mówią o obowiązkach masona względem Boga i religii, potwierdzają, że powinien być wierny Bogu i świętemu Kościołowi, aby nie popaść w błąd i herezję". Konstytucje Andersona w regule 39 stwierdzają: "każda z wielkich lóż (co rok) ma prawo (i autorytet) ulepszać stare przepisy i ustanawiać nowe (o ile to służy wspólnocie, pod warunkiem, że Starożytne Landmerks zostaną zawsze wiernie zachowane...)". "Każda z wielkich lóż ma prawo polepszania poprzednich przepisów i ustanawiania nowych, lecz nie może zmieniać zasadniczych punktów, które na zawsze muszą pozostać nienaruszone i z gorliwością spełnione". Każda Wielka Loża ustanawia własne Landmarks. "Tego rodzaju granice, ograniczenia mają trzy charakterystyki: uniwersalności, niezmienności lub trwałości i starożytności, odróżniając w ten sposób Landmarks masońskie". Jako granice Instytucji Landmarks są uniwersalne, ponieważ wszystkie ustawy stanowią depozyt tradycji wolnomularskiej i muszą "zachować" zawsze i wszędzie "granice" odróżniające od innych Instytucji świata profanów".

W r. 1813, po 96 latach rozłamu, na mocy układu pomiędzy stronami, zwanym Aktem Jedności, powstaje Wielka Loża zjednoczona starożytnych wolnych mularzy Anglii.

2. Dewiacje Wielkiego Wschodu Francji

Po rozprzestrzenieniu się wolnomularstwa w Europie "powstawały zazdrości i konflikty, które narażały stabilność masonerii". W r. 1773 w celu regulacji stosunków pomiędzy Lożami powstaje Wielki Wschód Francji. Jednakże nie wszyscy masoni przystępują do Wielkiego Wschodu i pozostają zjednoczeni z Wielką Lożą Francji.

Podstawową "zdradą" idei wolnomularskiej, przez Wielki Wschód Francji było to, że ogłosił się ateistycznym. W czasie konwentu w r. 1877 manipulowani przez pastora protestanckiego Desmonsa, dwie trzecie parlamentarzystów zatwierdziło przedstawioną propozycję. Tymczasem kilka lat później, również z dokumentów urzędowych znikła tradycyjna formuła "A\G\D\G\A\D\U\ (Na Chwałę Wielkiego Architekta [Budowniczego] świata). Po dokładnym zapoznaniu się z sytuacją, Wielka Loża Matka z Londynu surowo zareagowała przeciwko postanowieniom francuskim i urugwajskim, zrywając urzędowo wszelkie stosunki. Jednym z podstawowych warunków, aby obediencja (związek lóż jednego rytu) była uważana za regularną i prawowitą, jest wyznanie wiary w G\AYD\U\ (Wielkiego Architekta świata) oraz przysięga na Biblię. Wielki Wschód Francji i Wielki Wschód Italii w zeszłym wieku byli najbardziej antyklerykalni na świecie. W wielu krytycznych publikacjach poświęconych masonerii, wyłania się oczywisty fakt, że - masoni, zwłaszcza w Italii ale nie tylko, byli "obsesyjnie nastawieni do walki przeciwko Watykanowi, księżom jak i wszelkim religiom, szczególnie zaś przeciw najbardziej zorganizowanemu i zagrażającemu Kościołowi - Leonowi XIII". Wprawdzie naszym celem nie jest zgłębianie tego zagadnienia, ale nie możemy go pomijać w niniejszym opracowaniu. W licznych opracowaniach, wystarczająco szeroko został udokumentowany okres, w którym starano się ośmieszyć religię. Jak wynika z bogatej dokumentacji, masoneria "zainicjowała i uzgodniła szerokie poruszenie opinii publicznej, mające na celu przywrócenie państwu szkolnictwa, w którym byłoby odrzucone nauczanie religii". Pragnę również zaakcentować ważkość "propagandy rozwodu" popartej przez masonerię. Wielki Mistrz Ernesto Na- than zaproponował, aby "zaprosić naszych braci posłów by udali się do różnych ośrodków włoskich w charakterze mówców, w celu wygłoszenia referatów dla poparcia rozwodów". Ażeby działalność osiągnęła bezwzględne skutki, nie może wyjść na jaw, że akcja uzyskała poparcie masonerii. Ernesto Nathan uznał, że owa działalność może się opierać na całkowicie świeckiej, bardzo wpływowej i kompetentnej w materii instytucji - Kole Prawniczym... "W celu zobojętnienia katolików przynależących do Koła - Nathan wyjaśnił - że postarają się o zapisanie do Koła licznych masonów, opłacając z kasy skarbowej zakonu legitymacje dla tych wszystkich, których nie stać na opłaty".

3. Antyklerykalizm masonerii łacińskiej

Wolnomularstwo z konieczności walki ostro występowało przeciwko wszystkim religiom pozytywnym, poczynając od najstarszej i ugruntowanej w Europie Zachodniej - Kościoła rzymskokatolickiego. W publikacjach atakowano wiarę w Boga. Giosue Carducci, sekretarz loży "Felsinea" z Bolonii, zarzucał duchowieństwu, że "jest szkołą podłości i oszustwa... Carducci niezmiernie szybko osiągnął szczyt polemiki antyklerykalnej sławnym "Inno a Satana" (Hymnem na cześć Szta- na), napisanym w r. 1863 i opublikowanym w dwa lata później.

Badania naukowe, przeprowadzone przez Ośrodek badań historii masonerii w Rzymie, pomagają nam zrozumieć, bazując na dokumentach z tego okresu, antyklerykalizm masonerii łacińskiej. Pokrótce chciałbym wskazać najistotniejsze momenty tegoż okresu. "W szczególności antyklerykalizm i racjonalizm są wspólne dla masonerii i socjalizmu".

W końcu XVIII i na początku XIX w. wiele grup protestanckich w Italii przybliżyło się do masonerii. 23 marca 1886 r. pastor Kościoła Waldensów w Genui, Amedeo Bert w odpowiedzi na list Giacomo Dali Orso, "wybitnej osobowości masońskiej tegoż okresu w Genui", pytał wyraźnie: "Czy w Genui i okolicach istnieją instytucje ewangeliczno-protes- tanckie? Jaką prowadzą działalność i jaki wpływ mogłyby mieć w walce ze wspólnym nieprzyjacielem? Kościół ten zwalcza otwarcie błędy i przesądy, niemoralność i brak tolerancji Watykanu, poprzez otwarte przez niego szkoły, w których udziela się dobrego i wolnego nauczania podstawowego, poprzez konferencje publiczne wygłaszane przez różnych pastorów. Uważam, że na Kościół Waldensów można liczyć w rozszerzaniu zasad wolności, o których należy poinformować współczesne społeczeństwo... Musimy walczyć tą samą bronią, jeżeli chcemy zwyciężyć.

4. Podstawowe potępienia masonerii

Zeświecczenie kultu katolickiego w 1. 1790- 92, poprzez nową konstytucję, miało na celu oderwanie kleru francuskiego od Rzymu, aby podporządkować go całkowicie zwierzchnictwu państwa. Loże masońskie przyczyniły się do rozpowszechniania owych idei filozoficznych przy udziale wszelkich możliwych środków, rozsiewając nienawiść do religii. Uważały chrześcijaństwo za "błąd a katolicyzm jako plagę". Z ziemi francuskiej zamierzano wykreślić każdy ślad chrześcijaństwa i religii.

Niezmiernie klarowne jest stanowisko hierarchii kościelnej, a w szczególności Stolicy Apostolskiej, wobec kultury i społeczeństwa, które się wyłoniło z rewolucji francuskiej. Władza kościelna, sumiennie wypełniając swój urząd, występowała z dużą częstotliwością, by wskazać drogę, której należy się trzymać.

Po pierwszym potępieniu przez Klemensa XII, bullą In eminenti (1738), encyklika Leona XIII Quod sectam massonum: Humanum Genua z r. 1884, stanowi podstawowy dokument tego okresu.

W ostatnich latach swojego pontyfikatu, Leon XIII w encyklice Annum ingressi (1902), zdemaskował i ujawnił "smutne skutki wywołane w rodzinach i życiu politycznym, wynikające z prześladowania Kościoła, papieża, które szczególnie należy przypisać masonerii. Instytucji tej należy przypisać - kontynuuje Papież - większość sugestii i współudział w nieustannym dręczeniu i występowaniu przeciwko Kościołowi".

O. Zbigniew Suchecki, Rzym


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Jana NepomucenaModlitwa do św. Jana Nepomucena

Modlitwa do bł. RychezyModlitwa do bł. Rychezy

Kieszonkowe dla dziecka. Jak nie popełnić błędów?Kieszonkowe dla dziecka. Jak nie popełnić błędów?

Opalać się... z głowąOpalać się... "z głową"

Jako katoliczka nie wiem czy powinnam słuchać black i death metalu?Jako katoliczka nie wiem czy powinnam słuchać black i death metalu?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej