Dlaczego warto się szczepić przeciwko WZW B

W Polsce jest wiele osób przewlekle zakażonych i stanowiących ryzyko zakażenia dla zdrowych. Są to osoby bez żółtaczki, które nie mają żadnych dolegliwości i u których choroby i zakażenia nie rozpoznano. Wirus WZW może przenosić się przez kontakt płciowy. Przetaczanie krwi oraz badanie endoskopowe są wolne od zakażeń. Przyjmowanie narkotyków jest bardzo ryzykowne; szacuje się, że 20 proc. narkomanów jest zakażonych wirusem B. Skuteczną metodą zapobiegania zakażeniom są szczepienia.

Pełen cykl to trzy szczepienia. Pierwsze i drugie wykonuje się w odstępie miesiąca, ostatnie - trzecie - po półrocznej przerwie. Nie ma znaczenia, że ktoś spóźnił się i drugie szczepienie robi po dwóch miesiącach lub trzecie po ośmiu miesiącach. Ważne, by ze wszystkimi dawkami zmieścić się w ciągu roku. U około 5 proc. osób organizm nie odpowiada na szczepienie. Nie dlatego, że jest ono złe, lecz dlatego, że układ odpornościowy niewłaściwie rozpoznaje białka znajdujące się w szczepionce. Pacjenci, u których trudno pojawia się odporność, to zwykle osoby starsze, otyłe, palące papierosy, nadużywające alkoholu. Także pacjenci otrzymujący leki immunosupresyje (czyli blokujące układ odpornościowy) oraz osoby z nowotworami bywają odporni na szczepienie. Trwałość odporności poszczepiennej jest różna. Bada się ją oznaczając we krwi poziom przeciwciał przeciwko wirusowi WZW B.

Na WZW należy się zaszczepić szczególnie przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, stomatologicznym, ginekologicznym. Ale nawet w czasie wykonania manicure czy tatuażu istnieje ryzyko zakażenia! Odpowiednia ilość przeciwciał, czyli taka, która chroni przed zakażeniem, pojawia się już dwa tygodnie po drugim szczepieniu; wówczas można już zaszczepioną osobę operować.

Niestety, dotychczas nie mamy szczepionki przeciwko zakażeniu wirusem WZW C. Wiadomo jednak, że osoba, która przebyła zakażenie WZW C, musi być szczepiona przeciwko WZW B, ponieważ zakażenie wirusem B oznacza w jej przypadku szybszy postęp choroby, trudnejsze leczenie i poważniejsze powikłania.

Czy kobieta zakażona WZW B może mieć dzieci? Nie ma żadnych przeciwskazań do zajścia w ciążę. Dziecko, które się urodzi, otrzyma natychmiast po urodzeniu szczepionkę i specyficzną immunoglobulinę, która uchroni je przed zakażeniem. Natomiast jeżeli kobieta jest zakażona wirysem C, to przy urodzeniu istnieje ryzyko, że może zakazić dziecko. Ale pomyślne informacje też są. Po pierwsze, tylko niewielka ilość dzieci ulega zakażeniu, po drugie około 20 proc. z nich w czasie pierwszego roku życia sama eliminuje zakażenie. I jeszcze trzecia informacja: zakażenie okołoporodowe skutkuje zapaleniem wątroby najwcześniej po 10, a nawet po 20 latach. Oznacza to, że przez pierwsze dwie dekady życia w wątrobie nie dzieje się nic złego. Tak więc kobiety zakażone wirusem B lub C mogą bezpiecznie planować ciążę.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna