Figury nie tylko geometryczneCzytamy wspólnie Księgę ApokalipsyEkonomia zbawienia w Starym Testamencie była nastawiona przede wszystkim na to, aby przygotować, proroczo zapowiedzieć i ukazać za pomocą rozmaitych obrazów typicznych nadejście Chrystusa i Królestwa mesjańskiego (Vaticanum II, Dei Verbum, 15).Te słowa Konstytucji Dogmatycznej o Objawieniu Bożym Soboru Watykańskiego II wskazują na ciągłość Bożego objawienia, od Starego Testamentu do Nowego. Uprzytomniają nam również, że w niektórych tekstach Starego Testamentu, czytanych z perspektywy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, mogą znajdować się zapowiedzi i wyobrażenia rzeczywistości, które przyniósł Jezus w Nowym Testamencie. Zapowiedzi takie określa się mianem figur albo typów. Oto kilka przykładów:
- pierwszy człowiek Adam jest figurą Nowego Człowieka Chrystusa; Czy Arka Przymierza pełniła również rolę figury? Kryjąc w swym wnętrzu przedmioty drogie sercu każdego Izraelity, a nadto niewidoczna za zasłoną w świątyni - czy zapowiadała proroczo rzeczywistości Nowego Testamentu? W Liście do Hebrajczyków czytamy: mamy radosną ufność, że wejdziemy do Miejsca Świętego dzięki krwi Jezusa. On bowiem zapoczątkował nam nową i żywą drogę przez zasłonę, to jest przez swoje ciało (10,19-20). Autor tych słów nazywa zasłoną (a w znaczę- niu szerszym - "Arką") ciało Chrystusa. W oparciu o ten tekst niektórzy komentatorzy upatrywali w Arce Przymierza figurę świętego człowieczeństwa Chrystusa. Św. Beda wyjaśniał, że podobnie jak manna była przechowywana w izraelskiej Arce, tak bóstwo Chrystusa było "przechowywane" i ukryte w Jego świętym ciele (Explanatio Apocalypsis, 11,19). Patrząc na "Arkę" człowieczeństwa Chrystusa ludzie nie mogli uwierzyć, że kryje ona w sobie skarb prawdziwego bóstwa. Mieszkańcy Nazaretu powtarzali zdezorientowani: Czyż to nie syn Józefa? (Łk 4,22). A najwyższy kapłan Kajfasz, chcąc sprawę rozwikłać definitywnie, zapytał Jezusa: Zaklinam Cię na Boga Żywego, powiedz nam, czy Ty jesteś [...] Synem Bożym? (Mt 26,63). Z tekstu Listu do Hebrajczyków wyczytywano również inną figurę, bliską tej pierwszej. W Arce Przymierza widziano zapowiedź Eucharystii, która pod postacią chleba i wina ukrywa żywego Boga. Zbliżam się w pokorze i niskości swej, wielbię Twój majestat skryty w Hostii tej. [...] Ja jedynie wierzyć Twej nauce chcę, że w postaci Chleba utaiłeś się (św. Tomasz z Akwinu, Adoro te devote). Anonimowy autor Litanii Loretańskiej odniósł określenie "Arka Przymierza" do Maryi. Ale nie był to jego oryginalny pomysł. Wezwanie litanijne: Arko Przymierza, módl się za nami! zostało zainspirowane przez Biblię, ponieważ tak patrzy na Maryję św. Łukasz ewangelista: - W scenie zwiastowania archanioł Gabriel powiedział do Maryi: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego zacieni Cię [jak obłok] (Łk 1,35). Jest tu wyraźna aluzja do obłoku okrywającego Arkę Przymierza w Przybytku (por. Wj 33,9; 1 Kri 8,10; Ez 10,4). Dla Łukasza Maryja jest Nową Arką Przymierza. - Kiedy sprowadzano Arkę Przymierza do Jerozolimy, po drodze zatrzymała się ona na trzy miesiące w domu Obed-Edoma (2 Sm 6,11). Podobnie Maryja, zmierzając z Jezusem pod sercem z Nazaretu ku Jerozolimie (Ain Karem leży blisko Jerozolimy), zatrzymała się w domu Elżbiety i Zachariasza na trzy miesiące (Łk 1,56). - Kiedy król Dawid sprowadzał Arkę z domu Obed-Edoma do Jerozolimy, osobiście prowadził Arkę Pańską wraz z całym domem izraelskim i tańczył z całym zapałem w obecności Pana, wśród radosnych okrzyków i grania na rogach (2 Sm 6,5.14). W scenie spotkania Maryi ze św. Elżbietą mamy znamienne podobieństwo do tamtego wydarzenia. Ewangelista pisze, że na widok Maryi Dzieciątko poruszyło się w łonie Elżbiety (Łk 1,41.44). Użył przy tym nieoczekiwanie czasownika slcirtao, który oznacza "podskakiwać z radością", "poruszać się jak w tańcu", jakby chciał powiedzieć, że Maryja, osłaniająca sobą Jezusa, jest Nową Arką, a Jan Chrzciciel - drugi Dawid - tańczy przed Nią z zapałem w łonie swej matki. - Łukasz patrzy na nawiedzenie Elżbiety, ofiarowanie Jezusa w świątyni i odnalezienie Go po trzech dniach (również w świątyni) jako na wędrówkę Arki Przymierza - Maryi - na Syjon (świątynne wzgórze w Jerozolimie), do miejsca należnego Chrystusowi. Spotykani po drodze ludzie: Elżbieta, Jan Chrzciciel, Symeon i Anna - oddają Zbawicielowi hołd chwały. W Arce Przymierza można również dopatrzeć się figury Kościoła, zarówno ziemskiego (por. Iz 4,5-6), jak i chwalebnego w niebie (Ap 11,19). W Kościele jak w Arce Chrystus zostawił wszystko, czego potrzebuje człowiek dla swego zbawienia: Słowo Boże, łaskę, sakramenty, wspólnotę. W Kościele obecny jest niewidzialnie Chrystus i realizuje się Nowe Przymierze. Dokonane przez Zbawiciela i przypieczętowane Jego krwią (por. Mt 26,26-29), wzrasta niedostrzegalnie. A kiedy dzieje świata dobiegną końca i Chrystus przyjdzie powtórnie na ziemię, otwarta zostanie "przebłagalnia Arki" i wtedy wszyscy ujrzą zwycięstwo Kościoła, zapowiadane na kartach Apokalipsy. Kluczem do zrozumienia Biblii jest idea Przymierza. O Przymierzu jest mowa na każdej stronie, bo Bóg chce zawrzeć Przymierze z ludźmi każdej epoki! Od czasów Abrahama zapewniał jego potomków, że chce, aby Izrael wszedł z Nim w Przymierze. I stał się Bóg Ojcem dla Izraelitów, i przyjął ich za swoją rodzinę. Ale nadeszło Nowe Przymierze i dało początek ogólnoświatowej rodzinie, w której Chrystus dzieli się z nami swym Bożym synostwem i czyni nas dziećmi Bożymi. Konsekwencją Przymierza jest udzielenie nam życia, które jest w Bogu... (Scott Hahn, W domu najlepiej, s. 25, 39). Sprawdź, czy zapamiętałeś...
Ks. PIOTR OSTAŃSKI
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |