Przypowieść o skarbie i perle (Mt 13,44-52)

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.

Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co mial, i kupił ją".

"Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?". Odpowiedzieli Mu: "Tak jest". A On rzeki do nich: "Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare".

Chrześcijański marketing

Ewangeliczne przypowieści trzeba zatem przełożyć na język zrozumiały dla łowców okazji, niedzielnych bywalców supermarketów i pożeraczy reklam. A przy tym nie uronić niczego z powagi i świętości Ewangelii, żeby pereł nie rzucać przed wieprze. Może i o to chodzi w nowej ewangelizacji?

Treść przypowieści o skarbie ukrytym w roli. o perle na targowisku i o sieci zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju jest klasycznym ujęciem dwóch prawd wiary. Pierwszej - że łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna. I drugiej - że z laską trzeba współpracować.

Z jednej strony królestwo Boże jest jak potężna sieć, w zasięgu której znaleźliśmy się bez naszych zasług. To Bóg wyławia nas z odmętów świata. Ale samo znalezienie się w Bożej sieci nie gwarantuje jeszcze szczęścia wiecznego, bo nie wystarczy tylko być w Kościele, nie wystarczy być ochrzczonym. Zbawienie nie jest formalnością załatwianą w kancelarii parafialnej. Na końcu czasu Bóg przeprowadzi bowiem selekcję: odrzuci nieprawych, jak się wyrzuca złe (dosłownie: zepsute, zgnite) ryby.

Z drugiej strony jest królestwo Boże wartością najwyższą. Jest sensem życia. Dla niego warto postawić wszystko na jedną kartę. I nie ma w tym nic z hazardu. Tylko ci, którzy nie odkryli prawdziwej wartości owego skarbu, mogą się dziwić, jak pewnie dziwiono się człowiekowi, który sprzedał wszystko, by kupić pole kryjące jemu tylko znaną tajemnicę. Tak współcześnie niektórzy dziwią się determinacji świętych w ich dążeniu do nieba, bo sami nie poznali Boga i Jego królestwa.

Dlaczego ludzie nie tłoczą się co niedziela w kościele jak przy otwarciu nowego hipermarketu? Może zapomnieli, że jeszcze trwa promocja na zbawienie? A może nie interesuje ich wieczny odpoczynek, tylko wczasy na Majorce? Czy przypadkiem wyznawcy Chrystusa nie stali się mniej przekonujący niż zwykli spece od marketingu?

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna