Jezus jest Mesjaszem zapowiedzianym przez proroków (Łk 4, 14-22a)

Jezus powrócił mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.

Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.

Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: "Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana".

Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.

Począł więc mówić do nich: "Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście". A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego.

Jezus głosi wyzwolenie

Święty Jan przypomina nam w swoim liście: "Wszystko, co z Boga zrodzone, zwycięża świat. Tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara".

Jeżeli chcemy smakować wiary, potrzeba nam podążyć za Jezusem, który zanurzył się w wodach Jordanu, w mocy Ducha poszedł na pustynię i w mocy Ducha, zwyciężywszy pokusę, pojawia się w Nazarecie. Tam wchodzi do synagogi i rozwija zwój z proroctwem Izajasza.

Dziś na nowo uczymy się wołania o Ducha: "Duch Pański nade mną, spoczywa na mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę".

Jesteśmy świadkami kerygmatu, który przepowiada Jezus. Kerygmatu o Roku Jubileuszowym. Tu zaczyna się czas wyzwolenia - wyzwolenia dla więźniów, niewidomych, uciśnionych. Zaczyna się rok łaski Pana.

Jezus głosi bliskość królestwa, kiedy odpuszcza grzechy, kiedy darzy miłosierdziem, kiedy uwalnia, uzdrawia, egzorcyzmuje. Kiedy zwinął księgę, wszystkie oczy w synagodze były w Niego utkwione. Pierwsza część homilii w Nazarecie - o nas i dla nas. Chcę przyjąć to jako słowo wiary, jako słowo zbawienia.