Uwolniona od nałogu masturbacji

Bardzo trudno mi było przed samą sobą przyznać się, że to grzech, chociaż podskórnie to wiedziałam. Mimo to przyjmowałam świętokradcze komunie.. Dopiero trzy lata temu pierwszy raz silnie poczułam, że nie chcę z tym dłużej żyć i w modlitwie przed spowiedzią poprosiłam o siłę i odwagę do wypowiedzenia i powierzenia tego Panu Jezusowi. I od tego momentu zaczęła się walka. Chociaż na początku przegrywałam nie raz. Spowiednicy (ojcowie Paulini) dodawali otuchy radząc powierzenie się Maryi, codziennie odmawianie w intencji uwolnienia od tego nałogu np. jednego Zdrowaś Maryjo. Oczywiście koniec z wchodzeniem na strony, które w jakiś sposób mogą prowokować (co nie jest łatwe, bo na wielu portalach po wylogowaniu się z poczty o dowolnej porze dnia jesteśmy bombardowani jeśli nie nagością to tytułami, które jednoznacznie się kojarzą). Innym razem, poradzono mi żebym codziennie, systematycznie wykonywała jakąś drobną czynność, którą obiecam Panu Bogu np.pranie ręczne rajstop, cokolwiek, albo składanie łóżka codziennie rano od razu po wstaniu. Coś banalnego, drobnego ale z myślą "Panie w tym jestem Ci wierna". Ważne, żeby to zajęło najwyżej minutę i nie było trudne do wykonania. Któregoś dnia kiedy było mi bardzo ciężko chwyciłam za Nowennę do Matki Bożej Rozwiązującej Węzły (https://tinyurl.com/y8jmvk8v), którą dostałam parę miesięcy wcześniej od przyjaciółki. Chyba w trzecim dniu tej nowenny "przypadkiem" trafiłam do Franciszkanów z nadzieją na spowiedź, a okazało się zdążyłam na Mszę Świętą z modlitwą o uzdrowienie i po niej z udzieleniem indywidualnego błogosławieństwa.

No i dzisiaj cieszę się czystością i wielbię Pana i Maryję! Nie poddawaj się! Walcz. Jest wiele pomocnych środków. Uwierz, że "dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego" (Łk, 1, 37).