Jestem uzależniony od masturbacji. Niech mi ksiądz coś poradzi

Masturacja to też uzależnienie

Gratuluję odwagi! Poruszyłeś problem niezwykle częsty i powszechny niemal, wśród mężczyzn zwłaszcza, lecz wstydliwie skrywany lub bagatelizowany. Myślę, że samo Twe odważne przyznanie się do uzależnienia od masturbacji jest już pierwszym poważnym krokiem w pracy nad nim.

Trafnie też rozpoznałeś swój stan nazywając to uzależnieniem. Mastubacja może być takim samym nałogiem jak picie alkoholu, pracoholizm, branie narkotyków, palenie papierosów, nadmierne oglądanie telewizji. W tym przypadku uzależnia człowieka doznawana choć na krótki czas przyjemność i rozładowanie napięcia. Zresztą używki chemiczne dają to samo.

Pierwszym krokiem w walce z jakimkolwiek grzechem, wadą, złym przyzwyczajeniem czy uzależnieniem jest uznanie własnej bezsilności i powierzenie się miłości i dobroci Boga. Rezygnujemy z własnej pychy i samodzielnych prób wyzwolenia się. Są one wyrazem ludzkiego piękna, a zarazem niebezpiecznej tendencji do autonomii, w której nie ma miejsca dla Najwyższego. Dlatego czasem Pan Bóg dopuszcza do jakiegoś naszego grzechu czy wady, byśmy o Nim nie zapomnieli. Potrzeba nam najpierw wiary, która pozwoli podjąć współpracę z łaską Bożą.

Następnym etapem jest regularne przystępowanie do sakramentów. To tak, jak z każdą inną chorobą. Jeśli chcę się wyleczyć, muszę regularnie zażywać przepisane mi lekarstwa. Inny przykład: jeśli chcę wykonać dobrze jakąś pracę, to muszę dobrać do niej odpowiednie narzędzia. W tym przypadku sakrament pojednania nazwać możemy narzędziem, które pozwala nam wyzwolić się z uzależnienia. Podobnie Komunia św. - Najświętszy Sakrament nie jest nagrodą za dobre sprawowanie dostępną tylko wybranym, lecz pokarmem grzeszników, którzy ku Bogu pragną zmierzać. On wzmacnia i pomnaża nasze duchowe siły potrzebne w walce ze złem.

Spróbuj rozpoznać w swoim przypadku co sprzyja Twojemu upadkowi i staraj się takie sytuacje likwidować. W bardzo wielu przypadkach przyczyną samogwałtu są filmy i gazety pornograficzne lub erotyczne. Nie wolno więc po nie sięgać. Prosty wniosek. Zobaczysz, że z czasem instynktownie będziesz świadomy tego, co Ci szkodzi. Tylko po prostu pracuj nad tym!

Czasem słyszy się pytanie: Czy onanizm, zwany także masturbacją jest grzechem ciężkim? Aby zmierzyć "ciężar" winy za grzech, trzeba wziąć pod uwagę dwie sprawy. Pierwsza to obiektywny stopień nieuporządkowana moralnego. I tu Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza, że masturbacja jest aktem wewnętrznie nieuporządkowanym (Nr 2352). Drugą sprawę, którą trzeba wziąć pod uwagę, jest stopień odpowiedzialności moralnej, jaką ponosi określona osoba za przekroczenie przykazania. Tu każdy wypadek będzie indywidualny, bo inny stopień odpowiedzialności ponosi osoba dokonująca takiego uczynku, z własnej i nieprzymuszonej woli, inny zaś gdy pcha ją uzależnienie, czyli zniewolenie nałogiem.

W Katechizmie czytamy: "W celu sformułowania wyważonej oceny odpowiedzialności moralnej konkretnych osób i ukierunkowania działań duszpasterskich należy wziąć pod uwagę niedojrzałość uczuciową, nabyte nawyki, stany lękowe lub inne czynniki psychiczne czy społeczne, które zmniejszają, nawet redukują do minimum winę moralną" (Nr 2352).

Nie można jednak zbyt łatwo samemu "redukować do minimum" własną winę. Rozeznanie stopnia tej winy winno się dokonać w kierownictwie duchowym, bądź dialogu z kapłanem podczas sakramentu pojednania. Godny zaufania stały spowiednik może Ci bardzo pomóc w przekraczaniu trudności z masturbacją.