Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czego nie da się kupić


    Jezus powiedział do swoich uczniów: "Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka". Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce pobłogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga. (Łk 24,46-53)

     Czytamy dziś końcówkę pierwszego tomu dzieła Łukaszowego, Ewangelii jego autorstwa, oraz początek jego drugiej części, czyli Dziejów Apostolskich. I w jednym, i drugim miejscu mamy opis dziś świętowanej uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego.

     Wyrażenia, jakie zostawia nam w swoich opisach Ewangelista (Łk 24,51: "został uniesiony"; Dz 1,2: "został wzięty"; Dz 1,9: "uniósł się"), nie dodają nam zbyt wielu dodatkowych informacji ponad "wniebowstąpienie". Połączenie jednak tych fragmentów z pozostałym nauczaniem Pisma Świętego pozwala nam zrozumieć, że "ten ostatni etap pozostaje ściśle związany z pierwszym, to znaczy ze zstąpieniem z nieba zrealizowanym we Wcieleniu. Tylko Chrystus, Ten, który "wyszedł od Ojca", może "wrócić do Ojca" (...). Człowieczeństwo pozostawione swoim własnym silom nie ma dostępu do "domu Ojca" (J 14,2), do życia i do szczęścia Bożego. Jedynie Chrystus mógł otworzyć człowiekowi taki dostęp: "Jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej Ojczyzny, aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki Mistycznego Ciała również tam wejdziemy" (por. Mszał Rzymski, Prefacja o Wniebowstąpieniu) " (KKK 661).

     Podobnie kolejny punkt Katechizmu Kościoła Katolickiego łączy nam w ciągłość wydarzenia z życia Jezusa: ""A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie" (J 12,32). Wywyższenie na krzyżu oznacza i zapowiada wywyższenie Wniebowstąpienia. Jest jego początkiem (...)" (KKK 662). Starożytni mawiali: per aspera ad astra (czyli: przez ciernie do gwiazd). W świetle wiary przypominają sobie o tym wielokrotnie w ciągu dnia np. zakonnice w Laskach, które pozdrawiają się hasłem: "Przez Krzyż do Nieba". Również i nam przypomina o tym dzisiejsze święto.

     Choć życie Boga człowieka, Jezusa Chrystusa, przebiegało na ziemi podobnie do naszego (por. Hbr 4,15; GS 22), to jednak istnieją aspekty Jego, a przez to i naszego życia, które, dzięki Bogu, wymykają się spod naszej kontroli. One to, ze względu na ich wagę, przypominają również o całkowitej zależności naszego życia od Boga. Rzeczy, których nie można kupić, które się nie należą, jak dusza nieśmiertelna, jak zbawienie, jak wniebowstąpienie. Możemy na ich widok odpowiedzieć reakcją przyjmującą, zaufaniem, miłością, a przez to i posłuszeństwem wobec Boga Ojca, możemy je również odrzucić. One też uwydatniają bardziej postać Dawcy, gdyż wniebowstąpienie nie jest naturalną reakcją zmarłego ciała, które starało się dobrze zachowywać w swoim życiu.

ks. Michał Twarkowski

Autor jest duchownym Prałatury Opus Dei w Warszawie

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, nr 711



   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej