Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Jak rozpoznać obecność Ducha Bożego w historii?

Umiejscowienie Ducha Świętego w Pismach Starego Testamentu było głównym tematem katechezy środowej Jana Pawła II w dniu 13 maja 1998 roku.

1. Trzeciej Osobie Trójcy Przenajświętszej mówiłem szeroko przy bardzo wielu okazjach. Przypominam zwłaszcza encyklikę "Dominum et vivificantem" i katechezy na temat Credo. Perspektywa bliskiego już Jubileuszu daje mi okazję do ponownego powrotu do rozważań o Duchu Świętym, by w duchu uwielbienia zgłębiać Jego działanie w toku czasu i historii.

2. Byłoby to w rzeczywistości rozważanie niełatwe, gdyby sam Duch nie przybył z pomocą naszej słabości (por. Rz 8,26). Jak bowiem rozpoznać obecność Ducha Bożego w historii? Możemy dać odpowiedź na to pytanie jedynie śledząc Księgi Święte, które jako natchnione przez Pocieszyciela, odsłaniają nam stopniowo Jego działanie i tożsamość. Ukazują nam one w pewien sposób "język" Ducha, Jego "styl", Jego "logikę". Możliwe jest także odczytywanie rzeczywistości, w której On działa, oczyma sięgającymi poza zwyczajną obserwację zewnętrzną, odczytując na podstawie rzeczy i wydarzeń ślady Jego obecności. Samo Pismo Święte, poczynając od Starego Testamentu, pomaga nam zrozumieć, iż niczego z tego, co jest dobre, prawdziwe i święte w świecie, nie można wytłumaczyć niezależnie od Ducha Bożego.

3. Pierwszą zagadkową wzmiankę o Duchu spotykamy już w pierwszych wierszach biblijnych, w hymnie do Boga Stwórcy, który otwiera Księgę Rodzaju: Duch Boży unosił się nad wodami (Rdz 1,2). Na określenie "ducha" stosuje się tutaj hebrajskie słowo "ruah" - "tchnienie", mogące oznaczać zarówno wiatr, jak i oddech. Jak wiadomo, tekst ten należy do tak zwanego "źródta kapłańskiego którego początki sięgają okresu niewoli babilońskiej (VI w. przed Chrystusem), kiedy wiara Izraela wyraźnie doszła do monoteistycznej koncepcji Boga. Uświadamiając sobie, dzięki światłu Objawienia, stwórczą moc jedynego Boga, Izrael zyskał przeświadczenie, iż Bóg stworzył wszechświat mocą swego Słowa. W jedności z tym wylania się rola Ducha, którego przyjęciu sprzyja sama analogia języka, który w drodze skojarzenia wiąże to słowo z tchnieniem ust: Przez słowo Pana powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy przez tchnienie ust Jego (Ps 33,6). To żywotne i ożywiające tchnienie Boga nie ogranicza się do początkowej chwili stworzenia, lecz ciągle podtrzymuje i ożywia cale stworzenie, ustawicznie je odnawiając: Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi (Ps 104,30).

4. Najbardziej charakterystyczną nowością objawienia biblijnego jest rozpoznanie w historii uprzywilejowanego pola działania Ducha Bożego. W około stu fragmentach Starego Testamentu "ruah JHWH" oznacza działanie Ducha Pana, który prowadzi swój lud, przede wszystkim na wielkich zakrętach jego drogi. W ten sposób w okresie Sędziów Bóg zsyłał swego Ducha na ludzi słabych i przemienia! ich w charyzmatycznych przywódców, obdarzonych Bożą mocą: mamy tu przypadek Gedeona, Jeftego, a zwłaszcza Samsona (por. Sdz 6,34; 11,29; 13,25; 14,6.19).

Z nastaniem monarchii Dawidowej ta Boża siła, która dotychczas występowała w sposób nieprzewidywalny i nieregularny, osiąga pewną stałość. Możemy to stwierdzić w namaszczeniu Dawida na króla, w związku z czym Pismo powiada: Począwszy od tego dnia Duch Pański opanował Dawida (1 Sm 16,13).

W czasie wygnania babilońskiego i po nim cala historia Izraela zostaje odczytana jako długi dialog między Bogiem a ludem wybranym przez Ducha swojego za pośrednictwem dawnych proroków (Za 7,12). Prorok Ezechiel wyjaśnia związek między duchem a proroctwem, kiedy na przykład mówi: Wówczas mną owładnął Duch Pański i rzekł do mnie: "Mów: Tak mówi Pan..." (Ez 11,5). Lecz perspektywa prorocka wskazuje przede wszystkim na przyszłość jako uprzywilejowany czas, w którym spełnią się obietnice pod znakiem Bożego "ruah". Izajasz zapowiada narodzenie potomka, na którym spocznie Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej (Iz 11,2-3). "Jest to tekst doniosły, gdy chodzi o całą pneumatologię Starego Testamentu" - napisałem w encyklice "Dominum et vivificantem" - gdyż tworzy tutaj jakby pomost między dawniejszym biblijnym pojęciem "ducha", rozumianego przede wszystkim jako "tchnienie charyzmatyczne", a "Duchem" jako Osobą i jako darem, darem dla osoby. Mesjasz z rodu Dawida ("z pnia Jessego") jest właśnie tą Osobą, na której spocznie "Duch Pański" ("Dominum et vivificantem", 15).

5. Już w Starym Testamencie wyłaniają się dwie cechy tajemniczej tożsamości Ducha Świętego, które następnie szeroko potwierdziło objawienie Nowego Testamentu.

Pierwszą cechą jest absolutna transcendencja Ducha, który właśnie dlatego jest nazwany "świętym" (Iz 63,10.11; Ps 51,13). Duch Boży jest "Boski" we wszystkich przypadkach. Nie jest rzeczywistością, którą człowiek mógłby zdobyć własnymi silami, ale darem, który przychodzi z wysoka. Można Go tylko wzywać i przyjąć. Nieskończenie "inny" w stosunku do człowieka Duch zostaje przekazany w całkowitym darze tym, których powołano do współdziałania z Nim w historii zbawienia.

A kiedy ta Boska energia spotka się z pokornym i chętnym przyjęciem, człowiek zostaje odarty ze swego egoizmu i uwolniony od swoich lęków, a w świecie kwitną miłość i prawda, wolność i pokój.

Inną cechą Ducha Świętego jest dynamiczna potęga, którą odsłania On w czasie swoich interwencji w historii. Czasami występuje niebezpieczeństwo nakładania na biblijny obraz Ducha pojęć związanych z innymi kulturami, na przykład koncepcji "ducha" jako czegoś ulotnego, statycznego i biernego. Biblijne pojęcie "ruah" ma natomiast wskazywać energię nadzwyczaj aktywną, potężną, nieodpartą: Duch Pański - czytamy u Izajasza - jest "jak potok wezbrany" (Iz 30, 28). Dlatego, kiedy Ojciec interweniuje przez swego Ducha, chaos zamienia się we wszechświat, w świecie zapala się życie i rozpoczyna drogę historia.

Jan Paweł II



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 05.03.2023, 09:04
 Jak rozpoznać obecność Ducha Bożego w historii dziękuję Duchu Boży kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Duchu Boży módl się za nami dziękuję Duchu Boży kocham Cię proszę dla mnie o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

św. Cezary z Nazjanzuśw. Cezary z Nazjanzu

Modlitwa do św. Cezarego z NazjanzuModlitwa do św. Cezarego z Nazjanzu

św. Tarazjuszśw. Tarazjusz

Modlitwa do św. TarazjuszaModlitwa do św. Tarazjusza

Modlitwa do bł. Marii Adeodaty PisaniModlitwa do bł. Marii Adeodaty Pisani

Druga Niedziela Wielkiego Postu (Mk 9, 2-10)Druga Niedziela Wielkiego Postu (Mk 9, 2-10)

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna  
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej