Zachwycał możnych ówczesnego świata, a nawet - jak chce legenda - budził respekt samego diabła...

...Ten szlachetnie urodzony i doskonale wykształcony zakonnik, erudyta o rzadkim darze elokwencji, nie bez przyczyny zwany był "młotem na heretyków". Jego donośny i czysty głos poruszał sumienia ludzi, zachwycał możnych ówczesnego świata, a nawet – jak chce legenda – budził respekt samego diabła...

13 czerwca 1231 – W klasztorze klarysek w Arcella k. Padwy zmarł Antoni z Padwy (Antoni z Lizbony; Ferdynand Bulhoes, Bullone), kanonik regularny św. Augustyna w Coimbra, a następnie franciszkanin, kaznodzieja i teolog, cudotwórca, święty, doktor Kościoła (nazywany doctor evangelicus). Był jednym z najbardziej cenionych kaznodziei XIII w. (zwano go też "młotem na heretyków").

Przyszedł na świat 15 sierpnia 1195 w Lizbonie w Portugalii jako syn rycerskiej rodziny Marcina i Marii Teresy (lub Teresy Tabeiry). Do 15. roku życia uczęszczał do przykatedralnej szkoły, a następnie wstąpił do klasztoru św. Wincentego de Fora w pobliżu Lizbony, należącego do kanoników regularnych św. Augustyna, gdzie oddał się studium Pisma Świętego i Ojców Kościoła. Z Lizbony przeniósł się do klasztoru Świętego Krzyża w Coimbrze, słynnym portugalskim ośrodku kulturalnym.

W 1220 poruszony wieścią o śmierci pierwszych pięciu męczenników franciszkańskich (w Coimbra wystawiono wtedy relikwie tych pięciu misjonarzy franciszkańskich, którzy udali się do Maroka i ponieśli śmierć męczeńską), poprosił wówczas o pozwolenie na opuszczenie kanoników augustiańskich, by wstąpić do Braci Mniejszych. Przywdział habit franciszkański i przybrał imię Antoni. Ożywiony pragnieniem osiągnięcia palmy męczeńskiej, udał się do Maroka, ale poważnie zachorował i musiał wracać. W drodze powrotnej burza spowodowała, że statek zawinął do portu na Sycylii. W 1221 brał udział w Kapitule Generalnej Zakonu w Asyżu, gdzie spotkał się ze św. Franciszkiem i skąd zabrał go prowincjał Romanii Gracjan. Pewien czas przebywał w pustelni Monte Paolo koło Forli w płn. Włoszech, gdzie dał się poznać jako utalentowany kaznodzieja. Od tej chwili zaczął głosić słowo Boże innowiercom w północnych Włoszech i w południowej Francji.

Antoni był także jednym z pierwszych nauczycieli teologii zakonu Braci Mniejszych. Zaczął nauczać w Bolonii z błogosławieństwem św. Franciszka, który w uznaniu cnót Antoniego wysłał mu krótki list, rozpoczynający się od słów: ŤChcę, byś nauczał braci teologiiť. Antoni stworzył podstawy teologii franciszkańskiej, którą rozwijali następnie inni wybitni myśliciele, a osiągnęła ona najwyższe szczyty w św. Bonawenturze z Bagnoregio i bł. Dunsie Szkocie.

W latach 1227-30 pełnił posługę prowincjała Romanii. W 1228 wygłaszał kazanie w obecności pap. Grzegorza IX, który określił go jako "Arkę Testamentu" i zlecił mu głoszenie nauk dla pielgrzymów przybywających do Rzymu.

W ostatnim okresie swego życia Antoni napisał dwa cykle «Kazań», zatytułowanych "Kazania niedzielne" (Sermones dominicales) oraz "Kazania o Świętych" (Sermones in solemnitatibus seu sanctorales), przeznaczone dla kaznodziejów oraz dla wykładowców studiów teologicznych zakonu franciszkańskiego. W Kazaniach tych komentuje fragmenty Pisma Świętego przedstawiane w liturgii.

W 1230 przybył do Padwy, gdzie w dalszym ciągu głosił kazania. Tematem były prawdy wiary i moralności. Zwalczał lichwę, więzienie za długi i wyzysk biednych. Potem usunął się do Camposanpiero w pobliżu Padwy. Tam książę Tiso kazał mu urządzić celę pomiędzy gałęziami wielkiego orzecha, gdzie Święty przemawiał do tłumów. Zachorowawszy na puchlinę wodną, chciał wrócić do Rzymu. Jednak musiał zatrzymać się w klasztorze klarysek w Arcella. Tam zmarł 13 czerwca 1231. Jego pogrzeb był jedną wielką manifestacją.

Postacią Antoniego wcześnie zajęli się hagiografowie. Pojawiło się wiele pięknych legend. Antoni czczony jest jako wielki cudotwórca (liczne uzdrowienia i wskrzeszenia). Widziano go w wielu miejscach jednocześnie niosącego w ramionach Dzieciątko Jezus. Franciszkanie traktują go jako wielkiego kaznodzieję, a Kościół czci jako doktora Kościoła (nazwany Doctor evangelicus, ponieważ jego pisma ukazują świeżość i piękno Ewangelii). Należy do najpopularniejszych świętych w świecie. Wzywa się go jako orędownika rzeczy zagubionych. Jest patronem narzeczonych i małżonków. Szuka się jego wstawiennictwa przed rozwiązaniem i w niepłodności. Szczególnej czci św. Antoniego poświęcone są wtorki (dzień jego pogrzebu).

Niemal w każdym kościele znajduje się jego wizerunek i skarbonka z napisem "Chleb św. Antoniego". Tradycja "chleba biedaków" i dzieło o tej nazwie nadano na pamiątkę wydarzenia związanego ze Świętym, mianowicie utopiony syn pewnej kobiety został wskrzeszony przez Antoniego po złożeniu obietnicy oddania biednym tyle zboża, ile ważyło dziecko. Przedstawiany jest w habicie franciszkańskim; nieraz głosi kazanie, czasami trzyma Dziecię Jezus. Jego atrybutami są: księga, lilia, serce, ogień – symbol gorliwości, bochen chleba, osioł i ryba.

Papież Grzegorz IX kanonizował go w Spoleto 30 maja 1232, a Pius XII ogłosił go doktorem Kościoła 16 stycznia 1946. Na miejscu grobu św. Antoniego w Padwie wznosi się poświęcona jego czci bazylika, jedno z najpopularniejszych sanktuariów w Europie.

W Polsce cieszy się szczególnym kultem w Przeworsku, Radecznicy, Ratowie, Łodzi-Łagiewnikach, Chełmie, Człopie, Padwi Narodowej, Suszu, Niewodnicy Kościelnej, Jaśle. Patronuje ok. 150 parafiom. Został też patronem miast: Jasła (od 1996), Rybnika (od 2007), Lipna (od 2009), Brodnicy (od 2014), Przeworska (od 2015), Tomaszowa Mazowieckiego (od 2015) oraz Lublina.

Św. Antoni Padewski patronuje także historycznej stolicy województwa podlaskiego – Drohiczynowi. W kościele pofranciszkańskim znajduje się łaskami słynący obraz świętego. Można tam usłyszeć również składający się z blisko 30 zwrotek "Kant do Św. Antoniego Padewskiego", który jest w ostatnich latach śpiewany w skróconej do 11 zwrotek wersji.

8 maja 1664 w Radecznicy (ob. woj. lubelskie) rozpoczęły się objawienia (jedyne na świecie udokumentowane i potwierdzone) na wzgórzu zwanym Łysą Górą św. Antoniego z Padwy Szymonowi Tkaczowi, ubogiemu mieszkańcowi wioski. Święty w swych objawieniach nakazał zbudowanie na wzgórzu świątyni, oraz poświęcił okoliczne źródło. Wieści o cudownym objawieniu i o łaskach, uczyniły to miejsce celem wielu pielgrzymek. Gdy dotarły one do bpa Mikołaja Świrskiego, sufragana chełmskiego, zakupił całą wieś, a następnie zwrócił się do bernardynów z propozycją objęcia placówki. Bracia Bernardyni ulokowani zostali w 1667. Akt fundacyjny klasztoru datowany jest na rok 1670. Szybko zaczęto wznosić drewniane zabudowania kościoła i klasztoru, a specjalna komisja teologów przesłuchała świadków zdarzeń i osoby, które doznały tu łask. W krótkim czasie wytworzyła się tradycja odpustów. Każdego roku 13 czerwca w Radecznicy odbywa się główny odpust ku czci św. Antoniego, gromadzący kilkutysięczne rzesze wiernych z Polski i zagranicy.

..."Nie sądź i nie karć surowo człowieka błądzącego, ale łagodnie. Gdybyś chciał ratować człowieka ugrzęzłego w bagnie, to byś go nie wpychał głębiej, ale podnosił... Nie chcę osądzać tego grzesznika, bo albo byłem, albo jestem, albo mogę być takim jak on"...

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna