Augustyn uchodzi za jednego z największych teologów Kościoła powszechnego

28 sierpnia 430 - W Hipponie, oblężonej przez Wandalów, zmarł Augustyn, pasterz miejscowej diecezji, mnich, filozof i teolog, święty, ojciec i doktor Kościoła.

Augustyn urodził się w Tagaste w Afryce w 354. Był człowiekiem o gwałtownym temperamencie. Długo szukał odpowiedzi zdolnej zaspokoić jego pragnienie poznania i kochania.

Będąc jeszcze młodzieńcem w Kartaginie, przeszedł od poszukiwania hedonizmu do stopniowego pytania o naturę zła, które - według jego opinii - mieszka w głębinach serca ludzkiego. Przez dziewięć lat należał do manichejczyków, po czym popadł w przygnębienie i wyruszył do Italii, gdzie nastąpiło decydujące dla niego spotkanie z przepowiadaniem Ambrożego w Mediolanie. Kierując się umiłowaniem piękna, karmiony spotkaniem z filozofią Plotyna i pobudzany przez obecność u swego boku matki Moniki oraz przyjaciela Alipiusza, Augustyn został urzeczony pięknem życia chrześcijańskiego.

W Wielkanoc 387 przyjął chrzest w Mediolanie, po czym wrócił do Tagasty. Sprzedał wszystkie dobra, a zysk rozdał ubogim. Chcąc żyć radykalnie Ewangelią, udał się na peryferia miasta, gdzie zorganizował cenobium razem z przyjaciółmi.

Wyświęcony na kapłana, a później na biskupa Hippony, Augustyn nie przestał troszczyć się o swój zamysł życia monastycznego. Zgromadziwszy wokół siebie kapłanów i diakonów, dał im regułę życia braterskiego - być może tę napisaną dla swojej pierwszej wspólnoty w Tagaście - i niestrudzenie poświęcał się z miłością studiowaniu Pism oraz przepowiadaniu, walcząc z każdym uproszczonym rozumieniem przesłania chrześcijańskiego.

Augustyn był jednym z największych umysłów chrześcijańskich, prawdziwym piewcą życia wewnętrznego. Resztę swoich dni przeżył z sercem i umysłem nastawionymi jedynie na pragnienie coraz głębszego poznania tajemnicy Boga i człowieka.

Przyczynki do lektury:

"Może się wydarzyć wiele rzeczy, które mają dobre pozory, ale nie pochodzą z korzenia miłości; również ciernie mają kwiaty. Niektóre rzeczy wydają się ostre i surowe, lecz czyni sieje dla zaprowadzenia dyscypliny pod kierunkiem miłości. Raz na zawsze więc zostaje ci narzucone krótkie przykazanie: kochaj i czyń, co chcesz, jeśli milczysz, milcz z miłości; jeśli mówisz, mów z miłości; jeśli karcisz, karć z miłości; jeśli przebaczasz, przebaczaj z miłości; umieść w twoim wnętrzu korzeń miłości, ponieważ z niej nie może wypływać nic innego, jak tylko dobro" (Augustyn, Komentarz do: Listu Jana 7, ??.

"Niech Pan da wam, abyście przeżywali powołanie z miłością jak prawdziwi zakochani w pięknie duchowym, porwani wonią Chrystusa, która emanuje z życia nawróconego ku dobru, nie jako słudzy pod prawem, lecz jako ludzie wolni pod laską" (Augustyn, "Reguła" 8,1).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna