Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Patron aktorów, niewidomych, pokoju, ubogich i więźniów

... Ty, który nosiłeś w swoim sercu zmienne koleje losu ludzi Tobie współczesnych, wspieraj nas, abyśmy sercem bliskim sercu Odkupiciela, objęli sprawy ludzi naszej epoki, trudne problemy społeczne, ekonomiczne, polityczne, problemy kultury i cywilizacji współczesnej, wszystkie cierpienia, napięcia, kompleksy, niepokoje. Pomóż nam przełożyć to wszystko na prosty i przynoszący owoc język Ewangelii. Pomóż nam rozwiązać te wszystkie problemy kluczem Ewangelii, aby Chrystus Sam mógł być dla człowieka naszych czasów Drogą, Prawdą i Życiem... (pap. Jan Paweł II).

4 października - Wspomnienie liturgiczne św. Franciszka z Asyżu (F. Bernardone), założyciela Braci Mniejszych, założyciela trzech zakonów, diakona, mistyka, stygmatyka, patrona Włoch i ekologów (zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli).

Urodził się 26(?) września 1182 w Asyżu jako syn Piotra Bernardone i Piki, pochodzącej z Francji. Na chrzcie nadano mu imię Jan Chrzciciel, ale ojciec zwykł go nazywać Francesco i to właśnie imię przylgnęło do niego na zawsze. Uczęszczał do szkoły przy kościele św. Jerzego, gdzie uczył się łaciny i francuskiego. Matka wdrażała w niego podstawy pobożności.

Wesoły, inteligentny, żywy, radosny, szczery, wielkoduszny i uzdolniony muzykalnie wnet stał się niekoronowanym królem złotej młodzieży Asyżu. Był nadzieją ojca jako pomocnik i jego kontynuator w zawodzie kupieckim. Ale wkrótce popadł w konflikt z ojcem. Wziął więc udział w wojnie z Perugią. W latach 1201-02 dostał się do niewoli i powrócił do domu dopiero w listopadzie 1203.


Po odzyskaniu wolności popadł w nierozpoznaną chorobę, która zmodyfikowała jego młodzieńcze usposobienie. Porzucił wesołe życie wśród zabaw i zastanawiał się nad tym, jakby tu móc się odznaczyć i zdobyć sławę. Marzył o wzięciu udziału w wojnie pod sztandarem Gualtiera di Brenne, tymczasem w Spoleto usłyszał Boże wołanie i wrócił do Asyżu. Wiódł teraz życie pośród modlitw, jałmużn i posług oddawanych chorym, a zwłaszcza trędowatym. Przełom w jego życiu dokonał się w 1206, gdy postanowił stać się heroldem Wielkiego Króla Boga i idąc za głosem Ukrzyżowanego z kościoła św. Damiana, rozpoczął odbudowę zniszczonych świątyń, prowadząc życie pustelniczo-żebracze. Ostry konflikt z ojcem doprowadził do zerwania z nim, co stało się przed sądem biskupim.

Mając 24 lata, Franciszek rozpoczął drogę rycerskiej służby pod sztandarem Pani Ubóstwa, przyjmując za podstawę życia dosłowne wcielanie Ewangelii. W 1209 przyłączyli się do niego pierwsi naśladowcy, których zgromadził przy kościółku Matki Boskiej Anielskiej (Porcjunkula). W tym samym roku z 12. towarzyszami podążył do Rzymu, aby od papieża uzyskać aprobatę tego sposobu życia. Dzięki kardynałowi Janowi Colonnie, a jeszcze bardziej dzięki snom papieża, który widział Franciszka, jak podtrzymuje chwiejące się mury Lateranu, papież udzielił im, braciom mniejszym, swej aprobaty oraz pozwolił na głoszenie pokuty. Kardynał udzielił im tonsury, a Franciszkowi diakonatu. W 1212 pozyskał dla swego sposobu życia Klarę i jej naśladowczynie. W Niedzielę Palmową ściął jej włosy i wręczył habit, dając tym początek zakonowi Ubogich Pań, które potem nazwano klaryskami. W 1215 powtórnie papież Innocenty III wobec zgromadzonych na soborze potwierdził ustnie regułę Franciszka. Wtedy też Franciszek spotkał się ze św. Dominikiem i zawarł z nim dozgonną przyjaźń.

Powodowany gorliwością apostolską i potrzebą dzielenia się miłością ku Bogu, z kilkoma braćmi odbył podróż do Ziemi Świętej i tam doszedł osobiście do porozumienia z sułtanem Melek-el-Kamelem, który zezwolił mu na swobodne poruszanie się po Palestynie. Był to rok 1219. W tym samym roku Franciszek wysłał 5 braci do Maroka, którzy ponieśli tam śmierć męczeńską w 1220, a ich relikwie w Coimbrze zachęciły Antoniego z Lizbony do przejścia od augustianów do franciszkanów.

Na wieść, że bracia zaczęli modyfikować strukturę zakonu, powrócił do Włoch i wycofał się z zarządzania, natomiast udał się do Rzymu i poprosił papieża o kardynała protektora. Otrzymał go w osobie życzliwego mu kardynała Hugolina. W 1221 założył trzeci zakon - dla ludzi świeckich. Na Zielone Święta tego samego roku zwołał kapitułę generalną, na której promulgowano nową regułę, składającą się z 24 rozdziałów, która nosi nazwę reguły niezatwierdzonej bullą (non bullata). Zmuszony uspokoić niektóre wzburzone umysły, Franciszek z pomocą kardynała Hugolina i kilku braci ułożył trzecią już z kolei regułę, która ma charakter bardziej jurydyczny i nie obfituje tak jak poprzednie w cytaty biblijne. 29 listopada 1223 papież Honoriusz III zatwierdził ją bullą "Solet annuere".

W grudniu tegoż roku Franciszek wystawił w Greccio żywy obraz przedstawiający stajenkę betlejemską. Potem usunął się z kilkoma braćmi na Alwernię i tam 14 września 1224 otrzymał stygmaty Męki Pańskiej. Niemal nikt o nich nie wiedział. Do wiadomości ogółu dostaną się dopiero po jego śmierci.

Zaprowadzony dla nabrania sił do klasztoru św. Damiana, przebywał w małej celi, którą mu w ogrodzie przygotowała s. Klara. Tam też ułożył "Pieśń do brata Słońce". Za staraniem kardynała Hugolina leczył się w Rieti, Sienie i Asyżu. W 1226 w maju podyktował Testament sieneński i napisał list o czci i kulcie Najświętszego Sakramentu. Przed śmiercią pogodził biskupa Asyżu, u którego gościł, z burmistrzem miasta. Kiedy zaś lekarz oznajmił mu zbliżającą się śmierć, ułożył ostatnią strofę swego kantyku i poprosił, aby przeniesiono go do Porcjunkuli. W drodze błogosławił miastu, a potem wszystkim braciom.

Wycieńczony rozlicznymi cierpieniami, Franciszek zmarł w Porcjunkuli w sobotę po zachodzie słońca 3 października 1226 podczas śpiewu Psalmu 141. W niedzielę, następnego dnia, został pochowany w kościele św. Jerzego. Franciszka kanonizował 16 lipca 1228 w Asyżu, w kościele św. Jerzego, papież Grzegorz IX.

Święty Franciszek jest patronem aktorów, niewidomych, pokoju, ubogich i więźniów. Jan Paweł II ogłosił go patronem ekologów i ekologii. W ikonografii ukazywany jest w habicie franciszkańskim, czasami ze stygmatami. Często przedstawiany jest w otoczeniu ptaków. Jego atrybutami są: baranek, krucyfiks, księga lub ryba w ręku. Na cześć Świętego z Asyżu w 2013 po raz pierwszy w historii wybrany został papież, który przyjął imię Franciszek.

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej