Jest patronem Barcelony, adwokatów, wydziałów prawa i wykładowców prawa kościelnego

7 stycznia - Wspomnienie liturgiczne św. Rajmunda z Penyafort (Ramon de Penyafort), katalońskiego prawnika kanonisty, kapłana, dominikanina, spowiednika papieskiego, generała zakonu, misjonarza wśród Żydów i muzułmanów (zm. Barcelona, 6 stycznia 1275). Uważany za ojca prawodawstwa kościelnego; współzałożyciel Zakonu NMP Miłosierdzia dla Odkupienia Niewolników (mercedariuszy).

Urodził się w Villa de Panudés, niedaleko Barcelony, między 1170 a 1175. Pochodził ze starej szlachty katalońskiej z Penyafortu (obecnie Santa Margarita y Monjós w Alt Penedes). Po ukończeniu z wyróżnieniem studiów jako dwudziestoletni młodzieniec wykładał retorykę i logikę w Barcelonie, w miejscowej szkole katedralnej, nie otrzymując za swoją pracę wynagrodzenia. U swoich uczniów starał się formować zarówno serce, jak intelekt. Obdarzony głęboką wiedzą i osobistą kulturą, odznaczał się gorliwością w formowaniu przyszłych kapłanów, dla których napisał podręcznik teologii moralnej - "Summa de paenitentia et matrimonio". W 1210 wyjechał na studia prawnicze do Bolonii. Tam jego profesorami byli tacy mistrzowie, jak Pier delle Vigne i Sinibald Fieschi. W 1216 uzyskał tytuł doktora i sam zaczął wykładać. Napisał "Summa iuris" (podręcznik dla studentów).

Wezwany przez biskupa wrócił w 1219 do Barcelony, gdzie został mianowany kanonikiem, archidiakonem i wikariuszem generalnym. Pracował żarliwie nad nawróceniem Maurów i Żydów, a równocześnie opracowywał dzieło zawierające wskazówki dla spowiedników. Wtedy też pomagał św. Piotrowi Nolasco przy zakładaniu zakonu mercedariuszy, układając dlań konstytucje, ale sam w 1222 wstąpił do dominikanów. W 1229 kardynał Jan z Abbeville, legat papieski, zaproponował mu funkcję koadiutora. Święty miał zachęcać w kazaniach do krucjaty na rzecz odbicia Balearów z rąk muzułmanów przez króla Jakuba I Aragońskiego.

W 1230 papież Grzegorz IX powołał go na osobistego spowiednika i mianował kapelanem pałacu apostolskiego oraz penitencjarzem. Rajmund, który stykał się z najwybitniejszymi osobistościami tych czasów, m.in. z Robertem Grosseteste, był cenionym doradcą. Przede wszystkim jego doświadczenie prawnicze było istotne w walce z herezją katarów i w trudnych kontaktach pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami. Jego konsultacja była konieczna przy ustanawianiu inkwizycji w Aragonii. Przez cztery lata Rajmund poszukiwał wszystkich rozproszonych dekretów papieskich, które później zostały opublikowane jako "Decretales Gregorii IX" bullą papieską "Rex Pacificus" w 1234, znaną jako "Pięć dekretów" - była ona zbiorem dekretów biskupów rzymskich.

W 1236 powrócił do Hiszpanii, gdzie m.in. napisał "Summa de casibus", praktyczny podręcznik teologii moralnej. W dwa lata później nie przyjął ofiarowanego mu biskupstwa w Tarragonie, ale musiał objąć stanowisko generała zakonu dominikanów, po Jordanie z Saksonii, który był bezpośrednim następcą św. Dominika. Wtedy opracował na nowo konstytucje zakonne, zatwierdzone na kolejnych dwóch kapitułach. Następnie podał się do dymisji i ponownie poświęcił się apostolatowi. Skupił się na przygotowywaniu pism i tekstów mających służyć celowi propagowania chrześcijaństwa wśród ludzi z innych kultur.

Położył wielkie zasługi w apostolstwie wobec muzułmanów i Żydów, zakładając w Murcji szkołę hebrajskiego i inną jeszcze - języków wschodnich w Tunisie. Prawdopodobnie za jego namową św. Tomasz z Akwinu napisał słynne "Summa contra gentiles"; nowsza historiografia kontestuje ten pogląd.

Kiedy już spełnił rolę arbitra na polu międzynarodowej polityki, Rajmund zmarł w Barcelonie 6 stycznia 1275. W jego pogrzebie wziął udział król Aragonii i Kastylii. Wierni mieli zwyczaj brać z jego grobu garść popiołu, który miał właściwości lecznicze.

6 stycznia 1542 Rajmund z Penyafort został zaliczony w poczet błogosławionych przez papieża Pawła III, a kanonizował go 29 kwietnia 1601 papież Klemens VIII. Jego relikwie spoczywają w katedrze św. Eulalii w Barcelonie. Na obrazach przedstawia się go w habicie dominikańskim, płynącego po morzu, przy czym jego płaszcz zakonny stanowi żagiel, ponadto towarzyszą mu chorągwie, klucze, księga i pióro pisarskie. Jest patronem Barcelony, adwokatów, wydziałów prawa, wykładowców prawa kościelnego. W 1944 ustanowiono w Hiszpanii Orden de la Cruz de s. Raimondo de Penafort - Krzyż św. Rajmunda de Penafort - za zasługi na polu sprawiedliwości.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna