Poszli za Nim

Dwaj uczniowie Jana Chrzciciela, o których mówi dzisiejszy fragment z Ewangeiii św. Jana, kierując się jego świadectwem o Mesjaszu - Baranku Bożym, spotkali na drodze swojego życia Jezusa i poszli za Nim. Było to trochę ryzykowne: opuszczali swego dotychczasowego mistrza, by bez żadnej gwarancji pójść do kogoś obcego. Mieli na tyle odwagi, że postanowili rozszyfrować Chrystusa. Stąd ich pytanie o Jego miejsce zamieszkania. Niewątpliwie mogły posypać się później inne pytania: co robisz, kim jesteś, z czego żyjesz, jaka jest twoja nauka? A Jezus zaprosił ich do siebie. Nie wiemy jak długo z Nim przebywali, co robili lub o czym rozmawiali. Zapewne miejsce pobytu Jezusa było równie zwyczajne i skromne, jak całe to wydarzenie, ale w tym, co uczniowie tam zobaczyli, musiała być obecna jakaś prawda i autentyzm, skoro spotkanie ich urzekło. Konsekwencją ich pobytu z Chrystusem było oświadczenie Andrzeja: "Znaleźliśmy Mesjasza" (J 1,41). Od tego momentu zaczęli zdobywać ludzi dla Jezusa, czego przykładem jest Piotr, którego przyprowadzili. Stali się uczniami Chrystusa, a potem Apostołami. Tak zrodziło się ich powołanie.

Stąd rodzi się pytanie: czym jest powołanie? To ludzka wola i działająca na nią Boża łaska. W świetle dzisiejszej Ewangelii tą "ludzką wolą", tym ludzkim elementem był Jan Chrzciciel, który im pokazał Jezusa - Mesjasza. Tą ludzką wolą z ich strony była chęć, a może zwykła ciekawość zobaczenia, jak Chrystus mieszka. Jezus wykorzystał to dotykając ich swoją łaską w sposób delikatny, ale skuteczny, bo porzucili wszystko i poszli za Nim. Tak więc powołanie jest łaską, o której nie wiemy, kiedy i skąd przychodzi, ale wiemy tyle, że jeśli przyjdzie, to działa cuda.

Powołanie jest także rezultatem naszych osobistych poszukiwań, naszej osobistej drogi, naszej refleksji nad sensem i celem życia ludzkiego. Często jest owocem naszego spotkania z Panem. Niekiedy bywa ciężko zapracowanym owocem, cenniejszym i piękniejszym, bo własnym. Zrodzonym* w chwilach wątpliwości, wahań i życiowych niepewności. Zdajemy sobie sprawę, że w tych momentach decydującą dla nas jest Jego pomoc. Ale bywa też tak, że Jezus przechodzi obok nas, mamy okazję, by się z Nim osobiście spotkać, a jednak brakuje nam odwagi, by pójść za Nim, by coś w swoim życiu zmienić. Brakuje nam zaufania. Módlmy się o powołanie!

ks. Mariusz Bagińsk Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 18 stycznia 2009

Wasze komentarze: s.Nikola: 23.02.2009, 09:19 Modlmy sie tez za powołanych o wierność, bo właśnie świadctwo śycia innych jest dobra akcja powołaniową Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Alfonsa Marii Liguoriego Litania do św. Alfonsa Marii Liguoriego Test wiedzy o św. Alfonsie Marii Liguorim Modlitwa do św. Piotra Fabera Modlitwa do bł. Aleksego Sobaszka Modlitwa nad mogiłami żołnierzy Powstania Warszawskiego Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna