Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Bogaty Kościół, ubogiego Chrystusa

Albowiem zawsze ubogich macie u siebie, lecz Mnie nie zawsze macie (Mt 26,11). Tymi słowami Chrystus odpowiedział na zarzut Judasza rzekomo zgorszonego tym, że jakaś kobieta wylała drogocenny olejek nardowy na stopy Jezusa.

Judaszowa propozycja: Przecież można było drogo to sprzedać i rozdać ubogim (Mt 26,9), chyba trafnie oddaje sposób myślenia tych, którzy i dzisiaj gorszą się złotymi naczyniami kościelnymi, haftowanymi szatami liturgicznymi, rzeźbionymi ołtarzami, artystycznie wykonanymi monstrancjami... Przecież one aż rażą, gdy czyta się Ewangelię pro- ponującą uczniom Jezusa sprzedanie wszystkiego i rozdanie ubogim. Czy nie trzeba uczynić tak z bogactwami, które posiada Kościół? Szczególnie w naszych czasach, gdy tylu ludzi żyje w ubóstwie. Czyżby słudzy Kościoła byli nieczuli, czyżby nie liczyli się z materialnymi potrzebami wiernych?

Jeżeli potraktować całą sprawę powierzchownie, postawione wyżej zarzuty wydają się słuszne. Jednak proponuję przyjrzeć się temu bliżej. W dokumentach liturgicznych dotyczących wystroju wnętrz, dekoracji kościołów i sporządzaniu naczyń oraz sprzętów potrzebnych do sprawowania kultu, jak refren powtarza się stwierdzenie, aby były one wykonane artystycznie i z mateńałów szlachetnych (OWDMR 289-292). Mało tego, istnieją specjalne przepisy Konferencji Episkopatu Polski dotyczące materiałów, które w naszym kraju uznaje się za szlachetne (wszelkiego rodzaju drogocenne kamienie, złoto, kość słoniowa, srebro, platyna, jedwab, złote nici itp.) Wykonywanie dzieł z takiech materiałów że na pierwszym miejscu ma służyć stoją potrzeby bliźnich, ukazywaniu wiernym piękna Boga i w ten sposób - przyczynić się do pobożnego zwrócenia dusz wiernych ku Stwórcy (KL 122). Tę funkcję doskonale widać na niedzielnej Mszy św. W świątyni spotykamy się z inną rzeczywistością. Inne szaty i wystrój wnętrza sprawiają, że szara codzienność oddala się od nas, my natomiast wchodzimy w swoisty czas i miejsce spotkania Boga z człowiekiem. W ciągu tygodnia nie spotykamy przecież kierowcy autobusu w ornacie ani nie pijemy herbaty lub kawy w złotych szklankach. Nasze stoły w domach nie są przyozdobione ornamentami i leży na nich jeden obrus, gdy natomiast zalecone jest, aby w kościele były trzy obrusy (współcześnie ten przepis bywa rzadko praktykowany). Sam więc wystrój pozwala na zauważenie odmienności miejsca i sposobu zachowania się. Ołtarz nie jest zwykłym meblem ani kościół budynkiem jak wszystkie inne w mieście, a sprzęty liturgiczne - artykułami gospodarstwa domowego. Służą one wyłącznie do oddawania czci Boskiemu Majestatowi. Nie można zatem tolerować w kościele bubla, atrapy, kiczu. II Sobór Watykański wyraźnie o tym przypomina: Kościół ze szczególną troską dbał o to, aby sprzęty liturgiczne godnie i pięknie uświetniały kult (KL 122). Wszystkie elementy czysto zewnętrzne mają ułatwiać nam modlitwę, skupienie i chwalenie Pana, przenosząc nas w rzeczywistość nadprzyrodzoną, którą przedmioty należące do kultu obrazują i symbolizują, jeżeli są ozdobne i pięknie wykonane (KL 122).

Omawiając kwestię bogactwa sprzętów kościelnych nie można też pominąć faktu znanego filozofii religii: człowiek od początku miał wewnętrzne poczucie i potrzebę ofiarowania Bogu tego, co posiada najcenniejszego (począwszy od samego siebie, a skończywszy na wytworach swych rąk). Zatem kultura i sztuka służą realizacji potrzeb religijnych. Z tego wynika też, że wszystkie dzieła wykonane przez człowieka mogą zostać użyte do kultu, byleby z należną czcią i szacunkiem służyły świątyniom i obrzędom świętym, tak aby mogły swój głos dołączyć do tego cudownego hymnu chwały, który w poprzednich wiekach najwięksi artyści wyśpiewali na cześć wiary katolickiej (KL 123).

Troska o potrzeby liturgii nie podważa zasady, że na pierwszym miejscu stoją potrzeby bliźnich. W duchu miłości należy wspomagać tych, którzy nie mają na chleb powszedni. W tradycję Kościoła głęboko wpisał się przykład świętego Wawrzyńca męczennika, który został zabity za to, że w odpowiedzi na polecenie oddania skarbów kościelnych przyprowadził do swoich prześladowców chorych i biedaków, mówiąc, że to jest największy skarb Kościoła. Dlatego też przedmioty liturgiczne nie mają mieć w sobie przepychu, ale powinny odznaczać się skromnością. OWDMR - Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego KL - Konstytucja o liturgii II Soboru Watykańskiego

kl. Marcin Pałancewicz SP
eSPe, nr 58


Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

św. Barbaraśw. Barbara

Modlitwa do św. BarbaryModlitwa do św. Barbary

Litania do św. BarbaryLitania do św. Barbary

Czy warto zabierać małe dzieci do kościoła, jeśli nie mogą się skupić i przeszkadzają rodzicom?Czy warto zabierać małe dzieci do kościoła, jeśli nie mogą się skupić i przeszkadzają rodzicom?

W godzinie ciszy klękamW godzinie ciszy klękam

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej