Irena Kwiatkowska

Urodzona w 1912 roku w Warszawie, po ukończeniu w 1935 roku Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej rozpoczęła pracę w kabarecie Cyrulik Warszawski. Występowała później w wielu teatrach w Warszawie i w całej Polsce. Po latach okupacji niemieckiej, działalności konspiracyjnej i krótkim pobycie w powojennym Krakowie wróciła do rodzinnej Warszawy i w 1948 roku zaangażowała się do Teatru Klasycznego. Od tego czasu rozpoczęła się jej wielka kariera w warszawskich teatrach (głównie komediowych i muzycznych), kabaretach, serialach telewizyjnych, programach radiowych i filmach. Jej żywiołem były role komediowe, które grała z wielkim zaangażowaniem, talentem, taktem, kulturą i miłością do publiczności. Pracowitość i dyscyplinę aktorską łączyła ze spontanicznością i wybitnym wyczuciem surrealistycznego humoru, rodem z wierszy jej mistrza Gałczyń-skiego, który dla niej stworzył postać Hermenegildy Kociubińskiej. Za kolejne kreacje została szybko zaakceptowana i pokochana przez publiczność. Sławę przyniosły jej następujące po sobie role teatralne, aż do występów w sędziwym wieku w ostatniej kreacji - w "Zielonej Gęsi" Gałczyńskiego w reżyserii Jarosława Kiliana w Teatrze Polskim. Pracę w teatrach artystka łączyła z występami w telewizji i na estradzie.

Przede wszystkim publiczność pokochała ją za postaci mamy Pawła w "Wojnie domowej" i kobiety pracującej w "Czterdziestolatku". Dodajmy do tego niezapomniane role w Kabarecie Starszych Panów, Szpak i Dudek oraz w radiowym "Podwieczorku przy mikrofonie". Z perspektywy czasu widać, że na tle współczesnego zalewu rozrywkowej tandety i prymitywizmu kreacje Kwiat-kowskiej to przejawy wspaniałej kultury i artystycznego kunsztu. Wielu jej przyjaciół i współpracowników podkreśla, że brak jej następczyń.

Irena Kwiatkowska była praktykującą katoliczką. Odważnie dawała świadectwo wierze poprzez codzienną modlitwę, odmawianie Różańca i słuchanie religijnych audycji w Radiu Maryja. W każdym wywiadzie wyrażała wiarę w Boga. Mimo wielkiej popularności i dowodów uznania była daleka od gwiazdorstwa. Do końca pozostała skromna i życzliwa ludziom. Wraz z jej odejściem kończy się cała epoka w historii polskiego teatru.

Mirosław Winiarczyk

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 20 marca 2011

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna