św. Otton z Bambergi

1 lipca - Wspomnienie liturgiczne św. Ottona, biskupa Bambergu (Bambergi), apostoła Pomorza Zachodniego, zwolennika reformy gregoriańskiej i monastycyzmu (zm. 30 czerwca 1139 w Bambergu).

Urodził się ok. 1061 w Szwabii, w szlacheckiej rodzinie. Kiedy został sierotą, przybył do Polski wraz Henrykiem, opatem würzburskim, który później został arcybiskupem gnieźnieńskim. Razem z bratem Fryderykiem prowadził szkołę, jednocześnie poznawał język polski, obyczaje panujące w naszym kraju i stosunki polityczne. Wkrótce, dzięki osobistym kontaktom, przyjęto ich na dwór Władysława Hermana, syna księcia Bolesława II.

Po raz drugi Otton przybył do Polski w 1088, na dwór księcia Władysława Hermana, aby uzgodnić warunki ożenku polskiego władcy z Judytą Salijską, siostrą cesarza niemieckiego Henryka IV. Ksiądz Otton został następnie kapelanem i powiernikiem księżnej Judyty.

W 1090 Otto powrócił do Niemiec. Został kapelanem i kanclerzem cesarza Henryka IV, który zlecił mu nadzorowanie budowy dwóch ważnych kościołów w Spirze. W 1102 otrzymał godność biskupa Bambergu.

Otto w swej skromności nie chciał przyjąć tej funkcji, ale papież Paschalis II potwierdził wybór. Były to lata walki pomiędzy Kościołem a Cesarstwem, z powodu inwestytur kościelnych i Otto znany ze swych talentów dyplomatycznych i pojednawczej postawy został wysłany, aby prowadzić rozmowy pokojowe z Rzymem. Podczas podróży do Włoch został uwięziony w dolinach tyrolskich przez wiernego poddanego cesarza, księcia Alberta. Aby go uwolnić, musiał interweniować książę Gwelf z Bawarii. Nieporozumienia pomiędzy papiestwem a cesarstwem trwały jeszcze za Henryka V, jednak biskup z Bambergu, choć suspendowany (1118), prowadził nadal misję mediacyjną i przyczynił się - poprzez korektę traktatu wormackiego - do pokoju w Niemczech.

Kiedy w 1121 książę Polski Bolesław Krzywousty rozciągnął swoją władzę nad Pomorzem Zachodnim aż po Szczecin, rozpoczęto chrystianizować pogańskich Pomorzan. Próbował ich nawracać Bernard Hiszpan, ale misja ta nie odniosła sukcesu. Książę Bolesław zwrócił się wtedy do biskupa Bambergu Ottona. Biskup pozytywnie odpowiedział na prośbę Bolesława i w 1124 wraz z 20 księżmi ze swojej diecezji opuścił Bamberg i przez Pragę oraz Niemczę przybył do Gniezna, aby w czerwcu znaleźć się na terenie Pomorza. Tu przebywał do lutego następnego roku. Znając język polski i polskie obyczaje, mając także wsparcie miejscowego księcia Warcisława, z powodzeniem głosił Ewangelię i udzielał chrztu wraz ze swoimi księżmi w wielu miastach, jak w Stargardzie, Pyrzycach, Kamieniu, Wolinie, Szczecinie, Lubinie, Kłodnie, Kołobrzegu, Szczecinie i Białogardzie. W Pyrzycach, za miastem, jest "źródło św. Ottona", gdzie według miejscowej tradycji, biskup z Bambergi w ciągu 20 dni osobiście ochrzcił 7000 osób (W. Zaleski).

W lutym 1125 zakończyła się wyprawa misyjna Ottona. Biskup powrócił do swojej diecezji, wiedząc jednak, że młode chrześcijaństwo na Pomorzu trzeba dalej umacniać i wspomagać je. W tym samym roku zmarł życzliwy dla Ottona cesarz Henryk V, a jego następcą został saski Lotar z Supplinburga. Nowy cesarz niemiecki najechał w 1227 Pomorze, co pozwoliło Warcisławowi uwolnić się spod władzy Bolesława Krzywoustego. Pomimo nieprzychylności Lotara i arcybiskupa magdeburskiego biskup Otton jeszcze raz wyruszył na Pomorze w 1228. Warunki pracy były obecnie trudniejsze niż podczas pierwszej wyprawy, autorytet duchowieństwa podważony, a pokój z Polską zerwany. Jednakże życzliwość Warcisława uczyniła pracę Ottona owocną. Pomimo chwilowego zagrożenia życia biskup z Bambergi osiągnął pełny posłuch wśród mieszkańców Uznamia i Szczecina. Prowadził z powodzeniem działalność misyjną w Dyminie, Wołogoszczy, Chockowie, Wolinie i Kamieniu. Nie udało się biskupowi dotrzeć na Rugię.

Podsumowując działalność misyjną biskupa Ottona należy podkreślić, że założył on na Pomorzu 14 ośrodków misyjno-duszpasterskich, wyposażył je w sprzęt liturgiczny, założył zręby nowej organizacji kościelnej, a na biskupa Wolina wyznaczył Wojciecha, kapelana Bolesława Krzywoustego. Wracając z drugiej wyprawy misyjnej biskup Otton zatrzymał się na kilka dni w Gnieźnie i tu doprowadził do pokoju między książętami: Warcisławem i Bolesławem Krzywoustym. Książę Warcisław uznał władzę Krzywoustego nad Pomorzem i złożył mu lenny hołd. Pokój między władcami tak bardzo był potrzebny młodemu chrześcijaństwu na Pomorzu, jego umacnianiu i rozwojowi.

Umarł 30 czerwca w 1139 w Bambergu i został pochowany w ukochanym przez siebie opactwie na Górze św. Michała pod Bambergiem (obecnie w granicach tego miasta). "Na jego grobie zapłonęły świece z wosku pomorskiego" (H. Fros). Ofiarował je w dowód wdzięczności książę pomorski Bogusław I, syn Warcisława.

Biskupa Ottona ogłoszono świętym w 1189. Obchód liturgiczny ku czci św. Ottona przypada na dzień 1 lipca i ma charakter wspomnienia dowolnego. Święty Otton jest patronem archidiecezji bamberskiej, berlińskiej i szczecińsko-kamieńskiej.

Czasami przedstawiany jest z psem; w Niemczech przyzywa się go przeciw wściekliźnie i gorączce. Innym razem widzimy go z modelem kościoła i lwem u stóp oraz ze strzałami w ręce. Według legendy święty biskup kazał je przetopić na gwoździe i użyć do budowy dachu kościoła klasztornego na Górze św. Michała (biogram oparto głównie na oprac. ks. Stanisława Hołodoka).

Patronat

Ciekawostki

• Apostoł Pomorza - jego misje z lat 1124-1128 doprowadziły do trwałej chrystianizacji Pomorza.
• Misjonarz dyplomata - prowadził ewangelizację pokojowo, z szacunkiem dla lokalnych zwyczajów, unikając przemocy.
• Fundator świątyń — konsekrował i zakładał liczne kościoły, m.in. w Wolinie, Kamieniu i Szczecinie.
• Przyjaciel Bolesława Krzywoustego - to właśnie książę Polski wysłał go na Pomorze jako najbardziej doświadczonego misjonarza.
• Biskup Bambergu - w swojej diecezji prowadził reformy, wspierał klasztory i rozwój życia duchowego.
• Człowiek ogromnego autorytetu - kronikarze podkreślali jego łagodność, cierpliwość i umiejętność zjednywania ludzi.
• Święty od razu po śmierci - kult Ottona rozwinął się natychmiast; jego grób w Bambergu szybko stał się miejscem pielgrzymek.

Modlitwa do św. Ottona z Bambergi

Modlitwa do św. Ottona z Bambergi

Zobacz więcej

Misja pomorska św. Ottona z Bambergu (1124) według jego Żywotu

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości św. Maksymilian Maria Kolbe Modlitwa do św. Maksymiliana Marii Kolbe Litania do św. Maksymiliana Marii Kolbe Maksymilian Kolbe oddał za niego życie. Kim był Franiszek Gajowniczek? Chrystusowe męczeństwo Maksymiliana Kolbego Wiersze o św. Maksymilianie Maria Kolbe Św. Maksymilian w oczach weterena niepokalanowskiego Tęsknota do nieba Św. Maksymilian Kolbe - prorok nowego dogmatu maryjnego De Profundis - Akt strzelisty ojca Maksymiliana Kolbego Święty Maksymilian - patron trudnych czasów Tekst homilii wygłoszonej przez papieża Jana Pawła II w trakcie kanonizacji Ojca Maksymiliana 17 lutego 1941 - Gestapo aresztowało o. Maksymiliana Kolbego oraz czterech innych ojców franciszkanów z Niepokalanowa Ostatni list o. Kolbego Szaleniec Niepokalanej Ojciec Kolbe i Jan Paweł II w historii XX wieku Test wiedzy o św. Maksymilianie Marii Kolbem

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna