Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Matka Nadziei

     Idź za głosem prawego serca. Taka nasunęła mi się myśl o nadziei. Wtedy krnąbrnym nieobca pokora, gburom tkliwość, zgorzkniałym radość, a zagubionym dobra, prosta droga.

     Ta, która została Matką Nadziei. Gdzie Jej szukać? Kim jest? Jak mieszka? Jakie prowadzi życie? Przywołajmy średniowieczny zapis. Pełen barw, światła, bezpośredniej radości.

     Tegodla, Gabryjele, idzi i doniesi tej dziewicy prawe nowiny niebieskie rady. Nadziesz ją, a ona w malutkiem domku bydlęcy, ale już króluje i panuje. w pałacoch niebieskich...

     Stało się, jednego dnia dziewica Maryja siedziała sama w swej łożnicy, robiący swą robotę, sukała złoto na jedwab i pawłoki a pawłokę tkała, a ine panny przed uliczką pospołu siedzieli (...) swe działo (...) Maryja sama zamknąwszy się w swej komorze robiła a miedzy tą robotą cztła księgi Izaijasza pro roka...

     Oto scena, w której jakby wszyscy biedni ludzie, ze wszystkich zakątków ziemi, i ze wszystkich czasów - wpatrują się, z zapartym tchem, czekając co odpowie Najświętsza Panienka aniołowi. Cudowny obraz nadziei dla całego rodzaju ludzkiego, dla ludzi tak bardzo zbolałych, pogrążonych w nieprzenikniętych ciemnościach, zatraceniach, beznadziei. Ten akt zawierzenia Maryi Miłosierdziu Bożemu niech będzie znowu opisany przez średniowiecznego pisarza.

     Kiedy wszedł k niej anjoł Gabryjel, pozdrowił ją i powiedział je wesele zbawienia wszego rodzaju człowieczego rzekąc: "Zdrowa bądź, miłości pełna, Bog z tobą, błogosławiona jeś miedzy niewiastami wszemi". Smierna dziewica kiedy jest to usłyszała, smęciła sie... lęknąwszy sie poczęła myślić, jakie by to wesele, pozdrowienia. Tedy anjoł rzekł k niej rzekąc: "Nie lękaj się Maryja, znalazłaś miłość u Boga. Oto poczniesz i porodzisz syna, tenci będzie wielki przed Bogiem, iże będzie wezwań syn wirzchniego i imię jego zdziejesz Jesus. Bog wszechmogący da jemu stolec ojca jego Dawidów i będzie królewać w domu Ja- kubowym na wieki". Maryja odpowiedziała: "Proszę ciebie, powiedz mi, jako sie to stanie a ja męża nigdy nie poznam, bom ofiarowała i ślubowała me dziewictwo i czystotę Bogu wszechmogącemu". Odpowiedział anjoł: "Duch Święty wstąpi w cię i ogarnie cie moc Boga wirzchniego, a tegodla co sie narodzi z ciebie, syn boży wezwań będzie. Owa ninie Elżbiota, twa ciotka, też poczęła syna w swej starości a temu już jest szósty miesiąc, iże u Boga nie będzie nigdy słowo niepodobno". Szczestna dziewica anijołowi rzekła: "Owom ja sługa boża, stani mi sie podług twego słowa ".

     Ten cudowny obraz Zwiastowania zaczerpnąłem z "Rozmyślania przemyskiego" (wydali: Felix Keller i Wacław Twardzik, Weiher - Freiburg, 1998). To cudo staro- polszczyzny. Pisałem o tym obszerniej w poprzednim felietonie. Teraz zaś niech mi będzie wolno wyrazić radosną wdzięczność panu Wacławowi Twardzikowi, wybitnemu znawcy staropolszczyzny, który tak genialnie "odczytał" na nowo ten dawny zapis, że my współcześni możemy sycić się tą piękną staropolszczyzną "Rozmyślania przemyskiego", odkrywać skarby wiary i mowy naszych przodków.

Leszek Aleksander Moczulski

Kwartalnik Katolicki

nr 50

   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej