Wspomnienie sapera spod Monte Cassino

Dojechaliśmy samochodem bez świateł, potem kilometr marszu i wreszcie przedpole.

Wykrywacz min zawiódł. Szedłem za wykrywaczem. Bagnety na karabinach, szukające po omacku min, zawiodły, aż doszliśmy do rzeki. I tu dopiero pierwszy wybuch. Gdy postanowiłem skręcić wzdłuż rzeki w prawo, saper z lewej strony nadepnął na minę.

Zatrzymałem wszystkich w miejscu i pochylony, z bagnetem w ręku, szukając, szedłem powoli w kierunku rannego. Miał urwaną nogę poniżej kolana. Obwiązałem ranę i ścisnąłem bandażem powyżej kolana. Okazało się wtedy, że nie za rzeką, jak nas informowano, lecz tu gdzie staliśmy i gdzie szliśmy przez 20 minut (odległość 150 m.) było pole minowe.

Czyżby pod kablem telefonicznym, który kładliśmy idąc w kierunku rzeki nie było min? Jakiego rodzaju miny? Ani wykrywacz ani bagnet nie zdradził ich obecności. Dopiero zboczenie z trasy... Nie, to coś niesamowitego!

Niosąc we dwójkę rannego usłyszałem drugi wybuch. To żołnierz stojący o krok od kabla nadepnął na minę. Na dobitkę obrzucono nas pociskami, prawdopodobnie moździerzowymi. Zabandażowałem drugiemu nogę w podobny sposób jak i pierwszemu. Czyniłem to po raz pierwszy w życiu. Trzeci żołnierz stracił oko. Posłałem go do grupy saperów, torujących nową drogę, z prośbą o pomoc, mówiąc: Trzymaj się kabla. Pozostało nas dwóch. Nosze był. potrzebne. Ranni krzyczeli z bólu, gdy próbowaliśmy nieść ich na ramionach. Wtedy to siedząc przy rannych, którzy prosili o wodę wśród zapachu trupów z poprzedniego ataku usłyszałem śpiew słowików. Wyjąłem różaniec z kieszeni i chciałem się modlić, ale jakoś nie mogłem się na modlitwę zdobyć w tych warunkach. Przeszkadzała mi w modlitwie myśl, jakby tych rannych znieść na dół. Zwróciłem się wtedy do Matki Najświętszej i obiecałem Jej, że ogłoszę w "Rycerzu Niepokalanej", gdy pomoże nam znieść rannych z pola minowego i przeprowadzi szczęśliwie posłańca o pomoc i nas przez pole minowe. Obiecałem wtedy również, że wywdzięczając się za tę wielką łaskę dołożę wszelkich starań, ażeby wychować troje moich dzieci w wieku 6, 7 i 8 lat na wielbicieli Maryi. Zostawiłem je z żoną na Węgrzech udając się sam do Syrii, do tworzącej się Brygady Kopańskiego.

I pomoc rzeczywiści nadeszła. Przyszedł starszy saper podchorąży i starszy saper ranny w oko. We czwórkę, niosąc rannych jednego po drugim doszliśmy do równoległej do rzeki Rapido drogi. Udeptaliśmy ścieżkę na leżącym kablu niosąc jednego rannego, a potem wróciliśmy po drugiego. Następnej nocy na tym samym kablu dwóch innych saperów stanęło na miny. Bandażowałem ich sam i ściągnąłem do tyłu, do rowu, gdzie czekała reszta patrolu.

Wtedy to uprzytomniłem sobie, że muszą to być miny, o których istnieniu wywiad nie zdążył nas powiadomić. Były tó miny w formie pudełek z drzewa, zaopatrzonych w materiał wybuchowy i zapalnik. W ciągu najbliższych nocy wydobyto około 100 takich min, wytyczono drogę, zbudowano most na rzece, który miał być używany tylko w nocy. Droga z prawej strony rzeki była pod ciągłym obstrzałem, dlatego nie korzystano z niej w czasie natarcia. Byłem chyba jednym z pierwszych, który po zakończonej wojnie wysłał podziękowanie do Niepokalanowa. Nie zostało ono jednak wydrukowane, gdyż zlikwidowanego wpierw przez Niemców "Rycerza" zabroniono po wojnie wydawać dalej w Polsce.

T. C. WŁODARCZYK Ostatnia aktualizacja: 11.04.2025 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna