Stary okręt - Adonai.pl

Dwie burty były prawie zupełnie zniszczone, rufa zaś miała tak dużą i okrągłą dziurę, że na pierwszy rzut oka mogła wydawać się iluminatorem; dziób okrętu zachował jeszcze kształt kobiecej głowy o rozwianych włosach. Jego kształt i konstrukcja świadczyły o umiejętności żeglowania i odwadze starożytnych ludzi. Sam okręt natomiast nigdy "nie zaakceptował)) pozostawania w bezczynności na dnie niebieskich wód.

Obserwując uważniej jeden kąt tego, co kiedyś musiało być ładownią, można było zobaczyć śpiącą, piękną Solę o spłaszczonym ciele, która uciekła przed żarłocznością ryb o wiele większych od siebie, dzięki umiejętności przybierania barw dna.

Tego właśnie dnia już zasypiała, gdy usłyszała wołanie: - Ratunku, ratunku!

Wołała tak ładna rybka, Bojownik Syjamski, o żywych kolorach niebieskich, fioletowych i czerwonych, która przyciągnęła uwagę Okularnika. Na szczęście Sola zakryła małą rybkę i napastnik, nie widząc jej, zatrzymał się, by porozmawiać z rozgwiazdami.

- Postanowili zrobić zapasy wodorostów, aleja się zmęczyłam. Chciałam trochę pokręcić się wokoło i zgubiłam się. Ale ty mieszkasz tutaj? Jaki dziwny jest twój dom!

- Jest to bardzo, bardzo wielka łódź, jaką ludzie skonstruowali, aby mogła utrzymywać się na wodzie i służyć do pływania na morzu.

- To jest długa historia. Płaszczka powiedziała mi, że dziadek jej dziadka, przed wielu laty usłyszał straszny huk, a zaraz potem zobaczył dwie żelazne kule, szybko nadlatujące, następnie tonący okręt, o pięknych żaglach i wielkim rozdarciu na swym kadłubie.

- Widzisz... Płaszczka nie zdołała mi więcej nic powiedzieć, gdyż zbliżał się rekin i musiałyśmy uciekać w pośpiechu. Wiem tylko, że ten statek jest dla mnie bardzo wygodny, choć popsuty, gdyż chroni mnie przed niebezpieczeństwem. Przed kilku dniami ta stara drewniana ściana uratowała mi życie.

- Bojowniku, jesteś naprawdę niecierpliwy. Pozwól mi dokończyć, a zrozumiesz.

- A więc mówiłam... tak o moim życiu! Obserwowałam Ślimaka, który przenosił swój domek w kierunku pewnej Meduzy, gdy nagle zauważyłam Trygona, który skierował na mnie swój trujący kolec. Zdążyłam jedynie dopłynąć za ścianę, a on nie mogąc wyhamować, wpakował swój kolec w drewno. Było rzeczywiście zabawne obserwować, jak ruszał płetwą. Udało mu się uwolnić dzięki rybie, która się nazywa Piła.

- Można pęknąć ze śmiechu, szkoda, że nie widziałam tej sceny! Ale mieszkasz tu sama?

- Przez pewien czas sądziłam, że jestem sama, tymczasem pewnego wieczoru przybył tu Dorsz i mnie zawołał. Przypominam sobie jeszcze jego szczęśliwy wyraz pyszczka. Musiałam szybko popłynąć za nim, a potem... zobaczyłam wśród muszli i korali panią Dorszową, w otoczeniu ogromnej liczby jajek. Wierz mi, narodziny rybek trwały bardzo długo! I tak nasza rodzina powiększyła się. Jest nas tu wielu mieszkańców i wszyscy bardzo się kochamy. Jak widzisz jest tutaj dość miejsca dla wszystkich.

- To prawda! - powiedział Bojownik Syjamski. Dzisiaj i ja znalazłem tu schronienie. Popłynę powiedzieć o tym moim rodzicom.

Flora Bresciani Nicassio Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny