Bajka o gołąbkach chytruskach

Na dachu starej kamienicy mieszkały gołąbki. Codziennie rano wylatywały na podwórze, gdzie mała dziewczynka Zosia sypała im okruszki. Pewnego pięknego poranka zleciały jak zwykle na śniadanie. Nagle do grona gołębi dołączył mały wróbelek. Zaczął dziobać rozsypane okruchy chleba, gdy to zobaczyły gołębie, furknęły na wróbelka. - Przepraszam, jestem głodny. Nie zjem wszystkiego - powiedział wróbelek. Gdy Zosia zobaczyła, że gołębie próbują przegonić małego wróbelka powiedziała: - Jak wam nie wstyd! Wróbelek jest głodny, a wy nie chcecie się podzielić. To nie tylko wasze podwórko. Ale ptaki nie słuchały dziewczynki i przegoniły wróbelka. Nazajutrz rano, gołębie jak co dzień czekały na okruchy. Czekały i czekały, ale Zosi nie było. Zbliżało się już południe, a dziewczynki ciągle nie było z okruszkami. - Wiecie co! - krzyknął jeden z gołąbków. - Idę do Zosi po okruszki. Podfrunął do okienka i lekko stukał dziobem. Zosia otworzyła okno. - Dlaczego nie przyszłaś dzisiaj rano i nie rozsypałaś okruszków? - Dlaczego? - zdziwiła się Zosia. - Nie będę karmiła egoistów. Jak mogliście przegonić małego, bezbronnego wróbelka. - Znajdziemy wróbelka i przeprosimy go. Czy przebaczysz nam i nadal będziesz dawała okruchy? - Tak. Ale pamiętajcie, że nie wolno być egoistami. Trzeba umieć dzielić się tym, co się ma. Od tej pory gołąbki zawsze dzieliły się jedzeniem nie tylko z wróbelkiem. Kasia SZAŁAGA Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Kamila de Lellis Litania do św. Kamila de Lellis Modlitwa do Świętego Kamila za chorych Modlitwa do św. Franciszka Solano Modlitwa do bł. Jakuba de Voragine Modlitwa do bł. Angeliny Marsciano Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt