Dzisiejsza buza - Przepis

Był rok 1913. Na Bałkanach trwała wojna. Do Białegostoku przybyli Macedończycy. Dosłownie kilku mężczyzn. Uciekali przez wojenną pożogą, wędrowali za chlebem. Szukając źródła dochodu, zaczęli produkować buzę. Białostoczanie z miejsca oszaleli na jej punkcie.

- Buza to tradycyjny napój, popularny na Bałkanach czy w Turcji - tłumaczy Andrzej Lechowski, dyrektor Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. Tam wyrabiana jest głównie z kukurydzy. U nas przybysze zaczęli robić ją z kaszy jaglanej. Tak powstał niepowtarzalny napój. - Receptura jest dosyć prosta. Sekret tkwi w proporcjach. Rozgotowuje się kaszę jaglaną, dodaje cukru, drożdży. Powstaje zawiesisty biało-szarawy napój. Doprowadza się go do lekkiej fermentacji. I gotowe - mówi Andrzej Lechowski. - Napój nie jest klarowny. Smak ma słodkawo-kwaskowaty, a przy tym jest bardzo mocno gazowany. Tradycyjnie podaje się go z chałwą.

- Kawę pije się w kawiarniach, a buzę w buznach - dodaje Andrzej Lechowski. W dwudziestoleciu międzywojennym w Białymstoku funkcjonowało aż pięć takich lokali, o nazwach tak wdzięcznych jak Bałkan czy Orient. Wszystkie w samym centrum miasta. Nie sprzedawano w nich alkoholu, były oazami spokoju. Bardzo elegancko wyposażone w marmurowe stoliki i stylowe krzesła, klimatem przypominały raczej cukiernie czy pijalnie czekolady. Później zresztą poszerzono ich asortyment również o kawę i ciastka. Były oblegane przez młodzież gimnazjalną. Zawrotna kariera "buzowników", o których Biaiostoczanie mówili "nasze Ma- kedońce", trwała do wojny. Kiedy w 1941 r. po raz drugi wkroczyli tutaj Niemcy, przybysze z Bałkanów wrócili do ojczyzny.

- Po wojnie buza nadal była bardzo popularna. Ludzie robili ją w domach. Produkcję zaczął lokalny przemysł spożywczy. Pojawiła się w sklepach. Wyparły ją dopiero wody gazowane, oranżady czy lemoniady - mówi Andrzej Lechowski.

Od paru lat zainteresowanie buzą powraca. - W paru miejscach w Białymstoku można jej spróbować, ale często są to już wariacje na temat buzy. Niektórzy wrzucają do niej rodzynki, cytryny, kostki lodu - zaznacza dyrektor Muzeum Podlaskiego, nie kryjąc, że budzi to u niego mieszane uczucia. Mnie taka nieortodoksyjna wersja nawet smakowała.

Składniki: 100 g suchej kaszy jaglanej

2l wody

160 g cukru

3 cytryny

2-3 g świeżych drożdży

pół szklanki rodzynek

Sposób przygotowania: Ugotować kaszę jaglaną, odcedzić i rozetrzeć blenderem na gładką masę. Zagotować 2 I wody z cukrem, dodać kaszę i sok wyciśnięty z 3 cytryn. Zawiesinę odcedzić przez gęste sitko. Poczekać aż ostygnie, odlać pół szklanki i rozpuścić drożdże. Odczekać kwadrans aż drożdże zaczną pączkować i dolać do reszty płynu. Buzę przelać do butelek lub słoików. Szczelnie zamknąć. Trzymać 24 godziny w temperaturze pokojowej, następnie wstawić do lodówki. Napój nadaje się do spożycia przez 2-3 kolejne dni. Buzę podawać mocno schłodzoną. Koniecznie z chałwą!

Sylwia Gawrysiak Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, nr 668 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna