Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Małe dziecko i pies w domu. Jak się zachować?

Prawdą jest, że pies to "przyjaciel" człowieka. Jednak pod żadnym pozorem nie powinniśmy zostawiać małego dziecka samego z psem.

Małe dziecko i pies w domu. Na co uważać?

Uwaga pies

Znajomość z psem może różnie się kończyć, co wcale nie znaczy, że nie jest on wielkim "przyjacielem" człowieka. Dziecko w różny sposób może okazać psu swoją miłość, a on tego wyznania może nie zrozumieć lub zrozumieć opacznie. Nawet mając w domu najwierniejszego i najspokojniejszego czworonoga warto trochę bardziej przypatrzeć się, w jaki sposób tę "przyjaźń" traktuje dziecko. Sama miałam najwspanialszego psa na świecie, który był bardzo wierny i łagodny, ale kiedyś wpadłam na pomysł głupiej zabawy i dostałam za swoje. Pies zapomniał na chwilę, jaką rolę narzucili mu ludzie i odezwały się w nim dzikie instynkty: rzucił się na mnie i ugryzł w oko. Na szczęście do zwierzaka szybko dotarło co zrobił i wycofał się, więc ugryzienie nie było głębokie, chociaż mogło skończyć się o wiele gorzej. Nigdy nie wiemy, gdzie jest granica tolerancji u zwierzęcia. Często zapominamy o tym, że pies jest tylko zwierzęciem, w którym drzemią instynkty walki, obrony terytorium, itp.

Lęk przed psem

Małe dzieci uwielbiają psy; brak im jeszcze wyobraźni, więc nie traktują ich jako zagrożenia. Półtoraroczny maluch bez oporu wsadzi rękę w pysk nieznajomego psa i wyjmie mu kawałek parówki, chcąc ją zjeść. Oczywiście taka zabawa jest dość niebezpieczna, nawet jeśli właściciel psa zapewni nas, że zwierzak uwielbia dzieci. W wieku 4 lat i później może pojawić się nieuzasadniony lęk przed psami. Ten lęk ma zazwyczaj charakter przejściowy. Najłatwiej go przezwyciężyć organizując dziecku tyle rozmaitych doświadczeń z psami, ile jest ono w stanie zaakceptować. Np. dziecko boi się tylko dużych psów, zupełnie dobrze znosząc małe pieski i szczeniaki. Bywa, że samo umie podejść do psa, boi się natomiast, gdy on podchodzi do niego. Czasami lęk jest mniejszy, jeśli rodzice trzymają psa na smyczy, albo gdy dodają dziecku otuchy, trzymając je za rękę. Nie należy jednak zmuszać małego dziecka do głaskania psa, jeżeli samo nie przejawia do tego ochoty.

Psia natura

Jeżeli dziecko ma w domu psa, łatwo może ulec złudzeniu, że inne też będą przyjazne, życzliwe i cierpliwe. Nie należy straszyć dziecka psem, ale trzeba mu uświadomić od najmłodszych lat, że każdy pies czasem gryzie. Nawet próba pogłaskania może źle się skończyć, jeśli najpierw nie da się psu powąchać ręki, i to z zaciśniętymi palcami. Jeżeli głaskać, to najpierw najlepiej pod brodą, a nie po głowie. Na szczęście pies nie gryzie od razu, tylko najpierw wysyła różne sygnały ostrzegawcze. To tzw. psia mowa ciała. Lepiej mieć się na baczności, gdy pies stoi nieruchomo na szeroko rozstawionych łapach, wpatruje się uporczywie, ma zjeżoną sierść, wyprostowany sztywny ogon i postawione uszy lub szczerzy zęby, warczy i szczeka. Zwierzę może zaatakować, gdy czuje się atakowane, gdy ktoś je drażni, patrzy prosto w oczy lub przerwie posiłek albo nagle przytuli. Trzeba także uważać, aby nie naruszyć granic tego, co pies uważa za swoje terytorium. Ugryzie, kiedy jest chory i coś go boli, gdy człowiek wykonuje gwałtowne ruchy, wymachuje rękami, biegnie - rozbudza to w nim instynkt łowczy.

Dobrze by było nauczyć starsze dziecko najważniejszych zasad postępowania wobec psa. Np. zachowania spokoju i prostej zasady nie uciekania, choćby zwierzę biegło wielkimi susami. Nie należy odwracać się tyłem do psa, ale też nie patrzeć mu w oczy. Nie wymachiwać rękami, nie próbować kopnąć ani uderzyć. Psa to nie odstraszy, a przeciwnie, może bardziej rozdrażnić. Najlepiej przyjąć pozycję "drzewka": stać nieruchomo, stopy blisko siebie, łokcie przyciśnięte do piersi, dłonie na szyi. Można mówić do psa spokojnym, cichym głosem: "dobry pies", "do domu", "siad". Jeżeli pies podejdzie, aby nas obwąchać, należy pozwolić mu na to, bowiem najprawdopodobniej na tym poprzestanie. Stać, dopóki pies się nie wycofa. Potem można powoli odejść.

 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej