Sąsiad radością

Jednym z najpiękniejszych świadectw zakorzenienia naszych polskich tradycji w chrześcijaństwie jest powiedzenie: "Gość w dom, Bóg w dom". Jest ono najwłaściwszą wykładnią stosunków towarzyskich. Jeszcze nie tak dawno domy polskie, zwłaszcza te na wsi, były domami otwartymi. W każdej chwili mile witany był w ich progach gość, nawet nieznajomy. Ze szczególną serdecznością domy te otwierały się na ludzi bliskich: sąsiadów, dalszą rodzinę, przyjaciół. W wielu dawnych polskich domach celebrowano przyjmowanie gości, kultywowano staropolski obyczaj wspólnego zasiadania przy stole, podkreślając w ten sposób rangę tych kontaktów i budując typowo polską kulturę bycia z bliźnimi. Dziś dominuje w naszym kraju "dom zamknięty", dom-twierdza, otoczony murem lub parkanem, nieufnie zerkający na drogę, ze szczelnie zasłoniętymi oknami, wyposażony w alarmy i nowoczesne zamki. Mieszkańcy tych domów nie czekają na niespodziewanych gości, często nie potrafią cieszyć się spontanicznymi odwiedzinami. Wspólnotę najbliższych, która dawniej otaczała domy, w wielu wypadkach zastąpiła telewizja i przymusowe "grupy integracyjne", w ramach których nowoczesne firmy wysyłają swoich pracowników - bez rodziny! - daleko od domów, by się ze sobą "zaprzyjaźnili". Ma to podnosić wydajność pracy. Ten nakazowo-rozdzielczy system nie jest jednak w stanie człowiekowi zapewnić prawdziwie ludzkich, bogatych, a zarazem ciepłych relacji z innymi, opartych na zaufaniu, długoletniej zażyłości, dzieleniu się dobrami duchowymi i doczesnymi, budowanych cierpliwie i przechodzących czasem z pokolenia na pokolenie, sprawdzających się w trudnych okolicznościach. Krajobraz z sąsiadem Szczególne miejsce w naszej tradycji kulturowej zawsze przypadało więzom sąsiedzkim. I nadal - mimo zmieniających się warunków cywilizacyjnych - pozostają one w najlepszej kondycji. Sąsiad to ktoś ważny nie tylko ze względu na kwestie pomocy, ochrony czy bezpieczeństwa, ale dlatego, że "przypada nam" on niejako mocą wyroków Bożych. Nie mamy wpływu na sąsiedztwo, zwykle nie możemy go sobie wybrać, istnieje zatem jakiś opatrznościowy plan w tym, czyj emu życiu, chcąc nie chcąc, towarzyszymy. Dlatego sąsiadów warto szanować, warto poświęcać im choć trochę uwagi i znaleźć czas na bliższe poznanie się. Nic nie da się porównać z tą więzią, opartą na borykaniu się z tymi samymi trudnościami życia, przynależności do tej samej parafii, obserwowaniu, jak rośnie i zmienia się nowe pokolenie i odchodzi starsze. W taki sposób ruchem samochodowym czy zagrożeniami zdrowotnymi, wynikającymi z zanieczyszczenia środowiska naturalnego. Aktywna postawa w zacieśnianiu kontaktów z ludźmi, dla nas nieprzypadkowymi, dowodzi dalekowzroczności i przynosi pomyślne skutki dla dobra całej rodziny. Zastawiony stół to przecież tylko pretekst, by miło porozmawiać, dyskretny sygnał, że osoby, które zaprosiliśmy, nie są nam obojętne, czekaliśmy na nie, przygotowywaliśmy się na ich przyjście. Powinniśmy w świadomy sposób te relacje sąsiedzkie pielęgnować, by mieć poczucie pewności i bezpieczeństwa tam, gdzie jesteśmy "u siebie": we własnym domu, w swojej miejscowości, w "małej ojczyźnie" i w kraju rodzinnym. A wszystko po to, by prawdziwym bratem i przyjacielem na dobre i złe, był nasz bliźni, sąsiad, który nas zna i którego my znamy, nie zaś pan zapowiadający pogodę z telewizyjnego okienka czy szef z pracy, "z którym tak dobrze rozmawia się na Karaibach przy piwie"... Modlitwa do sąsiada Modlitwa za sąsiadów EWA POLAK-PAŁKIEWICZ Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Nowenna do św. Józefa - dzień 1 Modlitwa do św. Symplicjusza Modlitwa do św. Makarego 40 męczenników z Sebasty Modlitwa do Czterdziestu Męczenników z Sebasty Przebaczenie bez granic (Mt 18,21-35) Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt