Twarzą w twarz - Eucharystia

Mój świętej pamięci ojciec chrzestny powiedział kiedyś: "Jeśli można w Kościele przestawić ołtarz, to można zmienić wszystko". Rozmawiałem z chrzestnym, że w Kościele, są rzeczy "nieprzestawialne" np. Pismo Święte i dogmaty, są rzeczy dyskutowane, rozwijane aż się staną "nieprzestawialne" i są takie, które pochodzą z ludzkiego ustanowienia, ze związków z kulturą i te zawsze będą przestawiane. Z drugiej jednak strony rozumiem opory osób, które odczuwają niechęć do zmian i reform w Kościele. Chcą one w liturgii i przepowiadaniu znaleźć odbicie wieczności i niezmienności Boga. I ja też - choć zamierzam być posłuszny Kościołowi - patrzyłbym niechętnie na kolejne, nowe przestawianie ołtarzy. Przyznaję jednak, że Pańska myśl o zgodności form liturgicznych i wnętrza jest interesująca.

Co do ustawienia ołtarza: może obie formy są dobre? Powoływanie się na argumenty historyczne wcale nie upraszcza sprawy. Bo do czego się odwołać? Podczas ostatniej wieczerzy i na Golgocie - co stanowi fundament Mszy świętej - uczniowie byli zwróceni do Jezusa twarzą w twarz. Tak jak my dzisiaj. Kiedy sprawowano liturgie nie w katakumbach czy domach, ale w pierwszych bazylikach, to prezbiterzy siedzieli w prezbiterium - a pomiędzy nimi i pozostałymi uczestnikami liturgii stał ołtarz. Tak jak dzisiaj. Nie wiemy jednak, po której stronie tegoż ołtarza stawał celebrans uosabiający Chrystusa, kiedy sprawował Najświętszą Ofiarę. Przez wiele wieków kapłan stał odwrócony do ludu Bożego. Ale jakby nie patrzeć, uczestnicy liturgii nigdy "nie modlą śię do siebie", zawsze są zwróceni ku Bogu. Wyjątkiem jest moment przekazania znaku pokoju.

Osobiście nie dostrzegam istotnej różnicy, kiedy przyjdzie mi sprawować liturgię tyłem czy przodem do ludu. Tak bywa np. na Jasnej Górze. Bliskie jest mi myślenie Jana Pawła II, który troszczył się nie tyle o kolejne reformy liturgii, ile o duszpasterstwo liturgiczne pogłębiające nasze uczestnictwo w sakramentach. Chciałbym uczestniczyć w liturgii z miłością i adoracją. I doświadczać owoców Eucharystii, a przede wszystkim łaski życia wiecznego.

ks. Marek Kruszewski Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 7 marca 2010 Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości św. Maksymilian Maria Kolbe Modlitwa do św. Maksymiliana Marii Kolbe Litania do św. Maksymiliana Marii Kolbe Maksymilian Kolbe oddał za niego życie. Kim był Franiszek Gajowniczek? Chrystusowe męczeństwo Maksymiliana Kolbego Wiersze o św. Maksymilianie Maria Kolbe Św. Maksymilian w oczach weterena niepokalanowskiego Tęsknota do nieba Św. Maksymilian Kolbe - prorok nowego dogmatu maryjnego De Profundis - Akt strzelisty ojca Maksymiliana Kolbego Święty Maksymilian - patron trudnych czasów Tekst homilii wygłoszonej przez papieża Jana Pawła II w trakcie kanonizacji Ojca Maksymiliana 17 lutego 1941 - Gestapo aresztowało o. Maksymiliana Kolbego oraz czterech innych ojców franciszkanów z Niepokalanowa Ostatni list o. Kolbego Szaleniec Niepokalanej Ojciec Kolbe i Jan Paweł II w historii XX wieku Test wiedzy o św. Maksymilianie Marii Kolbem Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna