Aż do śmierci - Sakrament małżeństwa

Autor natchniony przekazuje, że małżeństwo nie jest instytucją tylko ludzką. Bóg stworzył człowieka z miłości i powołał go do miłości. Jest to najważniejsze i wrodzone powołanie każdej osoby. Bóg stworzył mężczyznę i stawia przy nim kobietę jako równą i najbliższą mu istotę /Rdz 2,23/. Od początku zostali "skierowani ku sobie", a ich wzajemny pociąg jest darem Stwórcy. On jest też Twórcą samego małżeństwa. Dlatego powołanie do niego jest wpisane w biologię i psychologię kobiety i mężczyzny. Ich miłość i bliskość w ocenie Boga są bardzo dobre. Są wezwani do tego, aby byli płodni. Pomysł Stwórcy zakłada przy tym ich nienaruszalną wspólnotę życia /Rdz 2,24; Mt 19,4-6/.

Niestety, i małżeństwa nie ominęły skutki grzechu pierworodnego. Katechizm uczy, że odtąd ten związek jest stale zagrożony "niezgodą, duchem panowania, niewiernością, zazdrością i konfliktami" /KKK 1606/. Projekt Stwórcy przetrwał. Jest jednak bardzo zakłócony przez grzech. Aby przywrócić jego konstrukcję, ludzie potrzebują pomocy "z góry". Nazywa się ją Łaską Bożą. Bez niej kobieta i mężczyzna wydani są na pastwę swoich emocji, instynktu i egoizmu.

Stary Testament pokazuje, że świadomość wartości wierności i monogamicznego małżeństwa narastała powoli. "Wprawdzie poligamia patriarchów i królów nie jest jeszcze wyraźnie odrzucona, ale Prawo Mojżesza zmierza do ochrony kobiety przed samowolą panowania mężczyzny" /KKK 1610/. Zaś izraelscy prorocy cierpliwie kształtowali świadomość swoich rodaków, aby zrozumieli i przyjęli zasady nierozerwalności małżeństwa.

Natomiast Jezus, który pierwszy publiczny cud uczynił w czasie uczty weselnej /J 2,1-11/, podniósł małżeństwo między ochrzczonymi do godności sakramentu. Odtąd oznacza ono laskę i jej udziela. Jezus przypomina o pierwotnym ideale szczęścia i uzdalnia do takiej miłości. Małżonkowie są szafarzami Jego łaski i samą materią sakramentu małżeństwa, tak jak chleb i wino są materią Eucharystii.

Nowy Testament charakteryzuje małżeństwo jako związek jednej kobiety i jednego mężczyzny, którzy troszczą się o swoje zbawienie; nierozerwalny, otwarty na przekazywanie życia. Jeżeli powoli wzrastała świadomość równości płci, to jednak od samego początku Biblia przyjmuje różnicę płci w małżeństwie jako oczywistą. I jednoznacznie potępia związki i fizyczną aktywność homoseksualną /Rz 19,7; Kpł 18,22; 20,13; 1Kor 6,9; Rz 1,26-27; 1Tm 1,9-11/.

ks. Jan Sawicki Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 11 lipca 2010 Wasze komentarze: marika: 16.03.2012, 14:50 z objawien dusz w czyscu cierpiacych marii simmie wynika ze my mamy wielbic boga po smierci i kazde z malzonkow jest na innym etapie rozwoju wiec kazde z nas ma inne lekcje po smierci.my nie bedzieemy skupieni na sobie tylko wielbieniu boga cala wiecznosc.nie bedziemy potrzebowali do tego milosci ziemskiej,ktora jest nieistotna tam, a wspolnie razem bedziemy wszyscy kochali nasza wielka milosc jaka jest bog..pozdrawiam.. Mateusz: 21.12.2010, 22:10 Zastanawia mnie pewna rzecz. Co dzieje się z duszami ludzkimi, które związały się węzłem małżeńskim i połączyła ich miłość, po śmierci? (1) Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna