Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Panie, znalazłem Cię, a Tyś włożył we mnie zarodek nie śmierci, ale światła

Nawrócenie Pawła Claudela

25 grudnia 1886 roku doszło nawrócenia się Pawła Claudela (1868-1955), wielkiego poety, dramaturga i dyplomaty. W czasie studiów w Paryżu, pod wpływem lektury powieści Zoli, sztuki areligijnej i modnego wtedy antyklerykalizmu, stracił wiarę. Odzyskał ją na Boże Narodzenie 1886 r. W poszukiwaniu emocji literackich zaszedł do paryskiej katedry Notre-Dame podczas Nieszporów. Słysząc śpiew Magnificat doznał olśnienia. Pomyślał: "Jakże szczęśliwy jest lud, który wierzy? - A gdyby to było prawdziwe? - Tak, to prawdziwe. Bóg istnieje, jest tam, jest kimś, jest bytem osobowym, tak jak ja! On mnie kocha, On mnie woła". Rozpłakał się, a śpiew kolędy Adeste fideles spotęgował jego wzruszenie.

Napisze potem w roku 1913: "Uwierzyłem z taką siłą przyzwolenia, z takim podniesieniem całego mego bytu, z taką pewnością, z takim brakiem wątpliwości, że potem nie zdołały naruszyć mojej wiary ani książki, ani rozumowania, ani losy burzliwego życia". Objawienie Bożonarodzeniowe stało się dlań wyzwoleniem ducha i uświadomieniem sobie sensu życia, a to zadecydowało o jego wielkiej aktywności. Tłumaczył, że wolność, którą Bóg obdarza, "jest tysiąc razy bardziej wymagająca niż przymus". W Magnificat napisał: "Panie, znalazłem Cię, a Tyś włożył we mnie zarodek nie śmierci, ale światła". Wdzięczny był Kościołowi, który uważał za "uwieńczenie ludzkości, jak ludzkość jest uwieńczeniem natury".

Ubogacony wiarą stał się jej żarliwym apostołem - przez przykład życia, korespondencję i twórczość literacką. Andrzej Gide był pod wrażeniem radości Claudela. Wyznał w roku 1910: "Nic nie jest bardziej zaraźliwe niż smutek, ale nic bardziej nie przekonuje niż radość. Przykład radości Claudela jest dla wielu z nas czymś bardzo wzruszającym". Z Chin Claudel pisał w roku 1907 do młodego literata Jakuba Riviere: "Bądź moim bratem, bądź ze mną. Przyjdź do Boga, który cię woła. Wiem, że to chwila strasznej udręki, ale trzeba to uczynić... Nie wierz tym, którzy ci będą mówić, że młodość jest dla zabawy; młodość nie jest dla przyjemności, ale dla heroizmu. "Odwagi, Jam zwyciężył świat". Nie wierz, że pomniejszysz się; przeciwnie, cudownie się powiększysz... Ujrzysz już nie tylko ubóstwo, ale czyste nic myśli antychrześcijańskiej".

Bogata była kariera polityczna i literacka Claudela. Z wykształcenia prawnik, był po I wojnie światowej ambasadorem Francji w różnych krajach, m. in. w Tokio, Waszyngtonie i Brukseli, uprawiając jednocześnie różnorodną twórczość literacką, której poświęcił się wyłącznie w ostatnich dwudziestu latach życia. W roku 1946 został członkiem Akademii Francuskiej. Zasłynął jako poeta i dramaturg. Główne dramaty, jak Zakładnik, Zwiastowanie, Bucik atłasowy, Joanna d'Arc na stosie, powstały z inspiracji religijnej. Pokazują, że człowiek musi zawsze każdą chwilą życia płacić coraz wyższą cenę za swoje "tak" lub "nie" powiedziane Bogu. I poezja Claudela służy apostolstwu. Gdy chodzi o jego stosunek do Matki Bożej, to jak pisze G. Francini w Nowym Słowniku Mariologii, "Claudel nie napisał żadnej książki poświęconej Jej całkowicie, ale całe jego życie i dzieło są przeniknięte rozjaśniającą obecnością Maryi, która zaofiarowuje się w całym bogactwie dogmatu i wzniosłym blasku czarującej piękności". Postaci kobiece dramatów Claudela, od Yse z Punktu przecięcia (na swym stoliku ma obrazek Matki Boskiej Częstochowskiej) do Violany ze Zwiastowania, "przeżywają postawę ofiary i miłości Najśw. Panny, dopuszczone do macierzyństwa duchowego w ratowaniu grzeszników, gdy umieją odpowiedzieć na zwiastowanie Boże". Maryję sławi Claudel w licznych innych utworach, jak w Wieńcu Łaskawości roku Bożego czy w Poematach wojennych (np. wiersz Południe).

Claudel należy do najwybitniejszych pisarzy XX wieku. "Krytyka - pisze prof. G. Miran- dola - zgodnie widzi dziś w Claudelu najbardziej autorytatywnego, obok Peguyego, przedstawiciela głębokiej odnowy chrześcijańskiej i literackiej... Bezsprzecznie całość jego dzieła stanowi biegun przyciągania dla każdego, kto w dzisiejszym niepokoju sumień szuka pewności lub nadziei".

O. Jerzy M. Domański


   

Wasze komentarze:
 Bartek: 01.10.2021, 13:00
 Szatan ma nas w opiece. Niech kążdy człowiek bez wiary się strzeże. Szatan ma nas wszystkich na oku. 👹😈☠️🤟🤟
 Marzena: 22.09.2021, 07:41
 Boże nawracaj nas wszystkich żebyśmy się kochali szanowali Ciebie żebyśmy kochali pragnę tego proszę dziękuję🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
(1)


Autor

Treść

Nowości

Małżeństwo - echo pierwotnej jednościMałżeństwo - echo pierwotnej jedności

Katecheza: Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkichKatecheza: Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich

Trójca Święta i MaryjaTrójca Święta i Maryja

Wiersze na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi PannyWiersze na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Boże Narodzenie opowiada nam historię Boga, który stał się DzieckiemBoże Narodzenie opowiada nam historię Boga, który stał się Dzieckiem

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej