Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czuć się odpowiedzialnym za Kościół

V niedziela wielkanocna
Dz 14,21-27; Ps 145; Ap 21,1-5a;J 13,34;
J 13,3 l-33a. 34-35

We wszystkie niedziele okresu wielkanocnego słyszymy fragmenty Dziejów Apostolskich. Dzisiaj przypominają nam one pierwszą podróż św. Pawła po świecie greckim. Apostoł zakłada wspólnoty chrześcijańskie i pragnie, aby były silne, otwarte na świat i wytrwałe w prześladowaniach. Mają też trwać w więzi z Apostołem; jego posługiwanie hierarchiczne zapewnia pełną łączność pomiędzy Kościołami partykularnymi.

Święty Jan z kolei, w Apokalipsie, ukazuje cel ewangelizacji, czyli "niebo nowe i ziemię nową". Trwa wieczna uczta Stworzyciela z ludzkością, Oblubienicą. Miłość Stworzyciela doczekała się wreszcie odpowiedzi, dlatego Oblubienica promieniuje wiecznym blaskiem. Jan powtarza starotestamentalne "Bóg z ludźmi", "Bóg z nami" na dowód, że człowiek odnalazł swoje ostateczne przeznaczenie. My jesteśmy wprawdzie dopiero w drodze ku tej ostatecznej radości, ale już dziś jej świadomość przynosi nam nadzieję i pociechę.

W Ewangelii, cicha pogoda Jezusa, kontrastuje jakby z powagą sytuacji; zbliża się przecież czas Męki, nierozerwalnie związanej z chwałą. Pan Jezus ukazuje uczniom równocześnie kres Misterium Paschalnego, swój nowy stan po zmartwychwstaniu, jak i drogę, przez którą uczniowie mogą zdobyć udział w tym misterium. Otóż kresem jest chwała Chrystusa, będąca równocześnie chwałą Boga. Droga wskazana Apostołom, to droga miłości, której wzorem jest Chrystus. Przez posłuszeństwo przykazaniu miłości uczniowie wchodzą w Misterium Paschalne, stając się wiarygodnymi świadkami Jezusa.

Pomyślmy. Słowo Boże ukazuje nam trudną i niepewną pracę Apostołów zakładających pierwsze, małe i kruche jeszcze, wspólnoty chrześcijańskie. Jesteśmy ciągle tym samym Kościołem, mimo upływu wieków! To właśnie Kościołowi Chrystus zostawił Eucharystię i prawo miłości, jako jedyne źródło jego promieniowania i siły.

Kościół nadal jest organizmem kruchym i tajemniczym, choć jego zwycięstwo jest pewne. Apostoł mówi, że stanowi on miejsce obecności Boga pomiędzy ludźmi (II czytanie); jego zadaniem jest świadczyć o obecności Boga w świecie, a sprawowany w nim kult i nauczanie mają prowadzić ludzi do nadziei i miłości.

Dobrze wiemy, że od przyjęcia chrztu jesteśmy cząstką apostolskiego Kościoła; że w sakramencie bierzmowania zdecydowaliśmy się podjąć cząstkę odpowiedzialności za Kościół; że w Eucharystii możemy znaleźć siłę, która do pełnienia tego zadania nas uzdalnia.

Czy dzięki udziałowi w dzisiejszej liturgii stajemy się wyraźniejszymi znakami obecności "Boga z ludźmi"?

ks. Wiesław Mering
Pielgrzym, nr 219


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości



Czy można się nauczyć kochać swego bliźniego, nie kochając siebie?Czy można się nauczyć kochać swego bliźniego, nie kochając siebie?

W niezgodzie z Panem BogiemW niezgodzie z Panem Bogiem

Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownieDziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie

Tysiąc szans na istnienieTysiąc szans na istnienie

Zaufać miłosierdziuZaufać miłosierdziu

Najbardziej popularne

Nowenna do św. RityNowenna do św. Rity

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej