Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Zielnik kaszubski

     Odwar z liści podbiału

     1 łyżkę stołową liści podbiału zalać szklanką letniej wody i na wolnym ogniu doprowadzić do zagotowania. Gotować do kilku minut, odstawić i parzyć jeszcze ok. 15 minut pod przykryciem. Uzyskany odwar przecedzić, a następnie pić po kilka małych łyków pomiędzy posiłkami.

     Napar z liści podbiału

     1 łyżkę stołową podbiału wsypać na szklankę wrzątku i parzyć pod przykryciem do 30 minut. Można parzyć w termosie, co jest znacznie wygodniejsze, ponieważ herbata jest przez cały dzień ciepła. Pić kilka razy dziennie po pół szklanki.

     Jeden ze znanych lekarzy, prof. Muszyński, poleca również napar z dodatkiem prawoślazu. Mieszankę liści (równe części - np. po jednej łyżce - podbiału i prawoślazu) zalać 1 1/2 szklanki wrzątku. Parzyć pod przykryciem ok. 15-20 minut. Pić po 3/4 szklanki naparu kilka razy dziennie, (dawniej zamiast prawoślazu używano liści malwy, kasz. śloz, babio różo, stok róża, które są również bogate w śluz).

     Prawoślaz lekarski (Althaea officinalis L.) - śloz, babio różo.

     Występuje w stanie dzikim na terenie Europy Środkowej i Wschodniej. Na terenie Kaszub był rośliną raczej pospolitą i występował w miejscach wilgotnych i wręcz podmokłych - na łąkach, w rowach a szczególnie w miejscach o dużym zasoleniu gleby. Bardzo często wchodził w skład ziół święconych w Dniu Matki Boskiej Zielnej. Kiedy rozmawiałem z starszymi mieszkańcami na Półwyspie Helskim, okazało się, że doskonale pamiętają tę roślinę. Dzisiaj z tzw. solnych łąk na półwyspie pozostały wspomnienia. Pola namiotowe, chęć szybkiego i dużego zysku przesłoniła całkowicie zdrowy rozsądek. Po prawoślazie lekarskim w stanie dzikim pozostały tylko wspomnienia.

     Dzisiaj uprawia się go w wielkoobszarowych gospodarstwach, gdzie dorasta do 2 m wysokości. Surowcem leczniczym jest głównie korzeń - rzadziej kwiaty, liście. Można go uprawiać w przydomowych ogródkach.

     Surowiec ten zawiera dużo śluzu oraz innych składników czynnych, soli mineralnych, kwasów organicznych.

     Jest jednym z podstawowych składników syropów wykrztuśnych, wchodzi w skład Normosanu, Pektosanu, Neopaktosanu. Z prawoślazem spokrewniona jest malwa ogrodowa, a ta o czarnych kwiatach (Althaea rosea L. varietas nigra) jest wartościowym surowcem leczniczym.

     W domowych warunkach najczęściej wykorzystuje się korzeń prawoślazu przy suchym kaszlu, chrypce, przy zaparciach, podrażnieniach przewodu pokarmowego a w szczególności, kiedy przyjmujemy dużą ilość leków. Warto mieć go "pod ręką" - szczególnie wczesną wiosną i jesienią, kiedy zaczyna nas "drapać w gardle". Jak przygotować korzeń prawoślazu domowym sposobem - o tym niżej.

     Odwar

     1 łyżkę stołową (rozdrobnionego) korzenia prawoślazu zalewamy szklanką zimnej wody i odstawiamy na ok. godzinę, aby zmiękł. Następnie na wolnym ogniu gotujemy ok. 5 do 10 minut i ponownie odstawiamy pod przykryciem do parzenia. Po przecedzeniu pić letni (max. jednorazowo po pół szklanki) kilka razy dziennie. Przydatny szczególnie kiedy małe dzieci mają zaparcia.

     Taki odwar służy również do płukania gardła przy męczącym nas kaszlu.

     Syrop przeciwkaszlowy

     (Dla tych osób, które nie lubią syropu z cebuli.)

     3-4 łyżki stołowe rozdrobnionego korzenia prawoślazu gotować w 1 litrze wody z dodatkiem cukru aż do zgęstnienia. Pozostaje tylko kwestia ilości cukru. Lepiej mniej jak za dużo. Zawsze można letni syrop dosłodzić odrobiną miodu naturalnego (najlepiej lipowy). Podajemy małym dzieciom po jednej łyżeczce, co kilka godzin, a dorośli po łyżce.

     Należy pamiętać zawsze o lekarzu. Od takich wizyt nic nas nie zwalnia, ani też nie usprawiedliwia.

Wybrał dla Państwa i opracował: "Zielarz" Andrzej Sołtssiński

W Rodzinie, nr 238


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej