Nietrzymanie moczu to problem powszechny, uciążliwy i wstydliwy

Nietrzymanie moczu jest problemem bardzo częstym, wręcz powszechnym i uciążliwym, jednak z drugiej strony bardzo wstydliwym. Częściej występuje w starszym wieku, ale może pojawić się także u młodych kobiet, także takich, które nie rodziły, niekoniecznie jako wynik zaawansowanych zmian patologicznych. Statystycznie ujmując problem, występuje ono u około 25 proc. kobiet przed 60 rokiem życia oraz u ponad 50 proc. kobiet po 60 roku życia. Kobiety często wstydzą się przyznać do kłopotów z trzymaniem moczu, nawet przed swoim lekarzem. Część z nich sądzi, że objawy te są normą i nie szukają pomocy. Niesłusznie, w większości przypadków nietrzymanie moczu może być skutecznie leczone. Jak dochodzi do nietrzymania moczu? Nietrzymaniem moczu określa się mimowolną utratę moczu, nie do zatrzymania przez kobietę i możliwe do zauważenia przez lekarza. W sytuacji prawidłowej pęcherz moczowy gromadzi mocz wypływający z moczowodów, a do wydalenia go dochodzi po otrzymaniu sygnałów zależnych od naszej woli wtedy, kiedy na to pozwalamy. Ciśnienie na zewnątrz pęcherza i w jego wnętrzu odpowiada siłom wypierania, a wstrzymywanie moczu bezpośrednio zależy od naporu na szyjkę pęcherza i cewkę. Jeżeli ciśnienie wewnątrz jest wyższe od ciśnienia zamknięcia cewki, siła wypierania dominuje i mocz wydostaje się na zewnątrz. Proces ten jest złożony i wymaga koordynacji kilku pętli nerwowych, angażując nerwy rdzeniowe oraz nerwowy układ autonomiczny. Najczęstszą postacią nietrzymania moczu jest mimowolny wypływ moczu podczas wysiłku, kaszlu, śmiechu i wszystkich stanów związanych z udziałem tłoczni brzusznej. Inną formą jest tzw. niestabilność mięśnia wypieracza z zaburzeniami wypełniania pęcherza i towarzyszącym nagłym oddaniem moczu. Charakterystyczny jest tu częstomocz, oddawanie moczu w nocy, nagła niemożliwa do powstrzymania potrzeba mikcji. Często też nie udaje się określić przyczyny i wtedy poszukuje się czynników psychosomatycznych i neurogen- nych, często u chorych na stwardnienie rozsiane czy parkinsonizm. Metody rozpoznawania postaci nietrzymania moczu: Wywiad Badanie ginekologiczne z oceną ultrasonograficzną grubości ściany pęcherza Diagnostyka neurologiczna Badanie ogólne moczu z posiewem Badania urodynamiczne Leczenie nietrzymania moczu Leczeniem nietrzymania moczu jest postępowanie zachowawcze lub operacyjne, często i terapia skojarzona. Zaczynamy zwykle od form najprostszych i jak najmniej urazowych. W przypadkach parć nocnych poprzez elektrostymulację i leczenie farmakologiczne można w przeważającej liczbie przypadków uzyskać pozytywny efekt. Wysiłkowe nietrzymanie moczu leczymy częściej operacyjnie. W ostatnim czasie coraz bardziej popularna staje się tzw. technika TVT czyli podwieszanie przy użyciu specjalnych taśm cewld moczowej, co zdecydowanie poprawia warunki anatomiczne odpowiedzialne za trzymanie moczu. Korzystną stroną tego typu zabiegów jest to, iż można je przeprowadzać w znieczuleniu miejscowym i wystarcza 1-2-dniowy okres hospitalizacji. Dr med. ANNA OBRĘBOWSKA Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt